Προβολή Ταινίας «Έξοδος 1826» (26/3/2017)

Κυριακή 26 Μαρτίου 2017, 19:00

Mega Place Cinemas, Βλητές Χανίων

Εισιτήρια: 5€       Προπώληση/Πληροφορίες: 6973017135

Η ταινία «Έξοδος 1826» του Βασίλη Τσικάρα είναι μια ανεξάρτητη παραγωγή και αφορά την ιστορία 120 αντρών από τη Σαμαρίνα Γρεβενών και τα γύρω χωριά, που έσπευσαν να βοηθήσουν στην Έξοδο του Μεσολογγίου, τον Απρίλιο του 1826. Το σενάριο παντρεύει την προφορική μας παράδοση, τα διασωθέντα ιστορικά στοιχεία και τη μυθοπλασία. Τα πάντα ξεκινούν από το δημοτικό μας τραγούδι, «Παιδιά της Σαμαρίνας». Η παραγωγή είναι ανεξάρτητη και δεν υπήρξε καμία κρατική αρωγή.

Λίγα λόγια για το έργο

Ο καπετάνιος Μίχος Φλώρος επιστρέφει στη Σαμαρίνα για να πάρει κι άλλους άντρες και να τους οδηγήσει στο Μεσολόγγι συμπληρώνοντας το ήδη υπάρχον σώμα, στη ντάπια του στρατηγού Μακρή. Έτσι, με τη βοήθεια του προσωπικού του φίλου Ηλία Μανάκα κι άλλους 25 άντρες ξεκινούν ένα μακρύ ταξίδι προκειμένου να συναντήσουν στο Μεσολόγγι, τον Ζήση Χατζημάτη και τους υπόλοιπους συμπατριώτες τους. Στις 31 Μαρτίου του 1826 ξεκινά η δύσκολη πορεία τους, μέσα από τα βουνά. Την ίδια ώρα, οι γυναίκες στο χωριό προσπαθούν να μάθουν από την Ελένη Φλώρου, την πραγματική αιτία της ξαφνικής φυγής των αντρών τους. Ο Ιμπραήμ πασάς και ο Τούρκος Φρούραρχος της Άρτας Ν. Σερβάν ετοιμάζουν την τελική επίθεση στο Μεσολόγγι.

Ανακοίνωση: Εκδήλωση 25ης Μαρτίου 2017

Εκδήλωση για την 25η Μαρτίου
«Ύμνος για την Σωτηρία… Ύμνος για την Εθνική Ελευθερία…»

Το Σάββατο 25 Μαρτίου 2017 στις 19.30 στο Πνευματικό Κέντρο Χανίων θα πραγματοποιηθεί εκδήλωση με την ευκαιρία της διπλής εορτής των Ελλήνων, του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και της επετείου της Επαναστάσεως του 1821. Θα παρουσιασθεί πλήρης ο «Ύμνος εις την Ελευθερίαν» του Διονυσίου Σολωμού με απαγγελία, δρώμενα, τραγούδια και χορωδιακές ερμηνείες. Την σκηνοθετική επιμέλεια της εκδήλωσης έχει η κα Καίτη Αλέξη.

Πρόγραμμα Μεγάλης Τεσσαρακοστής 2017

Αυτό είναι το γενικό πρόγραμμα ακολουθιών [download pdf] για τη φετινή (2017) Μεγάλη Τεσσαρακοστή. Το λεπτομερές πρόγραμμα ανά εβδομάδα φαίνεται στο Ημερολόγιο.

Πρόγραμμα Εκδρομών Τεσσαρακοστής 2017

Συνοπτικό πρόγραμμα εκδρομών [download pdf], το λεπτομερές στο Ημερολόγιο.

Ιερά Εξομολόγησις

Η Ιερά Εξομολόγηση εκτός των ωρών που αναγράφονται στο Ημερολόγιο θα γίνεται κατόπιν συνεννοήσεως με τους Ιερείς της ενορίας μας, π. Δημήτριο και π. Εμμανουήλ.

Δίκτυο Προσευχής…

Από την Κυριακή, 5/7/2015, και κάθε βράδυ11μμ – 12πμ, όσοι θέλουν, να κάνουμε στο σπίτι μας την Παράκληση στην Παναγία μας και την Ευχή, να σκεπάσει την Πατρίδα μας και τον Λαό μας.

«Την πάσαν ελπίδα μου εις Σε ανατίθημι, Μήτερ του Θεού΄
φύλαξον ημάς  υπό την Σκέπην Σου»

Καλώς Ήλθατε!

Καλώς ήλθατε στην ιστοσελίδα της ενορίας του Ιερού Ναού Αγίου Παντελεήμονος Χαλέπας Χανίων. Στους συνδέσμους στο πάνω μέρος θα βρείτε χρήσιμες πληροφορίες:
  • Η ενορία μας: Διεύθυνση, χάρτης, στοιχεία επικοινωνίας, σχολιασμός
  • Ημερολόγιο: Εβδομαδιαίο πρόγραμμα ακολουθιών και δραστηριοτήτων
  • Δραστηριότητες: Επισκόπηση όλων των ενοριακών δραστηριοτήτων
  • Πολυμέσα: Φωτογραφίες και βίντεο, διαδικτυακό ραδιόφωνο και τηλεόραση
Μπορείτε να δείτε τις αναρτήσεις μας χρονολογικά ταξινομημένες παρακάτω ή ανά κατηγορία με τους συνδέσμους στο δεξιό μέρος. Καλή κι ευλογημένη πλοήγηση!

Έχεις Μήνυμα… (25 Μαρτίου 2017)

Σήμερον τῆς σωτηρίας ἡμῶν τό κεφάλαιον, καί τοῦ ἀπ’ αἰῶνος μυστηρίου ἡ φανέρωσις· ὁ Υἷός του Θεοῦ, υἱός τῆς Παρθένου γίνεται, καί Γαβριήλ τήν χάριν εὐαγγελίζεται. Διό καί ἡμεῖς σύν αὐτῷ, τῇ Θεοτόκῳ βοήσωμεν· Χαῖρε Κεχαριτωμένη, ὁ Κύριος μετά σοῦ.

Απολυτίκιον του Ευαγγελισμού της Υπεραγίας Θεοτόκου

_____

[…] Τότε, εκεί που καθόμουν εις το περιβόλι μου και έτρωγα ψωμί, πονώντας από τις πληγές, όπου έλαβα εις τον αγώνα και περισσότερο πονώντας δια τις μέσα πληγές όπου δέχομαι δια τα σημερινά δεινά της Πατρίδος, ήλθαν δύο επιτήδειοι, άνθρωποι των γραμμάτων, μισομαθείς και άθρησκοι, και μου ξηγώνται έτσι: «Πουλάς Ελλάδα, Μακρυγιάννη».

Εγώ, στην άθλιαν κατάστασίν μου, τους λέγω:

«Αδελφοί, με αδικείτε. Ελλάδα δεν πουλάω, νοικοκυραίγοι μου. Τέτοιον αγαθόν πολυτίμητον δεν έχω εις την πραμάτειαν μου. Μα και να…τo ’χα, δεν τό’ δινα κανενός. Κι’ αν πουλιέται Ελλάδα, δεν αγοράζεται σήμερις, διότι κάνατε τον κόσμον εσείς λογιώτατοι, να μην θέλει να αγοράσει κάτι τέτοιο».

Έφυγαν αυτοί. Κι’ έκατσα σε μίαν πέτραν μόνος και έκλαιγα. Μισός άνθρωπος καταστάθηκα από το ντουφέκι του Τούρκου, τσακίστηκα εις τις περιστάσεις του αγώνα και κυνηγιέμαι και σήμερον. Kυνηγιώνται και άλλοι αγωνιστές πολύ καλύτεροί μου, διότι εγώ είμαι ο τελευταίος και ο χειρότερος. Και οι πιο καλύτεροι όλων αφανίστηκαν.

Αυτοί που θυσίασαν αρετή και πατριωτισμόν, για να ειπωθεί ελεύτερη η Ελλάδα κι’ εχάθηκαν φαμελιές ολωσδιόλου, είπαν να ζητήσουν ένα αποδειχτικόν που να λέγει ότι έτρεξαν κι’ αυτοί εις την υπηρεσίαν της Πατρίδος και Τούρκο δεν άφηκαν αντουφέκιγο. […]

Ρωμαίγικον δεν φτιάχνεται χωρίς ούλλοι να θυσιάσουν αρετήν και πατριωτισμόν. Και χωρίς να πάψει η μέσα, η δική μας τυραγνία. […]

Ένας δικός μου αγωνιστής μου έφερε και μου διάβασεν ένα παλαιόν χαρτί, που έγραψεν ο κοντομερίτης μου Άγιος παπάς, ο Κοσμάς ο Αιτωλός. […]  Έγραφεν ο μακάριος εκείνος ότι:

«Ένας άνθρωπος να με υβρίσει, να φονεύσει τον πατέρα μου, την μητέρα μου, τον αδελφόν μου και ύστερα το μάτι να μου βγάλει, έχω χρέος σαν χριστιανός να τον συγχωρήσω. Το να υβρίσει τον Χριστόν μου και την Παναγία μου, δεν θέλω να τον βλέπω». […]

Εμείς, με σκιάν μας τον Τίμιον Σταυρόν, επολεμήσαμεν ολούθε, σε κάστρα, σε ντερβένια, σε μπογάζια και σε ταμπούργια. Και αυτός ο Σταυρός μας έσωσε. Μας έδωσε την νίκη και έχασε (οδήγησε σε ήττα) τον άπιστον Τούρκον. Τόση μικρότητα στον Σταυρό, τον σωτήρα μας!

Και βρίζουν οι πουλημένοι εις τους ξένους και τους παπάδες μας, τους ζυγίζουν άναντρους και απόλεμους.

Εμείς τους παπάδες τους είχαμε μαζί εις κάθε μετερίζι, εις κάθε πόνον και δυστυχίαν. Όχι μόνον δια να βλογάνε τα όπλα τα ιερά, αλλά και αυτοί με ντουφέκι και γιαταγάνι, πολεμώντας σαν λεοντάρια.

Ντροπή Έλληνες!

Στρατηγού Γιάννη Μακρυγιάννη

«Απομνημονεύματα»

Έχεις Μήνυμα… (24 Μαρτίου 2017)

Μόνον ἐπάγη τό ξύλον Χριστέ τοῦ Σταυροῦ σου, τά θεμέλια ἐσαλεύθη τοῦ θανάτου Κύριε· ὃν γάρ κατέπιε πόθῳ ὁ ᾍδης, ἀπέλυσε τρόμῳ, ἔδειξας ἡμῖν τό σωτήριόν σου Ἅγιε, καί δοξολογοῦμέν σε Υἱέ Θεοῦ. Ἐλέησον ἡμᾶς.

Κάθισμα Τριωδίου εκ του Όρθρου της Παρασκευής της Δ’ Εβδομάδος Νηστειών

_____

Το αϊτόπουλο – Μάρκο-Μπότσαρης

Μεγάλα γκριζόμαυρα σύγνεφα σκέπαζαν τ΄άγρια βουνά του Σουλιού. Το Κούγκι, η Τρύπα, ο Άϊ Διονάτος, η Ράχη της Αστραπής κι άλλες πιο χαμηλές βουνοκορφές και ψηλές ράχες είχαν κρυφτή απ΄τη χειμωνιάτικη αντάρα. Ένας παγερός αέρας κατηφόριζε απ΄τις κακοτράχαλες κι άδεντρες πλαγιές κι έδερνε δω και μια βδομάδα τον τόπο. Και τώρα δυό μέρες το σφύριγμα του αγέρα ακουγόταν σα θρήνος πάνω στο Σούλι.

Ο Δεκέμβρης του 1803 βρισκόταν στα μέσα του, κι ο χειμώνας που άγριος ήταν αυτό το χρόνο, βρισκόταν σ΄όλη τη δύναμή του. Λες και βάλθηκε μαζί με τον Αλήπασα ν΄αφανίσουν το πολύπαθο το Σούλι.

Τα κεφαλοχώρια Σαμονίβα, Αβαρίκο, Σούλι, και Κιάφα, που κάνουν το τετραχώρι με το όνομα Σούλι, βρίσκονταν τώρα ανάστατα. Το ίδιο και τ΄άλλα, τα πιο μικρά γειτονοχώρια. Ξεσηκωμένοι οι Σουλιώτες, άντρες, γυναίκες, γέροι, γριες και παιδιά. Τούτη τη φορά δεν ήταν για να ξαναρπάξουν τα ντουφέκια και να πιάσουν τα ταμπούρια τους. Την αυγή τους ήρθε το κακό μαντάτο, που ήταν προσταγή απ΄τους καπεταναίους τους. Ψες κάνανε ειρήνη με το γιο του Αλή, Βελή πασά, με τον όρο να αφήσουν για πάντα το Σούλι, αφού πάρουν κοντά τους όλα τα κινητά υπάρχοντά τους. Δε μπορούσαν άλλο να βαστάξουν τον πόλεμο οι Σουλιώτες απ΄την πείνα. Continue Reading »

Έχεις Μήνυμα… (23 Μαρτίου 2017)

Κύριε ἡμεῖς ἐσμέν λαός σου, καί πρόβατα νομῆς σου, πλανηθέντας τῇ φθορᾷ, ἐπίστρεψον ἡμᾶς, σκορπισθέντας ὡς ποιμήν, συνάγαγε ἡμᾶς, ἐλέησον τήν ποίμνην σου, Φιλάνθρωπε σπλαγχνίσθητι, πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου μόνε ἀναμάρτητε.

Κάθισμα Τριωδίου εκ του Όρθρου της Πέμπτη της Δ’ Εβδομάδος Νηστειών

_____

Η κόρη της θάλασσας – Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα

Λασκαρίνα! Λασκαρίνα! Που είσαι, Λασκαρίνα!…

Άδικα ξεφώνιζε η κυρά Σκεύω, αγναντεύοντας απ΄το παράθυρο κατά το σοκάκι. Στο κάλεσμά της, φωνή δεν απάντησε. Για τούτο κι αυτή, πήγε απ΄το χαγιάτι, που αγναντεύει κάτω στο γιαλό. Ξανάρχισε να φωνάζη:

– Λασκαρίνα! Που βρίσκεσαι, Λασκαρίνα!…

Τούτη τη φορά δεν πήγε στα χαμένα. Μια παιδιάστικη φωνή ακούστηκε να της αποκρίνεται κάτω απ΄το γιαλό:

– Εδώ είμαι, μητέρα.

– Έλα γρήγορα, που σε ζητάω τόση ώρα! της ξαναφώναξε αυστηρά η κυρά Σκέυω. […] Δεν ντρέπεσαι, καημένη! Τι θα λένε οι Σπετσιώτες να σε βλέπουν όλη τη μέρα να παίζης κάτω στο γιαλό, και να γυρίζεις με βρεμένα ρούχα; Ξέχασες πως είμαστε δω φερτοί; Καλά, δε λογαριάζεις κανέναν στο νησί, αμ΄δε σέβεσαι τ΄όνομα του πατέρα σου;…

Είχε δίκιο η μητέρα της. Ξένοι ακόμα ήταν στο νησί. Δυο χρόνια είχαν κλεισμένα που ξεμπαρκάρανε σε τούτο τον τόπο. Είχαν φτάσει μ΄ένα καΐκι απ΄την Ύδρα. Έτσι ήταν γραφτό τους. Για να γλυκάνη τον αβάσταγο πόνο της η Σκεύω, πήρε στην αγκαλιά της την κόρη της κι αποζήτησε καταφυγή σ΄άλλα χώματα, ανάμεσα σ΄άλλους ανθρώπους.

Γιατί η Σκεύω ήταν η πρώτη αρχοντοπούλα μέσα στην Ύδρα, Μοναχοκόρη του Καπετάν Κοκκίνη, θαλασσινού με τ΄όνομα, παντρεύτηκε τον άξιο καπετάνιο, τον Σταυριανό Πινότση. […] Είχαν να το κάνουν στην Ύδρα. Και διπλά και τρίδιπλα λογάριζε να φέρη ο καπετάν Σταυριανός απ΄τον πηγαιμό του στην Οντέσσα. Σαλπάρισε για κει. Μα ήταν γραφτό να μην ξαναφουντάρη στο νησί του. Γιατί στο μεταξύ ξεσηκώθηκε ο Μοριάς. Βασισμένος σε ξένα λόγια και απατηλά ταξίματα, αποζήτησε τη λευτεριά του. Άγουρος ο ξεσηκωμός του, απότυχε. Κι ο χαλασμός που γένηκε τότε στους Χριστιανούς στάθηκε μεγάλος. Με το αίμα τους οι Γραικοί πνίξανε την επανάσταση, που τόσο άκαιρα είχαν ξεσηκώσει… Continue Reading »

Έχεις Μήνυμα… (22 Μαρτίου 2017)

Τρεῖς σταυρούς ἐπήξατο ἐν Γολγοθᾷ ὁ Πιλᾶτος, δύο τοῖς λῃστεύσασι, καί ἕνα τοῦ Ζωοδότου, ὃν εἶδεν ὁ ᾍδης, καί εἶπε τοῖς κάτω· Ὦ λειτουργοί μου καί δυνάμεις μου τίς ὁ ἐμπήξας ἧλον τῇ καρδίᾳ μου, ξυλίνῃ με λόγχῃ ἐκέντησεν ἄφνω καί διαρρήσομαι, τά ἔνδον μου πονῶ, τήν κοιλίαν μου ἀλγῶ, τά αἰσθητήριά μου, μαιμάσσει τό πνεῦμά μου, καί ἀναγκάζομαι ἐξερεύξασθαι τόν Ἀδάμ καί τούς ἐξ Ἀδάμ, ξύλῳ δοθέντας μοι· ξύλον γάρ τούτους εἰσάγει πάλιν εἰς τόν Παράδεισον.

Κοντάκιον Τριωδίου εκ του Όρθρου της Τετάρτης της Δ΄Εβδομάδος Νηστειών

_____

Ο μικρός σιδεράς – Νικηταράς

Ήταν ένα συγνεφιασμένο σούρουπο την άνοιξη του 1783, που κάποιος καβαλάρης ξεκινούσε απ΄το χωριό Μεγάλη Αναστασίτσα. Γιάννη τον είχε βαφτίσει ο παπάς, μα οι χωριανοί του τον φώναζαν με το παρατσούκλι Γκαβογιάννη. Ήταν γεννημένος με μισόκλειστο το αριστερό του μάτι. Απ΄τους πιο πιστούς ανθρώπους του κλεφτοκαπετάνιου Σταματέλου. Είχαν κι οι δυό τα ίδια χρόνια, γιατί γεννήθηκαν το 1750 στο Τουρκολέκα, χωριό στη Μεγαλόπολη, κι από μικροί ήταν φίλοι αγαπητοί. Ο Γκαβογιάννης όμως δεν έπιανε το βουνό σαν το φίλο του το Σταματέλο. Έκανε τον πραματευτή. Γύριζε φορτωμένη στ΄άλογό του την πραμάτεια από χωριό σε χωριό. Αυτό τον βοηθούσε να δουλεύη τους κλέφτες. Παρακολουθούσε λεύτερα τις κινήσεις των Τούρκων σ΄όλη την περιοχή. Κανείς δεν υποψιαζόταν τον αγαθό πραματευτή. Κι έτσι έδινε είδηση κάθε τόσο στον καπετάν Σταματέλο. Άλλοτε ο ίδιος έφτανε στα κλεφτολημέρια ή έστελνε μήνυμα. Έκανε καλά τη δουλειά αυτή, που μήτε μια φορά δε λάθεψε. Άλλοτε πάλι έβρισκε τρόπο να τους στέλνη τα χρειαζούμενα, μπαρούτι, βόλια, πετσιά να πλέκουν τα τσαρούχια και τρόφιμα.

Δυό μέρες ήταν που ο Γκαβογιάννης είχε φτάσει στο χωριό Μεγάλη Αναστασίτσα. Βρίσκεται στην επαρχία Καλαμάτας. […] Εδώ βρήκε ο Γκαβογιάννης και την καπετάνισσα, τη Σοφία Σταματέλενα, που ήταν ετοιμόγεννη. Θα χάριζε στον καπετάνιο το τέταρτο παδί τους. Ως τώρα είχε δυο αγόρια και μια κόρη. Το Γιάννη και το Νικόλα. Ήταν μεγαλούτσικα. Και τα δυό τα είχε πάρει κοντά στο βουνό ο πατέρας τους. Τη γυναίκα του, που ήταν στο μήνα της και θα του χάριζε το τέταρτο παιδί, δεν την άφησε στο χωριό Τουρκολέκα. Για να είναι πιο ασφαλισμένη ασφαλισμένη απ΄τους Οθωμανούς, την έστειλε στο χωριό Μεγάλη Αναστασίτσα. […]

Την άλλη μέρα που ο Γκαβογιάννης βρέθηκε στο χωριό, την αυγή πιάσανε οι πόνο τη Σοφία. Ώρα την καρτερούσαν να γεννήση.

– Θα μείνω να δω τι παιδί θα κάνη, και θα πάω ατός μου να φέρω το μαντάτο στο Σταματέλο. Να του πάρω τα συχαρίκια.

Τα ξημερώματα τα σύγνεφα ξεχύθηκαν σε δυνατή βροχή. Δεν κράτησε πολύ, μα λάσπωσε για καλά τον τόπο.

Ο Γκαβογιάννης, για να φυλαχτή απ΄τους δεκαπέντε αλλόπιστους που μένανε στο χωριό μέσα, έκανε το συνηθισμένο του τέχνασμα. Ξεπετάλωσε το άλογό του και του κάρφωσε τα πέταλα ανάποδα. Έτσι, αν θέλανε οι Τουρκοι  να παρακολουθήσουν στα λασπωμένα μονοπάτια τ΄αχνάρια του, δε θα μπορούσαν να τον πετύχουν. Τ΄ανάποδα πέταλα θα τουε μπέρδευαν. Και κάθε τόσο, όταν ήθελε να φτάση στα κλέφτικα λημέρια, πετάλωνε ανάποδα το άλογό του.  […]

Στο λημέρι του Σταματέλου ήθελε δυό ώρες να φτάση. Ήξερε πως κείνες τις μέρες βρισκόταν με τον νταϊφά του στην Καψαλιασμένη Λάκκα. πάνω στον Ταΰγετο. Μια απλωσιά κλεισμένη από έλατα κι άλλα αγριόδεντρα και βρισκόταν κει και το ερημοκκλήσι του Άϊ-Νικήτα. Continue Reading »

Έχεις Μήνυμα… (21 Μαρτίου 2017)

Ὕδωρ ζῶν τό ἁλλόμενον, εἰς αἰωνίαν ζωήν, σύ ὑπάρχων Λόγε, αἷμα καί ὕδωρ, ἐκ πλευρᾶς ἐν Σταυρῷ, ἔβλυσας Δέσποτα, ἁμαρτίας χειμάρρους ἀναστέλλων. Ὅθεν δυσωπῶ σε· Ξήρανον παθῶν μου, τάς πονηράς ἐκβλύσεις.

Κανών α΄Ωδή η΄ Τριωδίου εκ του Όρθρου της Τρίτης της Δ΄Εβδομάδος Νηστειών

_____

Το ορφανοπαίδι – Γεώργιος Καραϊσκάκης

Δεκαέξι χρονώ δεν ήταν ακόμα καλά-καλά αυτό το παιδί κι είχε αναστατώσει όλο το χωριό της Γράλιστας (ο σημερινός Ελληνόπυργος), κοντά στην Καρδίτσα. Τι παιδί, Θεέ μου! Μήτε κι είχε ξαναφανή αλλού σαν και τούτο. Έξι μήνες τώρα που έκανε κλέφτικη ομάδα από εφτά-οχτώ παιδιά, ίδια πάνω-κάτω στα χρόνια σαν κι αυτό. Και μέσα στους έξι μήνες κατάφερε ν΄ανακατέψει όλη την περιοχή και να τρομοκρατήση τους Τουρκους. Να πης πως ήταν και κανένα καλοδεμένο παιδί να μοιάζη μ΄άντρα!… Μέτριο στο ανάστημα, λιγνό, σαν σκιάχτρο, ασθενικό, χλωμό, μαύρο, κατάμαυρο στο δέρμα. Μα είχε στόλισμά του κάτι λαμπερά μάτια, που τα σκέπαζαν τα δασιά μαύρα φρύδια του. Μάτια που απόδειχναν όλη τη φλόγα που έκρυβε μέσα του.  Continue Reading »

Έχεις Μήνυμα… (20 Μαρτίου 2017)

Μεσοπονήσαντες, νῦν τήν ἐγκράτειαν, καί εἰς προσκύνησιν, Χριστέ μου φθάσαντες, τοῦ ζωηφόρου σου Σταυροῦ, προσπίπτοντες βοῶμέν σοι· Μέγας εἶ Φιλάνθρωπε, καί μεγάλα τά ἔργα σου, ὅτι ἐφανέρωσας τόν Σταυρόν σου τόν τίμιον, ὃν φόβῳ προσκυνοῦντες κραυγάζομεν· Δόξα τῇ ἄκρᾳ εὐσπλαγχνίᾳ σου.

Κάθισμα Τριωδίου εκ του Όρθρου της Δευτέρας της Δ΄Εβδομάδος Νηστειών

_____

Ο Άνθιμος του μοναστηριού του Προδρόμου – Αθανάσιος Διάκος

Πέντε χρόνια πάνε από τότε που ήρθε στο μοναστήρι ο Θανάσης. Πότε πέρασαν κιόλας! Λες και ήταν εχθές που τον έφερε ο πατέρας του στον Άϊ-Γιάννη τον Πρόδρομο. Οχτώ χρονώ δεν ήταν ακόμα. Μα τι να κάνη ο πατέρας του ο Νικόλας ο Μασαβέτας; Είχε ακόμα άλλους τρεις γιους και δυό κόρες. Φτωχοτσοπάνης ήταν. Πως να τα βγάλη πέρα; Τον ένα το γιο του, τον Κώστα, τον ρόγιασε στη στάνη του Κελήμ αγά. Για ένα κομμάτι μπομπότα τον είχε ο αγάς. Και τι σκληρή δουλειά! Πάνω από τρακόσα πρόβατα να τα φέρη βόλτα νύχτα-μέρα μόνος του. Την ίδια απαντοχή θα είχε κι ο Θανάσης, αν έμενε κοντά του στο χωριό. Στο μοναστήρι όμως, αν είχε μυαλό, θα μάθαινε και δυό γράμματα και που το ξέρεις; Μπορεί μια μέρα να γινόταν και παπάς. Και φαινόταν να του αρέσουν τα γράμματα. Για τούτο λοιπόν, ένα πρωϊνό, τον πήρε ο πατέρας του και τον έφερε στο μοναστήρι, μισή ώρα έξω απ΄το χωριό τους, την Αρτοτίνα. Τον πήρε στον ηγούμενο, που είχαν και μακρινή συγγένεια.

– Δε φτάνω, γούμενε. Τόση φαμίλια, πως να τη θρέψω; Ο αγάς καρτεράει πάσα χρόνο να πάρη το δόσιμο… Τι να περσέψη για μας τους ραγιάδες!…

– … Τα ξέρω, Νίκο, τα ξέρω, τον έκοψε ο γέροντας. Υπομονή.

– Ως πότε, γούμενε;

– Ο Παντοδύναμος μόνον το γνωρίζει. Continue Reading »

Ροδαρές της Σταυροπροσκύνησης (18/3/2017)

Το Σάββατο 18 Μαρτίου 2017, παραμονή της Κυριακής της Σταυροπροσκύνησης, μικροί και μεγάλοι συγκεντρώθηκαν στην αυλή του ναού της ενορίας μας για να ετοιμάσουν τις ροδαρές του Σταυρού. Δείτε το λεύκωμα φωτογραφιών.

Φωτογραφίες – Ροδαρές της Σταυροπροσκύνησης – 18 Μαρτίου 2017