Καλώς Ήλθατε!

Καλώς ήλθατε στην ιστοσελίδα της ενορίας του Ιερού Ναού Αγίου Παντελεήμονος Χαλέπας Χανίων. Στους συνδέσμους στο πάνω μέρος θα βρείτε χρήσιμες πληροφορίες:
  • Η ενορία μας: Διεύθυνση, χάρτης, στοιχεία επικοινωνίας, σχολιασμός
  • Ημερολόγιο: Εβδομαδιαίο πρόγραμμα ακολουθιών και δραστηριοτήτων
  • Δραστηριότητες: Επισκόπηση όλων των ενοριακών δραστηριοτήτων
  • Πολυμέσα: Φωτογραφίες και βίντεο, διαδικτυακό ραδιόφωνο και τηλεόραση
Μπορείτε να δείτε τις αναρτήσεις μας χρονολογικά ταξινομημένες παρακάτω ή ανά κατηγορία με τους συνδέσμους στο δεξιό μέρος. Καλή κι ευλογημένη πλοήγηση!

Δίκτυο Προσευχής…

Από την Κυριακή, 5/7/2015, και κάθε βράδυ11μμ – 12πμ, όσοι θέλουν, να κάνουμε στο σπίτι μας την Παράκληση στην Παναγία μας και την Ευχή, να σκεπάσει την Πατρίδα μας και τον Λαό μας.

«Την πάσαν ελπίδα μου εις Σε ανατίθημι, Μήτερ του Θεού΄
φύλαξον ημάς  υπό την Σκέπην Σου»

Ιερά Εξομολόγησις

Η Ιερά Εξομολόγηση εκτός των ωρών που αναγράφονται στο Ημερολόγιο θα γίνεται κατόπιν συνεννοήσεως με τους Ιερείς της ενορίας μας, π. Δημήτριο και π. Εμμανουήλ.

Έχεις Μήνυμα… (13 Δεκεμβρίου 2017)

Στο «Λειμωνάριον» αναφέρεται το εξής περιστατικό:

Στην Αγία Κορυφή του Όρους Σινά υπήρχε συνήθεια στα πολύ παλιά χρόνια, να τελείται Θεία Λειτουργία την ημέρα της Πεντηκοστής. Συνέρεε εκεί πλήθος μοναχών από τις γύρω Σκήτες και τα Ερημητήρια.

Ένα φοβερό γεγονός έγινε κάποια φορά κατά τη διάρκεια της Θείας Ευχαριστίας, πριν μιανθή η Αγία Κορυφή και όλος ο τόπος από τις ορδές των απίστων και βαρβάρων.

Όταν ο ιερεύς έκανε την πρώτη εκφώνησι της Αγίας Αναφοράς: «Τον επινίκιον ύμνον άδοντα, βοώντα, κεκραγότα και λέγοντα…» (εκείνα τα χρόνια η εκφώνησις ελέγετο ως εξής: «τον επινίκιον ύμνον της μεγαλοπρεπούς σου δόξης λαμπρά τη φωνή άδοντα, βοώντα, δοξολογούντα, κεκραγότα και λέγοντα») ακούσθηκε ένα φοβερό βουητό απ΄ όλα τα γύρω βουνά μαζί, που έμοιαζε με αντίλαλο και είχε ήχο φωνής’  και η γεμάτη δέος και φόβο αυτή βοή απάντησε στην εκφώνησι του Λειτουργού Ιερέως: «Άγιος, Άγιος, Άγιος Κύριος Σαβαώθ, πλήρης ο ουρανός και η γη της δόξης Σου. Ωσαννά εν τοις υψίστοις. Ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου. Ωσαννά εν τοις υψίστοις».

Αυτή η ακατάληπτη ομιλούσα βοή επανελάμβανε συνεχώς τον Ύμνο, μέχρι που τελείωσε η Θεία Λειτουργία!

Από τους παρευρισκομένους μοναχούς και ασκητάς άκουσαν αρκετοί αυτό το παράξενο και υπερκόσμιο βουητό, αλλά όχι όλοι. Μόνον εκείνοι που είχαν κατάλληλα αυτιά για να ακούνε τους ουράνιους ύμνους των Αγγέλων…

Π. Στεφάνου Αναγνωστοπούλου

«Εμπειρίες από την Θεία Λειτουργία»

Έχεις Μήνυμα… (12 Δεκεμβρίου 2017)

Κανονικά την ευχή!

Τους είδε να μπαίνουν στον ναό και χάρηκε πολύ. Είχαν παρακαλέσει να τους δει κάποια ιδιαίτερη ώρα που θα μπορούσαν κι εκείνοι και αυτός, και πράγματι ήταν συνεπείς. Σταυροκοπήθηκαν όλοι τους:  ο πατέρας, η μάνα,  η κόρη τους η δεκάχρονη, κι ο μικρός τους γιος, ο Νικολάκης, πέντε ετών. Έριξαν κάτι στο παγκάρι και άναψαν κερί. Έψαξαν ένα γύρω για τον ιερέα, κι εκείνος που τους έβλεπε από τον σολέα τους φώναξε:  «Εδώ είμαι, έρχομαι αμέσως».

Τους αγκάλιασε όλους, έναν έναν ξεχωριστά. Περισσότερο στάθηκε στο μικρό αγόρι. «Νίκο μου, τι κάνεις;  Καλά είσαι;  Άρχισες το σχολείο;»

Ο μικρός Νίκος, με τη ντροπαλότητα του μικρού παιδιού, έσκυψε το κεφάλι κάτω και μαζεύτηκε γύρω από το πόδι του πατέρα του. «Πάω στο νήπιο. Του χρόνου θα πάω στην Πρώτη».

«Μπράβο, αγόρι μου. Μεγάλωσες πια. Έγινες κοτζάμ άντρας», είπε ο ιερέας και χαμογέλασε πλατιά. Ρώτησε και για τους υπόλοιπους και κατευθύνθηκε στο εξομολογητάρι. Άναψε το καντηλάκι με προσοχή, φόρεσε το πετραχήλι του και ξεκίνησε μία μικρή ακολουθία. Έπειτα, ένας ένας μπήκαν για την προγραμματισμένη εξομολόγησή τους.

«Πάτερ», είπε ο πατέρας στο τέλος. Θέλει να εξομολογηθεί και ο Νικολάκης. Όχι όπως τις άλλες φορές, με ανοικτή την πόρτα. Κανονικά, μέσα στο εξομολογητάρι. Ζηλεύει που βλέπει όλους μας να ερχόμαστε και…καταλαβαίνετε!». Continue Reading »

Έχεις Μήνυμα… (11 Δεκεμβρίου 2017)

[…] Παπα-Χρήστος: Ήταν γραφτό, Θεέ μου, να το δω κι αυτό…

Με τρεμάμενη φωνή ψάλλει σιγά-σιγά τον Εθνικό Ύμνο κι όλοι μαζί τον ακολουθούν.

«Σε γνωρίζω από την κόψη
Του σπαθιού την τρομερή,
Σε γνωρίζω από την όψη
Που με βία μετράει τη γη…»

Άραγε πόσα ακόμη μάτια πίσω από τα κλειστά παραθυρόφυλλα δε δάκρυσαν τότε και πόσα άλλα χείλη δεν έψαλαν μαζί του με πόνο εκείνη την ώρα;

Ο Γερμανός διοικητής παίρνει τη διπλωμένη Ελληνική Σημαία και τη δίνει στο δήμαρχο. Μετά διατάζει ένα στρατιώτη του να ανεβάσει στον ιστό τη σβάστικα και η γερμανική κατοχή αρχίζει.

Ο παπα-Χρήστος αγκαλιάζει την παπαδιά του από τους ώμους.

Παπα-Χρήστος: Από αύριο θέλω να μου ράψεις άμφια καινούργια.

Εκείνη τον κοιτά με απορία και ψιθυριστά του λέει: Continue Reading »

Διακονία (10 Δεκεμβρίου 2017)

Η εφημερίδα μας της Κυριακής 10 Δεκεμβρίου 2017. [download pdf]

[Πατήστε στο τετραγωνάκι κάτω-δεξιά στο πλαίσιο για ανάγνωση σε πλήρη οθόνη.]

Βίοι Αγίων (10 Δεκεμβρίου 2017)

Βίοι εορταζομένων Αγίων από 10 έως 16 Δεκεμβρίου. [download pdf]

[Πατήστε στο τετραγωνάκι κάτω-δεξιά στο πλαίσιο για ανάγνωση σε πλήρη οθόνη.]

Έχεις Μήνυμα… (9 Δεκεμβρίου 2017)

Κάποτε, ο Άγιος Σιλουανός, ο νέος Άγιος της Εκκλησίας μας, συνάντησε έναν Αγιορείτη ασκητή, που είχε το χάρισμα της κατανύξεως και των συνεχών δακρύων. Όποτε τον έβλεπε, τον αντίκρυζε δακρυσμένο. Σιωπηλά δάκρυα κυλούσαν στα αποστεωμένα μάγουλά του. Κυρίως αυτά, τα της Θείας Χάριτος δάκρυα, κυλούσαν καθ΄όλην την διάρκεια της Θείας Λατρείας. Αυτά τα δάκρυα κυλούσαν και όταν προσηύχετο, όταν ενεθυμείτο τα Σεπτά Πάθη τoυ Κυρίου και την Σταύρωσί Του, την Υπεραγία Θεοτόκο και τους Αγγέλους, την Βασιλεία των Ουρανών και την χαρά των Αγίων!…

Τον πλησίασε ο Άγιος Σιλουανός και τον ρώτησε επίτηδες, για να τον «ψαρέψη», όπως θα λέγαμε:

– Είναι καλό, πάτερ, να προσεύχωμαι για τους νεκρούς;

Εκείνος αναστέναξε και μέσα από τα δάκρυά του είπε:

– Εάν μου ήταν δυνατόν, θα έβγαζα όλες τις ψυχές από τον Άδη, όπου τόσο υποφέρουν και βασανίζονται από το απαράκλητον της κολάσεως και του ψηλαφητού σκότους…! Θα τις έβγαζα! Ναι, θα τις έβγαζα! Και τότε μόνο θα ανεπαύετο και θα εχαίρετο η ψυχή μου!

Και έκανε μια μικρή κίνησι με τα χέρια του, σαν να μάζευε στάχυα από σιτάρι… Και άρχισε πάλι να κλαίη…

Πρωτοπρεσβυτέρου Στεφάνου Αναγνωστοπούλου

«Εμπειρίες από την Θεία Λειτουργία»

Έχεις Μήνυμα… (8 Δεκεμβρίου 2017)

[…] Σεις, λοιπόν, οι Χριστιανοί, να πηγαίνετε στον ταπεινό Ιερέα σας, τον Πνευματικό σας ή τον Γέροντά σας, για να ζητήσετε κάτι, που μόνο αυτός έχει. Αυτό το «κάτι», δεν το έχουν ούτε οι αυτοκράτορες, ούτε οι κυβερνώντες τους λαούς και τα έθνη, ούτε οι μεγιστάνες του πλούτου, ούτε οι ένδοξοι της γης. Αυτό το «κάτι», είναι η Χάρις της Ιερωσύνης. Είναι η δέησίς του, η προσευχή του, η ευλογία του, η ευχούλα του. Είναι το σταύρωμά του. Έχει τη Θεία Χάρι του τελεταρχικού Παναγίου Πνεύματος, την Χάρι του Αγίου Τριαδικού Θεού! Τελεί μυστήρια και κάνει θαύματα ο Θεός μέσω αυτής. Έχει τη δύναμι «του δεσμείν και λύειν» τας αμαρτίας των Χριστιανών. Συγχωρεί, αλλά και δεσμεύει. Χαρίζει, αλλά και κανονίζει. «Τότε θα κοινωνήσης». Ίσταται μέσος μεταξύ ανθρώπων και Θεού. Είναι λίγο πιο πάνω, αλλά με βαρύ φορτίο στο λαιμό του. Στέκεται πολύ ψηλότερα όλων των ανθρώπων’ είναι ο ποιμένας, ο πατέρας, ο ιατρός.  […]

Πρωτοπρεσβυτέρου Στεφάνου Αναγνωστοπούλου

«Εμπειρίες από την Θεία Λειτουργία»