Πρόγραμμα ενισχυτικής διδασκαλίας

Καλώς Ήλθατε!

Καλώς ήλθατε στην ιστοσελίδα της ενορίας του Ιερού Ναού Αγίου Παντελεήμονος Χαλέπας Χανίων. Στους συνδέσμους στο πάνω μέρος θα βρείτε χρήσιμες πληροφορίες:
  • Η ενορία μας: Διεύθυνση, χάρτης, στοιχεία επικοινωνίας, σχολιασμός
  • Ημερολόγιο: Εβδομαδιαίο πρόγραμμα ακολουθιών και δραστηριοτήτων
  • Δραστηριότητες: Επισκόπηση όλων των ενοριακών δραστηριοτήτων
  • Πολυμέσα: Φωτογραφίες και βίντεο, διαδικτυακό ραδιόφωνο και τηλεόραση
Μπορείτε να δείτε τις αναρτήσεις μας χρονολογικά ταξινομημένες παρακάτω ή ανά κατηγορία με τους συνδέσμους στο δεξιό μέρος. Καλή κι ευλογημένη πλοήγηση!

Δίκτυο Προσευχής…

Από την Κυριακή, 5/7/2015, και κάθε βράδυ11 μ.μ. – 12 π.μ., όσοι θέλουν, να κάνουμε στο σπίτι μας την Παράκληση στην Παναγία μας και την Ευχή, για όλα τα δύσκολα που συμβαίνουν καθημερινά στον τόπο μας, στην Πατρίδα μας και τον Λαό μας, αλλά και σε κάθε ψυχή που ζει ανάμεσά μας και γύρω μας.

«Διάσωσον από κινδύνων τους δούλους σου Θεοτόκε, ότι πάντες μετά Θεόν εις Σε καταφεύγομεν, ως άρρηκτον τείχος και προστασίαν»

Ιερά Εξομολόγησις

Η Ιερά Εξομολόγηση εκτός των ωρών που αναγράφονται στο Ημερολόγιο θα γίνεται κατόπιν συνεννοήσεως με τους Ιερείς της ενορίας μας, π. Δημήτριο και π. Εμμανουήλ.

Έχεις Μήνυμα… (16 Νοεμβρίου 2018)

[…] Κάποιος εκλεκτός μοναχός, ενοχλημένος είκοσι χρόνους από τούτον τον δαίμονα (σημ. των λογισμών), έλειωσε την σάρκα του με νηστείες και αγρυπνίες. Και αφού δεν είδε από αυτά καμία ωφέλεια, έγραψε το πάθος σε χαρτί και επήγε και το έδωσε σε κάποιον άγιο άνδρα. Έπεσε δε κατά πρό­σωπον στην γη και δεν μπορούσε να ανυψώση προς αυτόν το βλέμμα του.

Ο γέροντας μόλις το διάβασε, χαμογέλασε, και αφού σήκωσε τον αδελφόν, του λέγει:

Continue Reading »

Αναγνώσματα (16 Νοεμβρίου 2018)

Απόστολος: Ῥωμ. ι΄ 11-21, ια΄ 1-2

Ἀδελφοί, λέγει ἡ γραφή· «Πᾶς ὁ πιστεύων ἐπί τῷ Θεῷ οὐ καταισχυνθήσεται». Οὐ γὰρ ἔστι διαστολὴ ᾿Ιουδαίου τε καὶ ῞Ελληνος· ὁ γὰρ αὐτὸς Κύριος πάντων, πλουτῶν εἰς πάντας τοὺς ἐπικαλουμένους αὐτόν· «Πᾶς γὰρ ὃς ἂν ἐπικαλέσηται τὸ ὄνομα Κυρίου σωθήσεται». Πῶς οὖν ἐπικαλέσονται εἰς ὃν οὐκ ἐπίστευσαν; Πῶς δὲ πιστεύσουσιν οὗ οὐκ ἤκουσαν; Πῶς δὲ ἀκούσουσι χωρὶς κηρύσσοντος; Πῶς δὲ κηρύξουσιν ἐὰν μὴ ἀποσταλῶσι; Καθὼς γέγραπται· «Ὡς ὡραῖοι οἱ πόδες τῶν εὐαγγελιζομένων εἰρήνην, τῶν εὐαγγελιζομένων τὰ ἀγαθά!». ᾿Αλλ᾿ οὐ πάντες ὑπήκουσαν τῷ εὐαγγελίῳ· ῾Ησαΐας γὰρ λέγει· «Κύριε, τίς ἐπίστευσε τῇ ἀκοῇ ἡμῶν;». Ἄρα ἡ πίστις ἐξ ἀκοῆς, ἡ δὲ ἀκοὴ διὰ ρήματος Θεοῦ. Ἀλλὰ λέγω μὴ οὐκ ἤκουσαν; Μενοῦνγε «εἰς πᾶσαν τὴν γῆν ἐξῆλθεν ὁ φθόγγος αὐτῶν, καὶ εἰς τὰ πέρατα τῆς οἰκουμένης τὰ ῥήματα αὐτῶν». Ἀλλὰ λέγω, μὴ οὐκ ἔγνω, ᾿Ισραήλ; Πρῶτος Μωϋσῆς λέγει· «Ἐγὼ παραζηλώσω ὑμᾶς ἐπ᾿ οὐκ ἔθνει, ἐπὶ ἔθνει ἀσυνέτῳ παροργιῶ ὑμᾶς». ῾Ησαΐας δὲ ἀποτολμᾷ καὶ λέγει· «Εὑρέθην τοῖς ἐμὲ μὴ ζητοῦσιν, ἐμφανὴς ἐγενόμην τοῖς ἐμὲ μὴ ἐπερωτῶσι». Πρὸς δὲ τὸν ᾿Ισραὴλ λέγει· «Ὅλην τὴν ἡμέραν ἐξεπέτασα τὰς χεῖράς μου πρὸς λαὸν ἀπειθοῦντα καὶ ἀντιλέγοντα». Λέγω οὖν, μὴ ἀπώσατο ὁ Θεὸς τὸν λαὸν αὐτοῦ; Μὴ γένοιτο· καὶ γὰρ ἐγὼ ᾿Ισραηλίτης εἰμί, ἐκ σπέρματος ᾿Αβραάμ, φυλῆς Βενιαμίν. Οὐκ ἀπώσατο ὁ Θεὸς τὸν λαὸν αὐτοῦ ὃν προέγνω. 

Νεοελληνική απόδοση:

Αδελφοί, 11 λέγει η γραφή, Καθένας που πιστεύει εις αυτόν δεν θα ντροπιασθή. 12 Δεν υπάρχει δηλαδή διάκρισις μεταξύ Ιουδαίου και Έλληνος, διότι ο ίδιος είναι Κύριος όλων, πλούσιος εις όλους που τον επικαλούνται. 13 Διότι καθένας που θα επικαλεσθή το όνομα του Κυρίου θα σωθή. 14 Πως λοιπόν θα επικαλεσθούν εκείνον, εις τον οποίον δεν επίστεψαν; Και πως θα πιστέψουν εις εκείνον διά τον οποίον δεν άκουσαν; Και πως θα ακούσουν χωρίς να κηρύττη κάποιος; 15 Και πως θα κηρύξουν εάν δεν αποσταλούν; Καθώς είναι γραμμένον, Πόσον ωραίοι είναι οι πόδες εκείνων που κηρύττουν το χαρμόσυνον άγγελμα. 16 Αλλά δεν υπήκουσαν όλοι εις το ευαγγέλιον. Ο Ησαίας λέγει, Κύριε, ποιος επίστεψε εις το κήρυγμά μας; 17 Επομένως η πίστις έρχεται από την ακοήν του κηρύγματος, και το κήρυγμα είναι ο λόγος του Θεού. 18 Αλλ’ ερωτώ, μήπως δεν άκουσαν; Βεβαίως άκουσαν: Η φωνή τους διεδόθη εις όλην την γην και τα λόγια τους εις τα πέρατα της οικουμένης. 19 Πάλιν ερωτώ, μήπως ο Ισραήλ δεν εγνώρισε; Πρώτος ο Μωϋσής λέγει: Εγώ θα κεντήσω την ζηλοτυπίαν σας με έθνος που δεν είναι έθνος και θα σας εξοργίσω με έθνος ανόητον. 20 Ο Ησαίας μάλιστα τολμά να λέγει: Ευρέθηκα από εκείνους που δεν μ’ εζητούσαν, εφανερώθηκα εις εκείνους που δεν ερωτούσαν για μένα. 21 Εις δε τους Ισραηλίτας λέγει: Όλην την ημέραν άπλωσα τα χέρια μου προς λαόν που είναι απειθής και αντιλέγει. 1 Ερωτώ λοιπόν: Μήπως απέρριψε ο Θεός τον λαόν του; Μη γένοιτο, διότι και εγώ είμαι Ισραηλίτης, από τους απογόνους του Αβραάμ, από την φυλήν του Βενιαμίν. 2 Δεν απέρριψε ο Θεός τον λαόν του, τον οποίον προεγνώρισε. Δεν ξέρετε τι λέγει η γραφή διά τον Ηλίαν, πως αποτείνεται εις τον Θεόν κατά του Ισραηλιτικού λαού:

__________

Ιερό Ευαγγέλιο: Ματθ. θ΄ 9-13

Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ παράγων ὁ Ἰησοῦς εἶδεν ἄνθρωπον καθήμενον ἐπὶ τὸ τελώνιον, Ματθαῖον λεγόμενον, καὶ λέγει αὐτῷ· Ἀκολούθει μοι. καὶ ἀναστὰς ἠκολούθησεν αὐτῷ. 10Καὶ ἐγένετο αὐτοῦ ἀνακειμένου ἐν τῇ οἰκίᾳ, καὶ ἰδοὺ πολλοὶ τελῶναι καὶ ἁμαρτωλοὶ ἐλθόντες συνανέκειντο τῷ Ἰησοῦ καὶ τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ. 11καὶ ἰδόντες οἱ Φαρισαῖοι εἶπον τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ· Διατί μετὰ τῶν τελωνῶν καὶ ἁμαρτωλῶν ἐσθίει ὁ διδάσκαλος ὑμῶν; 12ὁ δὲ Ἰησοῦς ἀκούσας εἶπεν αὐτοῖς· Οὐ χρείαν ἔχουσιν οἱ ἰσχύοντες ἰατροῦ, ἀλλ’ οἱ κακῶς ἔχοντες. 13πορευθέντες δὲ μάθετε τί ἐστιν, Ἔλεον θέλω καὶ οὐ θυσίαν· οὐ γὰρ ἦλθον καλέσαι δικαίους, ἀλλὰ ἁμαρτωλούς εἰς μετάνοιαν. 

Νεοελληνική απόδοση:

Εκείνο τον καιρό, 9 και ενώ προχωρούσε ο Ιησούς πιο πέρα, είδε έναν άνθρωπον να κάθεται εις το τελωνείον, ο οποίος ωνομάζετο Ματθαίος, και του λέγει, «Ακολούθησέ με». Και εκείνος εσηκώθηκε και τον ακολούθησε. 10 Και ενώ αυτός εκαθότανε εις το τραπέζι εις το σπίτι, ήλθαν πολλοί τελώναι και αμαρτωλοί και έτρωγαν μαζί με τον Ιησούν και τους μαθητάς του. 11 Και όταν είδαν αυτό οι Φαρισαίοι, έλεγαν εις τους μαθητάς του, «Γιατί ο διδάσκαλός σας τρώγει μαζί με τους τελώνας και τους αμαρτωλούς;». 12 Όταν το άκουσε ο Ιησούς, είπε, «Δεν έχουν ανάγκην από ιατρόν οι υγιείς αλλά οι ασθενείς. 13 Πηγαίνετε να μάθετε τι σημαίνει, Αγάπην θέλω και όχι θυσίαν. Διότι δεν ήλθα να καλέσω εις μετάνοιαν δικαίους αλλά αμαρτωλούς».

Έχεις Μήνυμα… (15 Νοεμβρίου 2018)

[…] Ό τις αγαπά, τούτου και αντέχεται πάντως. «Αντέχομαί τινος» σημαίνει, στερρώς έχομαί τινός, δηλαδή κρατώ κάτι γερά, στερεά, το προσκολλώ επάνω μου, ή προσκολλώμαι εγώ σε αυτό, γίνεται μία απορρόφησις του είναι μου από αυτό που αγαπώ, μία πλήρης παραδοχή, μία απασχόλησις του είναι μου με αυτό που αγαπώ. Όποιο πράγμα και πρόσωπο αγαπώ, αυτό βουτάω με το χέρι μου γερά, σε αυτό προσκολλώμαι, το κάνω αναπόφευκτα δεμένο με την ύπαρξί μου. Και πάντων των προς τούτο εμποδιζόντων αυτώ καταφορνεί, ίνα αυτού μη στερηθή. Και ό,τιδήποτε με εμποδίζει από το να κατακτώ αυτό που αγαπώ, το καταφρονώ, για να μη χάσω αυτό που αγαπώ, για να μη χάσω την σύζευξί μου μαζί του. 

Επομένως, το να πω ότι αγαπώ τον Θεόν, ενώ σκέπτομαι ή ενεργώ διαφορετικά από ό,τι είπαμε, είναι ψιλός λόγος. Εάν αυτό ισχύη για την αγάπη κάθε κοινού πράγματος, πολλώ μάλλον ισχύει για την αγάπη του ουρανίου Πατρός. Τον αγαπώ; Θα πρέπει να είμαι αφ’ ενός προσκολλημένος σε αυτόν, ιδιαίτερα ο νους μου, και αφ΄ετέρου να περιφρονώ ό,τι με εμποδίζει σε αυτή την αγάπη μου.

Continue Reading »

Αναγνώσματα (15 Νοεμβρίου 2018)

Απόστολος: Β’ Θεσ. β’ 13-17, γ’ 1-5

Ἀδελφοί, ἡμεῖς ὀφείλομεν εὐχαριστεῖν τῷ Θεῷ πάντοτε περὶ ὑμῶν, ἀδελφοὶ ἠγαπημένοι ὑπὸ Κυρίου, ὅτι εἵλετο ὑμᾶς ὁ Θεὸς ἀπαρχὴν εἰς σωτηρίαν ἐν ἁγιασμῷ Πνεύματος καὶ πίστει ἀληθείας, εἰς ὃ ἐκάλεσεν ὑμᾶς διὰ τοῦ Εὐαγγελίου ἡμῶν, εἰς περιποίησιν δόξης τοῦ Κυρίου ἡμῶν ᾽Ιησοῦ Χριστοῦ. Ἄρα οὖν, ἀδελφοί, στήκετε, καὶ κρατεῖτε τὰς παραδόσεις ἃς ἐδιδάχθητε εἴτε διὰ λόγου εἴτε δι᾽ ἐπιστολῆς ἡμῶν. Αὐτὸς δὲ ὁ κύριος ἡμῶν ᾽Ιησοῦς Χριστὸς καὶ ὁ Θεὸς καὶ πατὴρ ἡμῶν, ὁ ἀγαπήσας ἡμᾶς καὶ δοὺς παράκλησιν αἰωνίαν καὶ ἐλπίδα ἀγαθὴν ἐν χάριτι, παρακαλέσαι ὑμῶν τὰς καρδίας καὶ στηρίξαι ἐν παντὶ ἔργῳ καὶ λόγῳ ἀγαθῷ. Τὸ λοιπὸν προσεύχεσθε, ἀδελφοί, περὶ ἡμῶν, ἵνα ὁ λόγος τοῦ Κυρίου τρέχῃ καὶ δοξάζηται καθὼς καὶ πρὸς ὑμᾶς, καὶ ἵνα ῥυσθῶμεν ἀπὸ τῶν ἀτόπων καὶ πονηρῶν ἀνθρώπων· οὐ γὰρ πάντων ἡ πίστις. Πιστὸς δέ ἐστιν ὁ Κύριος, ὃς στηρίξει ὑμᾶς καὶ φυλάξει ἀπὸ τοῦ πονηροῦ. Πεποίθαμεν δὲ ἐν κυρίῳ ἐφ᾽ ὑμᾶς, ὅτι ἃ παραγγέλλομεν ὑμῖν καὶ ποιεῖτε καὶ ποιήσετε. Ὁ δὲ Κύριος κατευθύναι ὑμῶν τὰς καρδίας εἰς τὴν ἀγάπην τοῦ Θεοῦ καὶ εἰς τὴν ὑπομονὴν τοῦ Χριστοῦ. 

Νεοελληνική απόδοση:

Αδελφοί, 13 εμείς όμως πρέπει να ευχαριστούμεν πάντοτε τον Θεόν για σας, αδελφοί αγαπημένοι από τον Κύριον, διότι απ’ αρχής σας εδιάλεξε ο Θεός διά σωτηρίαν διά του αγιασμού που δίνει το Πνεύμα και διά της πίστεως εις την αλήθειαν. 14 Εις τούτο σας εκάλεσε διά του ευαγγελίου μας, διά να αποκτήσετε την δόξαν του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. 15 Ώστε λοιπόν, αδελφοί, σταθήτε σταθεροί και κρατείτε τας διδασκαλίας, τας οποίας εδιδαχθήκατε από μας, είτε διά λόγου είτε δι’ επιστολής. 16 Αυτός δε ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός και ο Θεός και Πατέρας μας, ο οποίος από χάριν μας αγάπησε και μας έδωκε αιωνίαν ενθάρρυνσιν και καλήν ελπίδα,
17 είθε να παρηγορήση τις καρδιές σας και να σας στηρίξη εις κάθε λόγον και έργον. 1 Τέλος, αδελφοί, προσεύχεσθε για μας διά να εξαπλώνεται ο λόγος του Θεού, και να δοξάζεται όπως και σ’ εσάς, 2 και διά να σωθούμε από τους διεστρεμμένους και πονηρούς ανθρώπους, διότι δεν έχουν όλοι πίστιν. 3 Είναι όμως αξιόπιστος ο Κύριος· θα σας στηρίξη και θα σας φυλάξη από τον πονηρόν. 4 Έχομεν πεποίθησιν εις τον Κύριον για σας, ότι εκείνα που σας παραγγέλομεν τα εκτελείτε και θα τα εκτελέσετε. 5 Είθε δε ο Κύριος να κατευθύνη τις καρδιές σας προς την αγάπην του Θεού και προς την υπομονήν του Χριστού.

__________

Ιερό Ευαγγέλιο: Λουκ. ις’ 1-9

Εἶπεν ὁ Κύριος τὴν παραβολὴν ταύτην· Ἄνθρωπός τις ἦν πλούσιος, ὃς εἶχεν οἰκονόμον, καὶ οὗτος διεβλήθη αὐτῷ ὡς διασκορπίζων τὰ ὑπάρχοντα αὐτοῦ. 2καὶ φωνήσας αὐτὸν εἶπεν αὐτῷ· τί τοῦτο ἀκούω περὶ σοῦ; ἀπόδος τὸν λόγον τῆς οἰκονομίας σου· οὐ γὰρ δύνῃ ἔτι οἰκονομεῖν. 3εἶπε δὲ ἐν ἑαυτῷ ὁ οἰκονόμος· τί ποιήσω, ὅτι ὁ κύριός μου ἀφαιρεῖται τὴν οἰκονομίαν ἀπ’ ἐμοῦ; σκάπτειν οὐκ ἰσχύω, ἐπαιτεῖν αἰσχύνομαι· 4ἔγνων τί ποιήσω, ἵνα, ὅταν μετασταθῶ ἐκ τῆς οἰκονομίας, δέξωνταί με εἰς τοὺς οἴκους ἑαυτῶν. 5καὶ προσκαλεσάμενος ἕνα ἕκαστον τῶν χρεοφειλετῶν τοῦ κυρίου ἔλεγε τῷ πρώτῳ· πόσον ὀφείλεις σὺ τῷ κυρίῳ μου; 6ὁ δὲ εἶπεν· ἑκατὸν βάτους ἐλαίου. καὶ εἶπεν αὐτῷ· δέξαι σου τὸ γράμμα καὶ καθίσας ταχέως γράψον πεντήκοντα. 7ἔπειτα ἑτέρῳ εἶπε· σὺ δὲ πόσον ὀφείλεις; ὁ δὲ εἶπεν ἑκατὸν κόρους σίτου. καὶ λέγει αὐτῷ· δέξαι σου τὸ γράμμα καὶ γράψον ὀγδοήκοντα. 8καὶ ἐπῄνεσεν ὁ κύριος τὸν οἰκονόμον τῆς ἀδικίας, ὅτι φρονίμως ἐποίησεν· ὅτι οἱ υἱοὶ τοῦ αἰῶνος τούτου φρονιμώτεροι ὑπὲρ τοὺς υἱοὺς τοῦ φωτὸς εἰς τὴν γενεὰν τὴν ἑαυτῶν εἰσι. 9κἀγὼ ὑμῖν λέγω· ποιήσατε ἑαυτοῖς φίλους ἐκ τοῦ μαμωνᾶ τῆς ἀδικίας, ἵνα, ὅταν ἐκλίπητε, δέξωνται ὑμᾶς εἰς τὰς αἰωνίους σκηνάς. 

Νεοελληνική απόδοση:

1 Είπε ο Κύριος αυτή την παραβολή, «Κάποιος πλούσιος είχε διαχειριστήν, τον οποίον κατηγόρησαν ότι σπαταλά την περιουσίαν του. 2 Τότε τον εφώναξε και του είπε, «Τι είναι αυτό που ακούω για σένα; Δώσε λογαριασμόν της διαχειρίσεώς σου· δεν μπορείς πλέον να είσαι διαχειριστής». 3 Ο διαχειριστής είπε μέσα του, «Τι να κάνω τώρα που ο κύριός μου μου αφαιρεί την διαχείρισιν; Να σκάψω δεν μπορώ, να ζητιανεύω ντρέπομαι. 4 Ξέρω τι πρέπει να κάνω διά να με δεχθούν οι άνθρωποι εις τα σπίτια τους, όταν απομακρυνθώ από την διαχείρισιν». 5 Και αφού εκάλεσε κάθε ένα από τους χρεοφειλέτας του κυρίου του, είπε εις τον πρώτον, «Πόσα χρωστάς εις τον κύριόν μου;». Εκείνος είπε, «Εκατό βάτους λάδι». 6 Αυτός δε του είπε, «Πάρε το γραμμάτιόν σου και κάθησε και γράψε γρήγορα πενήντα». 7 Έπειτα εις άλλον είπε, «Συ πόσα χρεωστάς;». Αυτός δε είπε, «Εκατό κόρους σιτάρι». Λέγει εις αυτόν, «Πάρε το γραμμάτιόν σου και γράψε ογδοήντα». 8 Και επήνεσε ο κύριος τον άδικον διαχειριστήν, επειδή ενήργησε έξυπνα, διότι οι άνθρωποι του κόσμου τούτου εις τας σχέσεις των με τους ομοίους των είναι εξυπνότεροι από τους ανθρώπους του φωτός». 9 «Και εγώ σας λέγω, κάνετε φίλους διά τους εαυτούς σας χρησιμοποιούντες τον άδικον μαμωνάν, διά να σας δεχθούν εις τας αιωνίους σκηνάς, όταν πεθάνετε».

Έχεις Μήνυμα… (14 Νοεμβρίου 2018)

[…] Τα μεσάνυχτα είναι τρομακτική και φρικτή ώρα. Είναι ώρα γεμάτη παγωνιά, φόβο και μοναξιά. Η ώρα των ακραίων συνειδητοποιήσεων.

Έϊ συ εκεί, έξω στην παγωνιά, μοναχός, γερασμένος, φοβισμένος μπορείς να με νοιώσεις; Έϊ συ εκεί, ταξιδιώτη του μεσονυχτίου, που γυρνάς μόνος έξω στο κρύο, κυνηγημένος από την απουσία νοήματος και σκοπού της ζωής, μπορείς να ακούσεις την φωνή μου; Έϊ συ εκεί, έξω στο σκοτάδι, που κτυπάς τις πόρτες για να μπεις να ζεσταθείς, να βρεις αγάπη και προς μεγάλη σου απογοήτευση είναι κλειστές επειδή όλα τα σκιάζει η φοβέρα του θανάτου και τα πλακώνει η αμαρτία. Mπορείς να αισθανθείς τον πόνο και την συμπάθειά μου για σένα; Μπορείς να ακούσεις τα αναφιλητά μου; Μπορείς να καταλάβεις ότι δεν είσαι μόνος; Έϊ συ εκεί έξω, επίστρεψε στο Φώς, αγκάλιασε το Φώς με ερωτική διάθεση. Ο φωτάρχης Θεάνθρωπος σε αγαπά περισσότερο απ’ όσο ξέρεις. Κλαίει ο Υιός του Θεού για σένα, κλαίει και η Εκκλησία. Επανάκαμψε στην αγάπη για να σταματήσουν τα δάκρυα. Έλα στο σπίτι. Ο ψυχοτερπής Θεάνθρωπος θα σου πλύνει τα κουρασμένα σου πόδια και η Εκκλησία θα σου τα στεγνώσει. Ξέρω ότι επιθυμείς να αγαπάς και να αγαπιέσαι. Γνωρίζω ότι το πρόβλημα είναι η αγάπη. Επίστρεψε στον Χριστό, που είναι ΑΓΑΠΗ. Γίνε γνήσιος ακόλουθός Του.

Π. Διονυσίου Βογλού, Ιερομονάχου

«Για την μετάνοια, την αγάπη και την προσευχή» 

Αναγνώσματα (14 Νοεμβρίου 2018)

Απόστολος: Ἑβρ. ζ΄ 26-28,  η΄ 1-2

Ἀδελφοί, τοιοῦτος ἡμῖν ἔπρεπεν ἀρχιερεύς, ὅσιος, ἄκακος, ἀμίαντος, κεχωρισμένος ἀπὸ τῶν ἁμαρτωλῶν καὶ ὑψηλότερος τῶν οὐρανῶν γενόμενος, ὃς οὐκ ἔχει καθ᾿ ἡμέραν ἀνάγκην, ὥσπερ οἱ ἀρχιερεῖς, πρότερον ὑπὲρ τῶν ἰδίων ἁμαρτιῶν θυσίας ἀναφέρειν, ἔπειτα τῶν τοῦ λαοῦ· τοῦτο γὰρ ἐποίησεν ἐφάπαξ ἑαυτὸν ἀνενέγκας. Ὁ νόμος γὰρ ἀνθρώπους καθίστησιν ἀρχιερεῖς ἔχοντας ἀσθένειαν, ὁ λόγος δὲ τῆς ὁρκωμοσίας τῆς μετὰ τὸν νόμον υἱὸν εἰς τὸν αἰῶνα τετελειωμένον. Κεφάλαιον δὲ ἐπὶ τοῖς λεγομένοις, τοιοῦτον ἔχομεν ἀρχιερέα, ὃς ἐκάθισεν ἐν δεξιᾷ τοῦ θρόνου τῆς μεγαλωσύνης ἐν τοῖς οὐρανοῖς, τῶν ῾Αγίων λειτουργὸς καὶ τῆς σκηνῆς τῆς ἀληθινῆς, ἣν ἔπηξεν ὁ Κύριος, καὶ οὐκ ἄνθρωπος.

Νεοελληνική απόδοση:

Αδελφοί, 26 τέτοιος αρχιερεύς πραγματικά μας έπρεπε, άγιος, άκακος, αμόλυντος, χωρισμένος από τους αμαρτωλούς και υψωμένος τώρα επάνω από τους ουρανούς, 27 ο οποίος δεν έχει ανάγκην, όπως οι αρχιερείς, να προσφέρη θυσίας κάθε ημέραν, πρώτα διά τας δικάς του αμαρτίας και έπειτα διά τας αμαρτίας του λαού· αυτό το έκανε μια για πάντα, όταν προσέφερε τον εαυτόν του. 28 Ο νόμος εγκαθιστά αρχιερείς ανθρώπους, οι οποίοι έχουν αδυναμίας. Τα λόγια όμως του όρκου, που εδόθηκε ύστερα από τον νόμον, εγκαθιστούν αιωνίως τον Υιόν, τον τέλειον. 1 Τὸ βασικὸν σημεῖον τῶν ὅσων λέγομεν εἶναι τοῦτο: ὅτι ἔχομεν ἕνα τέτοιον ἀρχιερέα, ὁ ὁποῖος ἐκάθησε εἰς τὰ δεξιὰ τοῦ θρόνου τῆς Μεγαλωσύνης εἰς τοὺς οὐρανούς, 2 ὅπου ὑπηρετεῖ τὰ Ἅγια τῶν ἁγίων καὶ τὴν σκηνὴν τὴν ἀληθινήν, τὴν ὁποίαν ἔστησεν ὁ Κύριος καὶ ὄχι ἄνθρωπος.

__________

Ιερό Ευαγγέλιο: Ἰω. α΄ 44-52

Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἠθέλησεν ὁ Ἰησοῦς ἐξελθεῖν εἰς τὴν Γαλιλαίαν, καὶ εὑρίσκει Φίλιππον καὶ λέγει αὐτῷ· Ἀκολούθει μοι. 45 ἦν δὲ ὁ Φίλιππος ἀπὸ Βηθσαϊδά, ἐκ τῆς πόλεως Ἀνδρέου καὶ Πέτρου. 46 εὑρίσκει Φίλιππος τὸν Ναθαναὴλ καὶ λέγει αὐτῷ· Ὃν ἔγραψε Μωϋσῆς ἐν τῷ νόμῳ καὶ οἱ προφῆται, εὑρήκαμεν, Ἰησοῦν τὸν υἱὸν τοῦ Ἰωσὴφ τὸν ἀπὸ Ναζαρέτ 47 καὶ εἶπεν αὐτῷ Ναθαναήλ· Ἐκ Ναζαρὲτ δύναταί τι ἀγαθὸν εἶναι; λέγει αὐτῷ Φίλιππος· Ἔρχου καὶ ἴδε. 48 εἶδεν ὁ Ἰησοῦς τὸν Ναθαναὴλ ἐρχόμενον πρὸς αὐτὸν καὶ λέγει περὶ αὐτοῦ· Ἴδε ἀληθῶς Ἰσραηλίτης ἐν ᾧ δόλος οὐκ ἔστι. 49 λέγει αὐτῷ Ναθαναήλ· Πόθεν με γινώσκεις; ἀπεκρίθη Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῷ· Πρὸ τοῦ σε Φίλιππον φωνῆσαι, ὄντα ὑπὸ τὴν συκῆν εἶδόν σε. 50 ἀπεκρίθη Ναθαναήλ καὶ λέγει αὐτῷ· Ραββί, σὺ εἶ ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ, σὺ εἶ ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ. 51 ἀπεκρίθη Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῷ· Ὅτι εἶπόν σοι, εἶδόν σε ὑποκάτω τῆς συκῆς, πιστεύεις; μείζω τούτων ὄψῃ. 52 καὶ λέγει αὐτῷ· Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἀπ’ ἄρτι ὄψεσθε τὸν οὐρανὸν ἀνεῳγότα, καὶ τοὺς ἀγγέλους τοῦ Θεοῦ ἀναβαίνοντας καὶ καταβαίνοντας ἐπὶ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου.

Νεοελληνική απόδοση:

Την άλλην ημέραν ήθελε ο Ιησούς να μεταβή εις την Γαλιλαίαν και βρίσκει τον Φίλιππον και του λέγει, «Ακολούθησέ με». 44 Κατήγετο δε ο Φίλιππος από την Βηθσαιδά, από την πόλιν του Ανδρέα και του Πέτρου. 45 Ο Φίλιππος ευρίσκει τον Ναθαναήλ και του λέγει, «Ευρήκαμε εκείνον, διά τον οποίον έγραψε ο Μωϋσής εις τον νόμον και οι Προφήται, τον Ιησούν, τον υιόν του Ιωσήφ από την Ναζαρέτ». 46 Και ο Ναθαναήλ του είπε, «Είναι δυνατόν από την Ναζαρέτ να προέλθη κανένα καλό;». Λέγει εις αυτόν ο Φίλιππος, «Έλα να ιδής». 47 Είδε ο Ιησούς τον Ναθαναήλ να έρχεται προς αυτόν και είπε, «Να ένας αληθινός Ισραηλίτης, εις τον οποίον δεν υπάρχει δόλος». 48 Ο Ναθαναήλ του είπε, «Από που με γνωρίζεις;». Και ο Ιησούς του απεκρίθη, «Πριν σε φωνάξη ο Φίλιππος σε είδα να είσαι κάτω από τη συκιά». 49 Ο Ναθαναήλ του λέγει, «Ραββί, συ είσαι ο Υιός του Θεού, συ είσαι ο βασιλεύς του Ισραήλ». 50 Ο Ιησούς του απεκρίθη, «Επειδή σου είπα ότι σε είδα κάτω από τη συκιά, πιστεύεις; Θα ιδής μεγαλύτερα πράγματα από αυτά». 51 Και προσέθεσε, «Αλήθεια, αλήθεια, σας λέγω, από τώρα θα βλέπετε τον ουρανόν ανοιγμένων και τους αγγέλους του Θεού να ανεβαίνουν και να κατεβαίνουν προς τον Υιόν του ανθρώπου».

Έχεις Μήνυμα… (13 Νοεμβρίου 2018)

[…] Το πρώτο θεμελιώδες λάθος που σκοτώνει τον έρωτα: Όταν ανθίζει ο έρωτας στην καρδιά δύο ερωτευμένων η καρδιά ταυτόχρονα καθαρίζεται από κάθε τι που την βαραίνει. Είναι τόσο έντονο το συναίσθημα του έρωτος που ο ερωτευμένος δεν έχει χρόνο να σκεφτεί κάτι άλλο πέρα από την αγαπημένη του. Το λάθος έγκειται στην συνέχεια… Ότι δηλαδή ο άνδρας δεν παραδέχεται την αγαπημένη του ως δώρο Θεού, ως ιερή ύπαρξη στη ζωή του και γι’ αυτό όταν και αν φτάσουν στον γάμο δεν την σέβεται ως εκκλησία του ούτε ως άλλο του μισό και έτσι αρχίζουν οι κόντρες…  Για να παραμείνει λοιπόν ο έρωτας χρειάζεται η σύνδεση του ανθρώπινου με τον Θείο έρωτα. Δηλαδή να παραδεχτεί ο ερωτευμένος ότι η αγαπημένη του είναι πολύτιμο δώρο του Θεού στη ζωή του. Πολύτιμο μαργαριτάρι που πρέπει να διαφυλαχτεί…

Πως όμως να διαφυλαχτεί ο έρωτας αν δεν τον αναγνωρίσεις ως δώρο του Θεού; Έρωτας ξένος από τον Θεό ξεραίνεται, χάνεται, γιατί δεν έχει πάνω του την επίδραση της Θείας Χάριτος και τελικά μένει απαθής ωσάν κούφιος τενεκές. Είναι αδύνατον να διατηρηθεί ο έρωτας μακριά από την Θεία Χάρη, διότι ο έρωτας αποτελεί ενέργεια της Θείας Χάριτος.

Continue Reading »