Καλώς Ήλθατε!

Καλώς ήλθατε στην ιστοσελίδα της ενορίας του Ιερού Ναού Αγίου Παντελεήμονος Χαλέπας Χανίων. Στους συνδέσμους στο πάνω μέρος θα βρείτε χρήσιμες πληροφορίες:
  • Η ενορία μας: Διεύθυνση, χάρτης, στοιχεία επικοινωνίας, σχολιασμός
  • Ημερολόγιο: Εβδομαδιαίο πρόγραμμα ακολουθιών και δραστηριοτήτων
  • Δραστηριότητες: Επισκόπηση όλων των ενοριακών δραστηριοτήτων
  • Πολυμέσα: Φωτογραφίες και βίντεο, διαδικτυακό ραδιόφωνο και τηλεόραση
Μπορείτε να δείτε τις αναρτήσεις μας χρονολογικά ταξινομημένες παρακάτω ή ανά κατηγορία με τους συνδέσμους στο δεξιό μέρος. Καλή κι ευλογημένη πλοήγηση!

Δίκτυο Προσευχής…

Από την Κυριακή, 5/7/2015, και κάθε βράδυ11 μ.μ. – 12 π.μ., όσοι θέλουν, να κάνουμε στο σπίτι μας την Παράκληση στην Παναγία μας και την Ευχή, για όλα τα δύσκολα που συμβαίνουν καθημερινά στον τόπο μας, στην Πατρίδα μας και τον Λαό μας, αλλά και σε κάθε ψυχή που ζει ανάμεσά μας και γύρω μας.

«Διάσωσον από κινδύνων τους δούλους σου Θεοτόκε, ότι πάντες μετά Θεόν εις Σε καταφεύγομεν, ως άρρηκτον τείχος και προστασίαν»

Ιερά Εξομολόγησις

Η Ιερά Εξομολόγηση εκτός των ωρών που αναγράφονται στο Ημερολόγιο θα γίνεται κατόπιν συνεννοήσεως με τους Ιερείς της ενορίας μας, π. Δημήτριο και π. Εμμανουήλ.

Έχεις Μήνυμα… (21 Φεβρουαρίου 2020)

Δεν είναι πάντα αυτό που φαίνεται…

Αυτό που εμείς χαρακτηρίζουμε κακό, άσχημο ή αμαρτωλό σε ένα παιδί, στην ουσία είναι ένα βέλος επάνω από το κεφάλι του για να το προσέξουμε.

Κάποιες φορές είναι ένα τραύμα, μια αιμορραγία που φωνάζει για γιατρό και θεραπεία αλλά δεν ξέρει τον τρόπο να το εκφράσει. H κακή συμπεριφορά είναι μια κραυγή από τραύμα.

Πολλές φορές κατηγορούμε τους ανθρώπους, αλλά αν μπορούσαμε να μπούμε μέσα στις σκέψεις τους, ίσως θα κάναμε και υπόκλιση σε αυτά που περνάνε. Βλέπουμε και κρίνουμε τον άλλον από το 0.0000001% που γνωρίζουμε γι’ αυτόν, πράγμα που δεν είναι υγιές διότι πολλές φορές μια ιδιαίτερη συμπεριφορά οφείλεται σε τραύματα.

Continue Reading »

Αναγνώσματα (21 Φεβρουαρίου 2020)

Απόστολος: Β’ Ιω. 1-13

Ὁ πρεσβύτερος ἐκλεκτῇ Κυρίᾳ καὶ τοῖς τέκνοις αὐτῆς, οὓς ἐγὼ ἀγαπῶ ἐν ἀληθείᾳ· καὶ οὐκ ἐγὼ μόνος, ἀλλὰ καὶ πάντες οἱ ἐγνωκότες τὴν ἀλήθειαν· διὰ τὴν ἀλήθειαν τὴν μένουσαν ἐν ἡμῖν, καὶ μεθ᾽ ἡμῶν ἔσται εἰς τὸν αἰῶνα· ἔσται μεθ᾽ ὑμῶν χάρις, ἔλεος, εἰρήνη παρὰ Θεοῦ Πατρὸς καὶ παρὰ Κυρίου ᾽Ιησοῦ Χριστοῦ τοῦ Υἱοῦ τοῦ Πατρός, ἐν ἀληθείᾳ καὶ ἀγάπῃ. ᾽Εχάρην λίαν ὅτι εὕρηκα ἐκ τῶν τέκνων σου περι πατοῦντας ἐν ἀληθείᾳ, καθὼς ἐντολὴν ἐλάβομεν παρὰ τοῦ Πατρός. Καὶ νῦν ἐρωτῶ σε, Κυρία, οὐχ ὡς ἐντολὴν γράφων σοι καινήν, ἀλλὰ ἣν εἴχομεν ἀπ᾽ ἀρχῆς, ἵνα ἀγαπῶμεν ἀλλήλους. Καὶ αὕτη ἐστὶν ἡ ἀγάπη, ἵνα περιπατῶμεν κατὰ τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ. Αὕτη ἐστὶν ἡ ἐντολή, καθὼς ἠκούσατε ἀπ᾽ ἀρχῆς, ἵνα ἐν αὐτῇ περιπατῆτε. Ὅτι πολλοὶ πλάνοι εἰσῆλθον εἰς τὸν κόσμον, οἱ μὴ ὁμολογοῦντες ᾽Ιησοῦν Χριστὸν ἐρχόμενον ἐν σαρκί· οὗτός ἐστιν ὁ πλάνος καὶ ὁ ἀντίχριστος. Βλέπετε ἑαυτούς, ἵνα μὴ ἀπολέσωμεν ἃ εἰργασάμεθα, ἀλλὰ μισθὸν πλήρη ἀπολάβωμεν. Πᾶς ὁ παραβαίνων καὶ μὴ μένων ἐν τῇ διδαχῇ τοῦ Χριστοῦ Θεὸν οὐκ ἔχει· ὁ μένων ἐν τῇ διδαχῇ τοῦ Χριστοῦ, οὗτος καὶ τὸν Πατέρα καὶ τὸν Υἱὸν ἔχει. Εἴ τις ἔρχεται πρὸς ὑμᾶς καὶ ταύτην τὴν διδαχὴν οὐ φέρει, μὴ λαμβάνετε αὐτὸν εἰς οἰκίαν, καὶ χαίρειν αὐτῷ μὴ λέγετε· ὁ γὰρ λέγων αὐτῷ χαίρειν κοινωνεῖ τοῖς ἔργοις αὐτοῦ τοῖς πονηροῖς. Πολλὰ ἔχων ὑμῖν γράφειν, οὐκ ἠβουλήθην διὰ χάρτου καὶ μέλανος· ἀλλὰ ἐλπίζω ἐλθεῖν πρὸς ὑμᾶς καὶ στόμα πρὸς στόμα λαλῆσαι, ἵνα ἡ χαρὰ ἡμῶν ᾖ πεπληρωμένη. Ἀσπάζεταί σε τὰ τέκνα τῆς ἀδελφῆς σου τῆς ἐκλεκτῆς· ἀμήν.

Νεοελληνική απόδοση:

1 Ο πρεσβύτερος προς την κυρίαν, την οποίαν ο Θεός εξέλεξε, και προς τα παιδιά της, τους οποίους εγώ αγαπώ αληθινά και όχι εγώ μόνον, αλλά και όλοι όσοι εγνώρισαν την αλήθειαν, 2 ένεκα της αληθείας, η οποία μένει μέσα μας και θα είναι μαζί μας αιωνίως. 3 Χάρις, έλεος και ειρήνη θα είναι μαζί σας από τον Θεόν Πατέρα και από τον Κύριον Ιησούν Χριστόν τον Υιόν του Πατέρα, εν αληθεία και αγάπη. 4 Εχάρηκα πολύ που ευρήκα ότι μερικά από τα παιδιά σου ζούν ακολουθούντα την αλήθειαν σύμφωνα με την εντολήν που ελάβαμε από τον Πατέρα. 5 Και τώρα σε παρακαλώ, κυρία, όχι σαν να σου γράφω νέαν εντολήν αλλά εκείνην που είχαμε από την αρχήν, να αγαπάμε ο ένας τον άλλον. 6 Και αγάπη σημαίνει να ζούμε σύμφωνα με τας εντολάς του Θεού. Αυτή είναι η εντολή ώστε, όπως ακούσατε από την αρχήν, να ακολουθήτε αυτήν. 7 Πολλοί πλάνοι εβγήκαν εις τον κόσμον, οι οποίοι δεν ομολογούν ότι ο Ιησούς Χριστός έρχεται ως άνθρωπος. Αυτός είναι ο πλάνος και ο αντίχριστος. 8 Προσέχετε τον εαυτόν σας, διά να μη χάσετε εκείνα διά τα οποία εργασθήκαμε, αλλά να πάρετε την ανταμοιβήν σας εις το ακέραιον. 9 Όποιος παραβαίνει και δεν μένει εις την διδαχήν του Χριστού, δεν έχει Θεόν· εκείνος που μένει εις την διδαχήν του Χριστού, αυτός έχει και τον Πατέρα και τον Υιόν. 10 Εάν έρχεται κανείς σ’ εσάς και δεν φέρει την διδαχήν αυτήν, να μη τον δέχεσθε εις το σπίτι σας και να μη τον χαιρετάτε, 11 διότι εκείνος που τον χαιρετά γίνεται συμμέτοχος εις τα έργα του τα πονηρά. 12 Αν και πολλά έχω να σας γράψω, δεν ήθελα να το κάνω με χαρτί και μελάνι, αλλ’ ελπίζω να σας επισκεφθώ και να σας μιλήσω στόμα προς στόμα, διά να είναι η χαρά μας πλήρης. 13 Σε χαιρετούν τα παιδιά της αδελφής σου, την οποίαν ο Θεός εξέλεξε. Αμήν.

Ιερό Ευαγγέλιο: Μαρκ. ιε’ 20, 22, 25, 33-41

Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, οἱ στρατιῶται παραλαβόντες τὸν Ἰησοῦν ἐξάγουσιν αὐτὸν, ἵνα σταυρώσωσιν αὐτόν. Καὶ φέρουσιν αὐτὸν ἐπὶ Γολγοθᾶν τόπον, ὅ ἐστι μεθερμηνευόμενον κρανίου τόπος. Ἦν δὲ ὥρα τρίτη καὶ ἐσταύρωσαν αὐτόν. 33Γενομένης δὲ ὥρας ἕκτης σκότος ἐγένετο ἐφ’ ὅλην τὴν γῆν ἕως ὥρας ἐνάτης· 34καὶ τῇ ὥρᾳ τῇ ἐνάτῃ ἐβόησεν ὁ Ἰησοῦς φωνῇ μεγάλῃ λέγων· Ἐλωῒ Ἐλωῒ, λιμᾶ σαβαχθανί; ὅ ἐστι μεθερμηνευόμενον, ὁ Θεός μου ὁ Θεός μου, εἰς τί με ἐγκατέλιπες; 35καί τινες τῶν παρεστηκότων ἀκούσαντες ἔλεγον· Ἴδε Ἠλίαν φωνεῖ. 36δραμὼν δέ εἷς καὶ γεμίσας σπόγγον ὄξους περιθεὶς τε καλάμῳ ἐπότιζεν αὐτόν λέγων· Ἄφετε ἴδωμεν εἰ ἔρχεται Ἠλίας καθελεῖν αὐτόν. 37ὁ δὲ Ἰησοῦς ἀφεὶς φωνὴν μεγάλην ἐξέπνευσε. 38Καὶ τὸ καταπέτασμα τοῦ ναοῦ ἐσχίσθη εἰς δύο ἀπὸ ἄνωθεν ἕως κάτω. 39Ἰδὼν δὲ ὁ κεντυρίων ὁ παρεστηκὼς ἐξ ἐναντίας αὐτοῦ ὅτι οὕτω κράξας ἐξέπνευσεν, εἶπεν· Ἀληθῶς ὁ ἄνθρωπος οὗτος υἱὸς ἦν Θεοῦ. 40Ἦσαν δὲ καὶ γυναῖκες ἀπὸ μακρόθεν θεωροῦσαι, ἐν αἷς ἦν καὶ Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ καὶ Μαρία ἡ τοῦ Ἰακώβου τοῦ μικροῦ καὶ Ἰωσῆ μήτηρ καὶ Σαλώμη, 41αἳ καὶ ὅτε ἦν ἐν τῇ Γαλιλαίᾳ ἠκολούθουν αὐτῷ καὶ διηκόνουν αὐτῷ, καὶ ἄλλαι πολλαὶ αἱ συναναβᾶσαι αὐτῷ εἰς Ἱεροσόλυμα.

Νεοελληνική απόδοση:

Κατ΄εκείνον τον καιρό, 20 οι στρατιώτες φέρνουν έξω τον Ιησούν διά να τον σταυρώσουν. 22 Και τον φέρνουν εις τον τόπον Γολγοθά, που μεταφραζόμενον σημαίνει τόπος Κρανίου. 25 Ήτο δε η Τρίτη ώρα όταν τον εσταύρωσαν. 26 Και ήτο γραμμένη η επιγραφή της κατηγορίας του, «Ο βασιλεύς των Ιουδαίων». 33 Και όταν ήλθε η έκτη ώρα έγινε σκοτάδι εις όλην την γην μέχρι της ενάτης ώρας. 34 Και κατά την ενάτην ώραν εφώναξε ο Ιησούς με δυνατήν φωνήν, «Ελωί, ελωί, λαμά σαβαχθανί;», το οποίον μεταφραζόμενον σημαίνει, «Θεέ μου, Θεέ μου, διατί με εγκατέλιπες;». 35 Και μερικοί από τους παρισταμένους, όταν άκουσαν, έλεγαν, «Κύτταξε φωνάζει τον Ηλίαν». 36 Ένας έτρεξε και εγέμισε ένα σφουγγάρι με ξύδι και αφού το ετύλιξε σε καλάμι επότιζε τον Χριστόν και έλεγε, «Αφήστε να ιδούμε, εάν θα έλθη ο Ηλίας να τον κατεβάση». 37 Ο Ιησούς τότε εβόησε με φωνήν δυνατήν και εξέπνευσε. 38 Και το καταπέτασμα του ναού εσχίσθηκε εις δύο από πάνω έως κάτω. 39 Όταν ο εκατόνταρχος, ο οποίος ήτο εκεί απέναντί του, είδε ότι κατ’ αυτόν τον τρόπον εξέπνευσε, είπε, «Αλήθεια, αυτός ο άνθρωπος ήτο Υιός του Θεού». 40 Ήσαν δε και γυναίκες, που παρατηρούσαν από μακρυά, μεταξύ των οποίων ήτο και η Μαρία η Μαγδαληνή και η Μαρία η μητέρα του Ιακώβου του νεωτέρου και του Ιωσή και η Σαλώμη, 41 αι οποίαι, όταν ήτο εις την Γαλιλαίαν, τον ακολουθούσαν και τον υπηρετούσαν. Ήσαν και άλλαι πολλαί, αι οποίαι είχαν ανεβή μαζί του εις τα Ιεροσόλυμα.

Έχεις Μήνυμα… (20 Φεβρουαρίου 2020)

Νύχτα Τσικνοπέμπτης

«Πώς αγριεύουν έτσι οι άνθρωποι; Πώς με μιας αφήνονται έρμαια στις ροπές και στις τάσεις της φθαρτής ανθρώπινης τους φύσης;

Πώς κατάντησε απόψε αυτή η ήσυχη επαρχιακή πόλη; Θαρρείς και δεν την κατοικούν άνθρωποι αλλά ανθρωπόμορφα τέρατα που άλλος με κεφάλι γαϊδάρου, άλλος λιονταριού, άλλος πιθήκου τρέχουν να προλάβουν να γλεντήσουν, να μεθύσουν, να άμαρτήσουν όσο γί­νεται περισσότερο.

Γιατί τις προάλλες ήταν Τσικνοπέμπτη και γέμισε η πόλη μασκαράδες. Απόψε κάθε λογικός άνθρωπος δέν ξεμυτίζει από τό σπίτι του».

Αυτά σκεφτότανε ο Παπα-Θανάσης, καθώς έμπαινε στο σπίτι του γυρνώντας από το ναό.

– Α, Παπαδιά μου, το κακό παράγινε! Ο Θεός να μας συγχωρέσει, είπε στη γυναίκα του, μόλις μπήκε μέσα. Εκείνη τον κοίταξε με κατανόηση.

– Ο Θεός να μας φυλάει, είπε και άρχισε να ετοιμάζει το βραδινό φαγητό.

Στο σπίτι του Παπα-Θανάση, περασμένα πια τα μεσάνυχτα, επικρατεί ησυχία. Τα παιδιά και η Παπαδιά είχαν ήδη κοιμηθεί κι ο Παπα-Θανάσης ετοιμαζότανε και κείνος να πάει γιά ύπνο, όταν ακούστηκε το κουδούνι της πόρτας. Τινάχτηκε μέσα στον ύπνο της η Παπαδιά και βρέθηκε δίπλα στον Παπα-Θανάση.

– Μην ανοίγεις τέτοια νύχτα, Πάτερ μου! τον παρακάλεσε φοβισμένη.

– Γιατί φοβάσαι; την καθησύχασε εκείνος. Είναι η πρώτη φορά που μας κτυπούν τέτοια ώρα την πόρτα; Αφού το ξέρεις το σπίτι του Ιερέα διανυκτερεύει κάθε βράδυ.

– Ναι, μα απόψε…

Της χαμογέλασε ο Παπα-Θανάσης και άνοιξε την πόρτα.

– Πάτερ μου, με συγχωρείτε που ήρθα τέ­τοια ώρα, όμως η μάνα μου πεθαίνει και ζητά να έξομολογηθεί και να κοινωνήσει.

Ο άνθρωπος που στεκόταν μπροστά του, παρό­λο που ήταν άντρας, έτρεμε ολόκληρος κι άφηνε τα δάκρυά του δίχως ντροπή να τρέχουν.

Continue Reading »

Αναγνώσματα (20 Φεβρουαρίου 2020)

Απόστολος: Α’ Ιω. δ’ 20-21, ε’ 1-21

Ἀγαπητοί, ἐάν τις εἴπῃ ὅτι ἀγαπῶ τὸν Θεόν, καὶ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ μισῇ, ψεύστης ἐστίν· ὁ γὰρ μὴ ἀγαπῶν τὸν ἀδελφὸν ὃν ἑώρακε, τὸν Θεὸν ὃν οὐχ ἑώρακε πῶς δύναται ἀγαπᾶν; Καὶ ταύτην τὴν ἐντολὴν ἔχομεν ἀπ᾽ αὐτοῦ, ἵνα ὁ ἀγαπῶν τὸν Θεὸν ἀγαπᾷ καὶ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ. Πᾶς ὁ πιστεύων ὅτι ᾽Ιησοῦς ἐστιν ὁ Χριστός, ἐκ τοῦ Θεοῦ γεγέννηται, καὶ πᾶς ὁ ἀγαπῶν τὸν γεννήσαντα ἀγαπᾷ καὶ τὸν γεγεννημένον ἐξ αὐτοῦ. Ἐν τούτῳ γινώσκομεν ὅτι ἀγαπῶμεν τὰ τέκνα τοῦ Θεοῦ, ὅταν τὸν Θεὸν ἀγαπῶμεν καὶ τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ τηρῶμεν. Αὕτη γάρ ἐστιν ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, ἵνα τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ τηρῶμεν· καὶ αἱ ἐντολαὶ αὐτοῦ βαρεῖαι οὐκ εἰσίν, ὅτι πᾶν τὸ γεγεννημένον ἐκ τοῦ Θεοῦ νικᾷ τὸν κόσμον καὶ αὕτη ἐστὶν ἡ νίκη ἡ νικήσασα τὸν κόσμον, ἡ πίστις ἡμῶν. Τίς ἐστιν ὁ νικῶν τὸν κόσμον εἰ μὴ ὁ πιστεύων ὅτι ᾽Ιησοῦς ἐστιν ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ; Οὗτός ἐστιν ὁ ἐλθὼν δι᾽ ὕδατος καὶ αἵματος, ᾽Ιησοῦς ὁ Χριστός· οὐκ ἐν τῷ ὕδατι μόνον, ἀλλ᾽ ἐν τῷ ὕδατι καὶ τῷ αἵματι· καὶ τὸ Πνεῦμά ἐστι τὸ μαρτυροῦν, ὅτι τὸ Πνεῦμά ἐστιν ἡ ἀλήθεια. Ὅτι τρεῖς εἰσιν οἱ μαρτυροῦντες ἐν τῷ οὐρανῷ, ὁ Πατήρ, ὁ Λὸγος καὶ τὸ ῞Αγιον Πνεῦμα· καὶ οὗτοι οἱ τρεῖς ἕν εἰσι· καὶ τρεῖς εἰσιν οἱ μαρτυροῦντες ἐν τῇ γῇ, τὸ Πνεῦμα καὶ τὸ ὕδωρ καὶ τὸ αἷμα· καὶ οἱ τρεῖς εἰς τὸ ἕν εἰσιν. Εἰ τὴν μαρτυρίαν τῶν ἀνθρώπων λαμβάνομεν, ἡ μαρτυρία τοῦ Θεοῦ μείζων ἐστίν· ὅτι αὕτη ἐστίν ἡ μαρτυρία τοῦ Θεοῦ ἣν μεμαρτύρηκε περὶ τοῦ Υἱοῦ αὐτοῦ. Ὁ πιστεύων εἰς τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ ἔχει τὴν μαρτυρίαν ἐν αὐτῷ· ὁ μὴ πιστεύων τῷ Θεῷ ψεύστην πεποίηκεν αὐτόν, ὅτι οὐ πεπίστευκεν εἰς τὴν μαρτυρίαν ἣν μεμαρτύρηκεν ὁ Θεὸς περὶ τοῦ Υἱοῦ αὐτοῦ. Καὶ αὕτη ἐστίν ἡ μαρτυρία, ὅτι ζωὴν αἰώνιον ἔδωκεν ἡμῖν ὁ Θεός· καὶ αὕτη ἡ ζωὴ ἐν τῷ Υἱῷ αὐτοῦ ἐστιν. Ὁ ἔχων τὸν Υἱὸν ἔχει τὴν ζωήν· ὁ μὴ ἔχων τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ τὴν ζωὴν οὐκ ἔχει. Ταῦτα ἔγραψα ὑμῖν τοῖς πιστεύουσιν εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, ἵνα εἰδῆτε ὅτι ζωὴν αἰώνιον ἔχετε, καὶ ἵνα πιστεύητε εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ. Καὶ αὕτη ἐστὶν ἡ παρρησία ἣν ἔχομεν πρὸς αὐτόν, ὅτι ἐάν τι αἰτώμεθα κατὰ τὸ θέλημα αὐτοῦ, ἀκούει ἡμῶν. Καὶ ἐὰν οἴδαμεν ὅτι ἀκούει ἡμῶν ὃ ἂν αἰτώμεθα, οἴδαμεν ὅτι ἔχομεν τὰ αἰτήματα ἃ ᾐτήκαμεν παρ᾽ αὐτοῦ. ᾽Εάν τις ἴδῃ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ ἁμαρτάνοντα ἁμαρτίαν μὴ πρὸς θάνατον, αἰτήσει, καὶ δώσει αὐτῷ ζωήν, τοῖς ἁμαρτάνουσι μὴ πρὸς θάνατον. Ἔστιν ἁμαρτία πρὸς θάνατον· οὐ περὶ ἐκείνης λέγω ἵνα ἐρωτήσῃ. πᾶσα ἀδικία ἁμαρτία ἐστί· καὶ ἔστιν ἁμαρτία οὐ πρὸς θάνατον. Οἴδαμεν ὅτι πᾶς ὁ γεγεννημένος ἐκ τοῦ Θεοῦ οὐχ ἁμαρτάνει, ἀλλ᾽ ὁ γεννηθεὶς ἐκ τοῦ Θεοῦ τηρεῖ ἑαυτόν, καὶ ὁ πονηρὸς οὐχ ἅπτεται αὐτοῦ. Οἴδαμεν ὅτι ἐκ τοῦ Θεοῦ ἐσμεν, καὶ ὁ κόσμος ὅλος ἐν τῷ πονηρῷ κεῖται. Οἴδαμεν δὲ ὅτι ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ ἥκει καὶ δέδωκεν ἡμῖν διάνοιαν ἵνα γινώσκωμεν τὸν ἀληθινόν Θεόν· καί ἐσμεν ἐν τῷ ἀληθινῷ, ἐν τῷ Υἱῷ αὐτοῦ ᾽Ιησοῦ Χριστῷ. οὗτός ἐστιν ὁ ἀληθινὸς Θεὸς καὶ ζωὴ ἡ αἰώνιος. Τεκνία, φυλάξατε ἑαυτοὺς ἀπὸ τῶν εἰδώλων· ἀμήν.

Νεοελληνική απόδοση:

Αγαπητοί, 20 εάν πη κανείς, «Αγαπώ τον Θεόν», αλλά μισεί τους αδελφούς του, αυτός είναι ψεύτης, διότι εκείνος που δεν αγαπά τον αδελφόν του, τον οποίον έχει ιδή, πως είναι δυνατόν να αγαπά τον Θεόν τον οποίον δεν έχει ιδή; 21 Αυτήν την εντολήν έχομεν από αυτόν: όποιος αγαπά τον Θεόν, να αγαπά και τους αδελφούς του. 1 Όποιος πιστεύει ότι ο Ιησούς είναι ο Χριστός, έχει γεννηθή από τον Θεόν και όποιος αγαπά τον γεννήσαντα αγαπά και εκείνον που έχει γεννηθή από αύτόν. 2 Και έτσι ξέρομεν ότι, όταν αγαπάμε τον Θεόν και τηρούμεν τας εντολάς του, αγαπάμε και τα παιδιά του Θεού. 3 Διότι αγάπη προς τον Θεόν είναι να τηρούμεν τας εντολάς του, και αι εντολαί του δεν είναι βαρείαι, 4 διότι κάθε τι που έχει γεννηθή από τον Θεόν νικά τον κόσμον και αυτή είναι η νίκη που ενίκησε τον κόσμον, η πίστις μας. 5 Ποιόν είναι εκείνος που νικά τον κόσμον παρά εκείνος που πιστεύει ότι ο Ιησούς είναι ο Υιός του Θεού; 6 Αυτός είναι εκείνος που ήλθε δι’ ύδατος και αίματος, ο Ιησούς Χριστός· όχι μόνον με το ύδωρ αλλά με το ύδωρ και το αίμα. Και το Πνεύμα είναι εκείνος που δίνει μαρτυρίαν, διότι το Πνεύμα είναι η αλήθεια. 7 Τρεις είναι εκείνοι που μαρτυρούν [εις τον ουρανόν, ο Πατέρας, ο Λόγος και το Άγιον Πνεύμα και αυτοί οι τρεις είναι ένα και τρεις είναι εκείνοι που μαρτυρούν εις την γην], 8 το Πνεύμα και το ύδωρ και το αίμα και οι τρεις είναι σύμφωνοι. 9 Εάν δεχώμεθα την μαρτυρίαν των ανθρώπων, η μαρτυρία του Θεού είναι μεγαλύτερη, και η μαρτυρία αυτή είναι του Θεού, την οποίαν έδωκε διά τον Υιόν του. 10 Όποιος πιστεύει εις τον Υιόν του Θεού, έχει την μαρτυρίαν αυτήν μέσα του. Όποιος δεν πιστεύει εις τον Θεόν, τον εχει κάνει ψεύτην, διότι δεν επίστεψε εις την μαρτυρίαν, την οποίαν ο Θεός έδωκε διά τον Υιόν του. 11 Και η μαρτυρία είναι αυτή: ότι ο Θεός μας έδωκε ζωήν αιώνιον, και η ζωή αυτή υπάρχει εις τον Υιόν του. 12 Όποιος έχει τον Υιόν, έχει την ζωήν· όποιος δεν έχει τον Υιόν του Θεού, δεν έχει την ζωήν. 13 Αυτά έγραψα σ’ εσάς που πιστεύετε εις το όνομα του Υιού του Θεού, διά να γνωρίσετε ότι έχετε ζωήν αιώνιον. 14 Μπορούμε να πλησιάσωμεν τον Θεόν με εμπιστοσύνην διά τον εξής λόγον: εάν ζητάμε κάτι σύμφωνα προς το θέλημά του, μας ακούει. 15 Και εάν ξέρωμεν ότι ακούει τα αιτήματά μας, ξέρωμεν ότι εκείνα που του εζητήσαμεν έγιναν δικά μας. 16 Εάν ιδή κανείς τον αδελφόν του να κάνη αμαρτίαν, η οποία δεν είναι αμαρτία θανάσιμη, τότε πρέπει να προσευχηθή και θα του δώση ο Θεός ζωήν, εις εκείνους που δεν διαπράττουν αμαρτίαν θανάσιμη. Υπάρχει αμαρτία θανάσιμη. Δεν λέγω να παρακαλέση γι’ αυτήν. 17 Κάθε αδικία είναι αμαρτία και υπάρχει αμαρτία η οποία δεν είναι θανάσιμη. 18 Ξέρομεν ότι όποιος είναι γεννημένος από τον Θεόν, δεν αμαρτάνει, αλλ’ εκείνος που γεννήθηκε από τον Θεόν φυλάσσει αυτόν και ο πονηρός δεν τον αγγίζει. 19 Ξέρομεν ότι είμεθα του Θεού, αλλ’ ο κόσμος ολόκληρος βρίσκεται υπό την εξουσίαν του πονηρού. 20 Και ξέρομεν ότι ο Υιός του Θεού έχει έλθει και μας έδωκε νουν διά να ξέρωμεν αυτόν που είναι αληθινός· και είμεθα πραγματικά εν τω αληθινώ, εν τω Υιώ του Ιησού Χριστώ. Αυτός είναι ο αληθινός Θεός και η ζωή η αιώνιος. 21 Παιδιά, φυλαχθήτε από τα είδωλα. Αμήν.

Ιερό Ευαγγέλιο: Μαρκ. ιε’ 1-15

Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, συμβούλιον ἐποίησαν οἱ ἀρχιερεῖς μετὰ τῶν πρεσβυτέρων καὶ γραμματέων καὶ ὅλον τὸ συνέδριον, κατὰ τοῦ Ἰησοῦ, καὶ δήσαντες αὐτόν, ἀπήνεγκαν καὶ παρέδωκαν τῷ Πιλάτῳ. 2καὶ ἐπηρώτησεν αὐτὸν ὁ Πιλᾶτος· Σὺ εἶ ὁ βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων; ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτῷ· Σὺ λέγεις. 3καὶ κατηγόρουν αὐτοῦ οἱ ἀρχιερεῖς πολλά, αὐτὸς δὲ οὐδὲν ἀπεκρίνατο. 4ὁ δὲ Πιλᾶτος πάλιν ἐπηρώτα αὐτὸν λέγων· Οὐκ ἀποκρίνῃ οὐδέν; ἴδε πόσα σου καταμαρτυροῦσιν. 5ὁ δὲ Ἰησοῦς οὐκέτι οὐδὲν ἀπεκρίθη, ὥστε θαυμάζειν τὸν Πιλᾶτον. 6Κατὰ δὲ ἑορτὴν ἀπέλυεν αὐτοῖς ἕνα δέσμιον ὅνπερ ᾐτοῦντο. 7ἦν δὲ ὁ λεγόμενος Βαραββᾶς μετὰ τῶν συστασιαστῶν δεδεμένος, οἵτινες ἐν τῇ στάσει φόνον πεποιήκεισαν. 8καὶ ἀναβοήσας ὁ ὄχλος ἤρξατο αἰτεῖσθαι καθὼς ἀεὶ ἐποίει αὐτοῖς. 9ὁ δὲ Πιλᾶτος ἀπεκρίθη αὐτοῖς λέγων· Θέλετε ἀπολύσω ὑμῖν τὸν βασιλέα τῶν Ἰουδαίων; 10ἐγίνωσκε γὰρ ὅτι διὰ φθόνον παραδεδώκεισαν αὐτὸν οἱ ἀρχιερεῖς. 11οἱ δὲ ἀρχιερεῖς ἀνέσεισαν τὸν ὄχλον ἵνα μᾶλλον τὸν Βαραββᾶν ἀπολύσῃ αὐτοῖς. 12ὁ δὲ Πιλᾶτος ἀποκριθεὶς πάλιν εἶπεν αὐτοῖς· Τί οὖν θέλετε ποιήσω ὃν λέγετε τὸν βασιλέα τῶν Ἰουδαίων; 13οἱ δὲ πάλιν ἔκραξαν· Σταύρωσον αὐτόν. 14ὁ δὲ Πιλᾶτος ἔλεγεν αὐτοῖς· Τί γὰρ ἐποίησε κακόν; οἱ δὲ περισσοτέρως ἔκραξαν· Σταύρωσον αὐτόν. 15ὁ δὲ Πιλᾶτος βουλόμενος τῷ ὄχλῳ τὸ ἱκανὸν ποιῆσαι, ἀπέλυσεν αὐτοῖς τὸν Βαραββᾶν, καὶ παρέδωκε τὸν Ἰησοῦν φραγελλώσας ἵνα σταυρωθῇ.

Νεοελληνική απόδοση:

Κατ΄εκείνον τον καιρό, 1 έκαναν συμβούλιον οι αρχιερείς μαζί με τους πρεσβυτέρους και τους γραμματείς και όλον το συνέδριον και αφού έδεσαν τον Ιησούν, τον μετέφεραν και τον παρέδωκαν εις τον Πιλάτον. 2 Και τον ερώτησε ο Πιλάτος, «Συ είσαι ο βασιλεύς των Ιουδαίων;». Εκείνος του απεκρίθη, «Συ το λέγεις». 3 Και οι αρχιερείς τον κατηγορούσαν διά πολλά πράγματα. 4 Ο Πιλάτος πάλιν τον ερώτησε, «Δεν αποκρίνεσαι τίποτε; Κύτταξε πόσα σου κατηγορούν». 5 Αλλ’ ο Ιησούς ακόμη δεν απαντούσε τίποτε, ώστε ο Πιλάτος έμεινε κατάπληκτος. 6 Κατά την εορτήν απέλυε ένα φυλακισμένον, όποιον εζητούσαν. 7 Ήτο δε τότε ο λεγόμενος Βαραββάς εις την φυλακήν μαζί με τους στασιαστάς, οι οποίοι κατά την στάσιν είχαν διαπράξει φόνον. 8 Και με φωνές ο λαός άρχισε να ζητή να τους κάνη καθώς πάντοτε συνείθιζε. 9 Ο δε Πιλάτος τους απεκρίθη, «Θέλετε να σας απολύσω τον βασιλέα των Ιουδαίων;», 10 διότι ήξερε ότι ένεκα φθόνου τον είχαν παραδώσει οι αρχιερείς. 11 Οι δε αρχιερείς εξηρέθιζαν τον όχλον διά να του ζητήσουν να απολύση μάλλον τον Βαραββάν. 12 Ο Πιλάτος πάλιν απεκρίθη εις αυτούς, «Τι λοιπόν να κάνω εις αυτόν που καλείτε βασιλέα των Ιουδαίων;». 13 Αυτοί πάλιν εφώναξαν, «Σταύρωσέ τον». 14 Ο Πιλάτος τους είπε, «Γιατί, τι κακόν έκανε;», οι δε ακόμη περισσότερον εκραύγαζαν, «Σταύρωσέ τον». 15 Ο Πιλάτος επειδή ήθελε να ικανοποιήση τον όχλον, απέλυσε τον Βαραββάν, τον δε Ιησούν, αφού τον εμαστίγωσε, τον παρέδωκε διά να σταυρωθή.

Έχεις Μήνυμα… (19 Φεβρουαρίου 2020)

Τον Χριστό να Τον αισθανόμαστε φίλο μας. Είναι ο φίλος μας. Το βεβαιώνει ο Ίδιος, όταν λέει: «Υμείς φίλοι μου εστέ…». Σαν φίλο να Τον ατενίζομε και να Τον πλησιάζομε. Πέφτομε; Αμαρτάνομε; Με οικειότητα, αγάπη κι εμπιστοσύνη να τρέχομε κοντά Του’ όχι με φόβο ότι θα μας τιμωρήσει αλλά με θάρρος, που θα μας το δίνει η αίσθηση του φίλου. Να Του πούμε: «Κύριε, το έκανα, έπεσα, συγχώρεσέ με!». Αλλά συγχρόνως να αισθανόμαστε ότι μας αγαπάει, ότι μας δέχεται τρυφερά, με αγάπη, και μα συγχωρεί. Να μη μας χωρίζει απ΄τον Χριστό η αμαρτία. Όταν πιστέυουμε πως μας αγαπάει και Τον αγαπάμε, δεν αισθανόμαστε ξένοι και χωρισμένοι απ΄Αυτόν, ούτε όταν αμαρτάνομε. Έχομε εξασφαλίσει την αγάπη Του κι όπως και να φερθούμε, ξέρομε ότι μας αγαπάει.

Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου

«Βίος και Λόγοι»

Αναγνώσματα (19 Φεβρουαρίου 2020)

Απόστολος: Α’ Ιω. γ’ 21-24, δ’ 1-11

Ἀγαπητοί, ἐὰν ἡ καρδία ἡμῶν μὴ καταγινώσκῃ ἡμῶν, παρρησίαν ἔχομεν πρὸς τὸν Θεόν, καὶ ὃ ἐὰν αἰτῶμεν λαμβάνομεν παρ᾽ αὐτοῦ, ὅτι τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ τηροῦμεν καὶ τὰ ἀρεστὰ ἐνώπιον αὐτοῦ ποιοῦμεν. Καὶ αὕτη ἐστὶν ἡ ἐντολὴ αὐτοῦ, ἵνα πιστεύ σωμεν τῷ ὀνόματι τοῦ Υἱοῦ αὐτοῦ ᾽Ιησοῦ Χριστοῦ καὶ ἀγαπῶμεν ἀλλήλους καθὼς ἔδωκεν ἐντολήν. Καὶ ὁ τηρῶν τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ ἐν αὐτῷ μένει καὶ αὐτὸς ἐν αὐτῷ. Καὶ ἐν τούτῳ γινώσκομεν ὅτι μένει ἐν ἡμῖν, ἐκ τοῦ Πνεύματος οὗ ἡμῖν ἔδωκεν. ᾽Αγαπητοί, μὴ παντὶ πνεύματι πιστεύετε, ἀλλὰ δοκι μάζετε τὰ πνεύματα εἰ ἐκ τοῦ Θεοῦ ἐστιν, ὅτι πολλοὶ ψευδοπροφῆται ἐξεληλύθασιν εἰς τὸν κόσμον. Ἐν τούτῳ γινώσκεται τὸ πνεῦμα τοῦ Θεοῦ· πᾶν πνεῦμα ὃ ὁμολογεῖ ᾽Ιησοῦν Χριστὸν ἐν σαρκὶ ἐληλυθότα, ἐκ τοῦ Θεοῦ ἐστι· καὶ πᾶν πνεῦμα ὃ μὴ ὁμολογεῖ τὸν ᾽Ιησοῦν Χριστὸν ἐν σαρκὶ ἐληλυθότα, ἐκ τοῦ Θεοῦ οὐκ ἔστι· καὶ τοῦτό ἐστι τὸ τοῦ ἀντιχρίστου, ὃ ἀκηκόατε ὅτι ἔρχεται, καὶ νῦν ἐν τῷ κόσμῳ ἐστὶν ἤδη. ῾Υμεῖς ἐκ τοῦ Θεοῦ ἐστε, τεκνία, καὶ νενικήκατε αὐτούς, ὅτι μείζων ἐστὶν ὁ ἐν ὑμῖν ἢ ὁ ἐν τῷ κόσμῳ. Αὐτοὶ ἐκ τοῦ κόσμου εἰσί· διὰ τοῦτο ἐκ τοῦ κόσμου λαλοῦσι καὶ ὁ κόσμος αὐτῶν ἀκούει. Ἡμεῖς ἐκ τοῦ Θεοῦ ἐσμεν· ὁ γινώσκων τὸν Θεὸν ἀκούει ἡμῶν· ὃς οὐκ ἔστιν ἐκ τοῦ Θεοῦ οὐκ ἀκούει ἡμῶν. Ἐκ τούτου γινώσκομεν τὸ πνεῦμα τῆς ἀληθείας καὶ τὸ πνεῦμα τῆς πλάνης. ᾽Αγαπητοί, ἀγαπῶμεν ἀλλήλους, ὅτι ἡ ἀγάπη ἐκ τοῦ Θεοῦ ἐστι, καὶ πᾶς ὁ ἀγαπῶν ἐκ τοῦ Θεοῦ γεγέννηται καὶ γινώσκει τὸν Θεόν. Ὁ μὴ ἀγαπῶν, οὐκ ἔγνω τὸν Θεόν. ὅτι ὁ Θεὸς ἀγάπη ἐστίν. Ἐν τούτῳ ἐφανερώθη ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ ἐν ἡμῖν, ὅτι τὸν υἱὸν αὐτοῦ τὸν μονογενῆ ἀπέσταλκεν ὁ Θεὸς εἰς τὸν κόσμον, ἵνα ζήσωμεν δι᾽ αὐτοῦ. Ἐν τούτῳ ἐστὶν ἡ ἀγάπη, οὐχ ὅτι ἡμεῖς ἠγαπήσαμεν τὸν Θεόν, ἀλλ᾽ ὅτι αὐτὸς ἠγάπησεν ἡμᾶς καὶ ἀπέστειλε τὸν Υἱὸν αὐτοῦ ἱλασμὸν περὶ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν. ᾽Αγαπητοί, εἰ οὕτως ὁ Θεὸς ἠγάπησεν ἡμᾶς, καὶ ἡμεῖς ὀφείλομεν ἀλλήλους ἀγαπᾷν.

Νεοελληνική απόδοση:

21 Αγαπητοί, εάν η καρδιά μας δεν μας κατακρίνη, τότε έχομεν θάρρος να πλησιάσωμεν τον Θεόν, και πέρνομε από αυτόν ό,τι ζητάμε, 22 διότι τηρούμεν τας εντολάς του και κάνομεν εκείνα που του είναι αρεστά. 23 Και αυτή είναι η εντολή του: να πιστέψωμεν εις το όνομα του Υιού αυτού Ιησού Χριστού και να αγαπάμε ο ένας τον άλλον, σύμφωνα με την εντολήν που μας έδωκε. 24 Όποιος τηρεί τας εντολάς του,μένει εν τω Θεώ και ο Θεός εν αυτώ. Και με τούτο ξέρομεν ότι μένει μέσα μας: από το Πνεύμα, το οποίον μας έδωκε. 1 Αγαπητοί, μη πιστεύετε εις κάθε πνεύμα, αλλά δοκιμάζετε τα πνεύματα, εάν είναι από τον Θεόν, διότι πολλοί ψευδοπροφήται εβγήκαν εις τον κόσμον. 2 Με τον εξής τρόπον αναγνωρίζετε το Πνεύμα του Θεού: κάθε πνεύμα, το οποίον ομολογεί ότι ο Ιησούς Χριστός ήλθεν ως άνθρωπος, είναι από τον Θεόν, 3 και κάθε πνεύμα, το οποίον δεν ομολογεί ότι ο Ιησούς Χριστός ήλθεν ως άνθρωπος, δεν είναι από τον Θεόν. Αυτό είναι το πνεύμα του αντιχρίστου, διά τον οποίον έχετε ακούσει ότι έρχεται, και τώρα είναι ήδη εις τον κόσμον. 4 Σεις, παιδιά, είσθε από τον Θεόν και τους έχετε νικήσει, διότι εκείνος που είναι μέσα σας, είναι μεγαλύτερος από εκείνον που είναι μέσα στον κόσμον. 5 Αυτοί είναι από τον κόσμον, διά τούτο ό,τι λέγουν είναι από τον κόσμον και ο κόσμος τους ακούει. 6 Εμείς είμεθα από τον Θεόν. Όποιος ξέρει τον Θεόν, μας ακούει. Όποιος δεν είναι από τον Θεόν, δεν μας ακούει. Δι’ αυτού του μέσου αναγνωρίζομεν το πνεύμα της αληθείας και το πνεύμα της πλάνης. 7 Αγαπητοί, ας αγαπάμε ο ένας τον άλλον, διότι η αγάπη είναι από τον Θεόν και όποιος αγαπά, έχει γεννηθή από τον Θεόν και ξέρει τον Θεόν. 8 Όποιος δεν αγαπά, δεν εγνώρισε τον Θεόν, διότι ο Θεός είναι αγάπη. 9 Με τούτο εφανερώθηκε η αγάπη του Θεού σ’ εμάς: ότι τον Υιόν του τον μονογενή έστειλε ο Θεός εις τον κόσμον, διά να ζήσωμεν δι’ αυτού. 10 Εις τούτο συνίσταται η αγάπη, όχι εις το ότι εμείς αγαπήσαμε τον Θεόν, αλλ’ ότι αυτός μας αγάπησε και έστειλε τον Υιόν του ως ιλασμόν διά τας αμαρτίας μας. 11 Αγαπητοί, εάν ο Θεός μας αγάπησε με τέτοιον τρόπο, πρέπει και εμείς να αγαπάμε ο ένας τον άλλον.

Ιερό Ευαγγέλιο: Μαρκ. ιδ’ 43-72, ιε’ 1

Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, λαλοῦντος τοῦ Ἰησοῦ πρὸς τοὺς μαθητάς, παραγίνεται Ἰούδας ὁ Ἰσκαριὼτης, εἷς τῶν δώδεκα, καὶ μετ’ αὐτοῦ ὄχλος πολὺς μετὰ μαχαιρῶν καὶ ξύλων, ἀπεσταλμένοι παρὰ τῶν ἀρχιερέων καὶ γραμματέων καὶ τῶν πρεσβυτέρων. 44δεδώκει δὲ ὁ παραδιδοὺς αὐτὸν σύσσημον αὐτοῖς λέγων· Ὃν ἂν φιλήσω, αὐτός ἐστι· κρατήσατε αὐτὸν καὶ ἀπαγάγετε ἀσφαλῶς. 45καὶ ἐλθὼν εὐθέως προσελθὼν αὐτῷ λέγει· Χαῖρε, ραββί, καὶ κατεφίλησεν αὐτόν. 46οἱ δὲ ἐπέβαλον ἐπ’ αὐτὸν τὰς χεῖρας αὐτῶν καὶ ἐκράτησαν αὐτόν. 47Εἷς δέ τις τῶν παρεστηκότων σπασάμενος τὴν μάχαιραν ἔπαισε τὸν δοῦλον τοῦ ἀρχιερέως καὶ ἀφεῖλεν αὐτοῦ τὸ ὠτίον. 48καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· Ὡς ἐπὶ λῃστὴν ἐξήλθετε μετὰ μαχαιρῶν καὶ ξύλων συλλαβεῖν με· 49καθ’ ἡμέραν πρὸς ὑμᾶς ἤμην ἐν τῷ ἱερῷ διδάσκων, καὶ οὐκ ἐκρατήσατέ με. ἀλλ’ ἵνα πληρωθῶσιν αἱ γραφαί. 50καὶ ἀφέντες αὐτὸν ἔφυγον πάντες. 51Καὶ εἷς τις νεανίσκος ἠκολούθησεν αὐτῷ, περιβεβλημένος σινδόνα ἐπὶ γυμνοῦ· καὶ κρατοῦσιν αὐτόν οἱ νεανίσκοι. 52ὁ δὲ καταλιπὼν τὴν σινδόνα γυμνὸς ἔφυγεν ἀπ’ αὐτῶν. 53Καὶ ἀπήγαγον τὸν Ἰησοῦν πρὸς τὸν ἀρχιερέα· καὶ συνέρχονται αὐτῷ πάντες οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ πρεσβύτεροι καὶ οἱ γραμματεῖς. 54καὶ ὁ Πέτρος ἀπὸ μακρόθεν ἠκολούθησεν αὐτῷ ἕως ἔσω εἰς τὴν αὐλὴν τοῦ ἀρχιερέως, καὶ ἦν συγκαθήμενος μετὰ τῶν ὑπηρετῶν καὶ θερμαινόμενος πρὸς τὸ φῶς. 55Οἱ δὲ ἀρχιερεῖς καὶ ὅλον τὸ συνέδριον ἐζήτουν κατὰ τοῦ Ἰησοῦ μαρτυρίαν εἰς τὸ θανατῶσαι αὐτόν, καὶ οὐχ εὕρισκον· 56πολλοὶ γὰρ ἐψευδομαρτύρουν κατ’ αὐτοῦ, καὶ ἴσαι αἱ μαρτυρίαι οὐκ ἦσαν. 57καί τινες ἀναστάντες ἐψευδομαρτύρουν κατ’ αὐτοῦ λέγοντες 58ὅτι Ἡμεῖς ἠκούσαμεν αὐτοῦ λέγοντος, ὅτι ἐγὼ καταλύσω τὸν ναὸν τοῦτον τὸν χειροποίητον καὶ διὰ τριῶν ἡμερῶν ἄλλον ἀχειροποίητον οἰκοδομήσω. 59καὶ οὐδὲ οὕτως ἴση ἦν ἡ μαρτυρία αὐτῶν. 60καὶ ἀναστὰς ὁ ἀρχιερεὺς εἰς τὸ μέσον ἐπηρώτα τὸν Ἰησοῦν λέγων· Οὐκ ἀποκρίνῃ οὐδέν; τί οὗτοί σου καταμαρτυροῦσιν; 61ὁ δὲ ἐσιώπα καὶ οὐδέν ἀπεκρίνατο. πάλιν ὁ ἀρχιερεὺς ἐπηρώτα αὐτὸν καὶ λέγει αὐτῷ· Σὺ εἶ ὁ Χριστὸς ὁ υἱὸς τοῦ εὐλογητοῦ; 62ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν· Ἐγώ εἰμι· καὶ ὄψεσθε τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ἐκ δεξιῶν καθήμενον τῆς δυνάμεως καὶ ἐρχόμενον ἐπὶ τῶν νεφελῶν τοῦ οὐρανοῦ. 63ὁ δὲ ἀρχιερεὺς διαρρήξας τοὺς χιτῶνας αὐτοῦ λέγει· Τί ἔτι χρείαν ἔχομεν μαρτύρων; 64ἠκούσατε πάντως τῆς βλασφημίας· τί ὑμῖν φαίνεται; οἱ δὲ πάντες κατέκριναν αὐτὸν εἶναι ἔνοχον θανάτου. 65Καὶ ἤρξαντό τινες ἐμπτύειν αὐτῷ καὶ περικαλύπτειν τὸ πρόσωπον αὐτοῦ καὶ κολαφίζειν αὐτὸν καὶ λέγειν αὐτῷ· Προφήτευσον ἡμῖν τίς ἐστιν ὁ παίσας σε. καὶ οἱ ὑπηρέται ῥαπίσμασιν αὐτὸν ἔβαλον. 66Καὶ ὄντος τοῦ Πέτρου κάτω ἐν τῇ αὐλῇ ἔρχεται μία τῶν παιδισκῶν τοῦ ἀρχιερέως, 67καὶ ἰδοῦσα τὸν Πέτρον θερμαινόμενον ἐμβλέψασα αὐτῷ λέγει· Καὶ σὺ μετὰ τοῦ Ἰησοῦ τοῦ Ναζαρηνοῦ ἦσθα. 68ὁ δὲ ἠρνήσατο λέγων· Οὐκ οἶδα οὐδὲ ἐπίσταμαι τί σὺ λέγεις. καὶ ἐξῆλθεν ἔξω εἰς τὸ προαύλιον, καὶ ἀλέκτωρ ἐφώνησε. 69καὶ ἡ παιδίσκη ἰδοῦσα αὐτὸν πάλιν ἤρξατο λέγειν τοῖς παρεστηκόσιν ὅτι Οὗτος ἐξ αὐτῶν ἐστιν. 70ὁ δὲ ἠρνεῖτο. καὶ μετὰ μικρὸν πάλιν οἱ παρεστῶτες ἔλεγον τῷ Πέτρῳ· Ἀληθῶς ἐξ αὐτῶν εἶ· καὶ γὰρ Γαλιλαῖος εἶ καὶ ἡ λαλιά σου ὁμοιάζει. 71ὁ δὲ ἤρξατο ἀναθεματίζειν καὶ ὀμνύειν ὅτι Οὐκ οἶδα τὸν ἄνθρωπον τοῦτον ὃν λέγετε. 72καὶ ἐκ δευτέρου ἀλέκτωρ ἐφώνησε. καὶ ἀνεμνήσθη ὁ Πέτρος τὸ ῥῆμα ὃ εἶπεν ὁ Ἰησοῦς ὅτι πρὶν ἀλέκτορα φωνῆσαι δὶς, ἀπαρνήσῃ με τρίς· καὶ ἐπιβαλὼν ἔκλαιε. 1Καὶ εὐθέως ἐπὶ τὸ πρωῒ συμβούλιον ποιήσαντες οἱ ἀρχιερεῖς μετὰ τῶν πρεσβυτέρων καὶ γραμματέων καὶ ὅλον τὸ συνέδριον, δήσαντες τὸν Ἰησοῦν ἀπήνεγκαν καὶ παρέδωκαν τῷ Πιλάτῳ.

Νεοελληνική απόδοση:

Κατ΄εκείνον τον καιρό, 43 αμέσως, ενώ αυτός ακόμη μιλούσε, έρχεται ο Ιούδας, ένας από τους δώδεκα, και μαζί του όχλος πολύς με μαχαίρια και ξύλα, εκ μέρους των αρχιερέων, των γραμματέων και των πρεσβυτέρων. 44 Εκείνος που θα τον παρέδιδε τους είχε δώσει σύνθημα και τους είχε πη, «Εκείνον που θα φιλήσω, αυτός είναι· συλλάβετέ τον και φέρετέ τον με ασφάλειαν». 45 Και όταν ήλθε, αμέσως τον επλησίασε και του λέγει, «Ραββί», και τον κατεφίλησε. 46 Εκείνοι έβαλαν τα χέρια επάνω του και τον συνέλαβαν. 47 Ένας από εκείνους που παρευρίσκοντο, έσυρε την μάχαιραν και εκτύπησε τον δούλον του αρχιερέως και του έκοψε το αυτί. 48 Τότε ο Ιησούς τους είπε, «Ήλθατε σαν να επρόκειτο για κανένα ληστήν να με συλλάβετε με μαχαίρια και ξύλα; 49 Καθε ημέρα ήμουν κοντά σας εις τον ναόν και εδίδασκα και δεν με πιάσατε. Αλλ’ ας εκπληρωθούν αι γραφαί». 50 Και όλοι τον άφησαν και έφυγαν. 51 Κάποιος νέος τον ακολουθούσε γυμνός, τυλιγμένος κατάσαρκα με ένα σινδόνι και τον συνέλαβαν. 52 Αλλ’ αυτός άφησε το σινδόνι και τους έφυγε γυμνός. 53 Και έφεραν τον Ιησούν εις τον αρχιερέα και μαζεύονται όλοι οι αρχιερείς και οι πρεσβύτεροι και οι γραμματείς. 54 Ο Πέτρος τον ακολούθησε από μακρυά έως μέσα εις την αυλήν του αρχιερέως και εκαθότανε μαζί με τους υπηρέτας και ζεσταινότανε στην φωτιά. 55 Οι αρχιερείς και ολόκληρον το συνέδριον εζητούσαν κάποιαν μαρτυρίαν κατά του Ιησού, ώστε να τον θανατώσουν, αλλά δεν εύρισκαν. 56 Πολλοί ψευδομάρτυρες παρουσιάσθησαν εναντίον του αλλ’ αι μαρτυρίαι δεν ήσαν σύμφωνοι. 57 Μερικοί εσηκώθηκαν και ψευδομαρτυρούσαν εναντίον του και έλεγαν, 58 «Εμείς τον έχομε ακούσει να λέγη, «Εγώ θα γκρεμίσω τον ναόν αυτόν τον χειροποίητον και σε τρεις ημέρες θα ανοικοδομήσω αλλον αχειροποίητον». 59 Αλλ’ ούτε και στην περίπτωσιν αυτήν ήτο σύμφωνη η μαρτυρία τους. 60 Τότε εσηκώθηκε ο αρχιερεύς εις το μέσον και ερώτησε τον Ιησούν, «Δεν απαντάς τίποτε; Διατί μαρτυρούν εναντίον σου;». 61 Αυτός εσιωπούσε και δεν απαντούσε τίποτε. Πάλιν ο αρχιερεύς τον ερώτησε, «Συ είσαι ο Χριστός ο Υιός του Ευλογητού;». 62 Ο δε Ιησούς είπε, «Εγώ είμαι· και θα ιδήτε τον Υιόν του ανθρώπου να κάθεται εις τα δεξιά της Δυνάμεως και να έρχεται επάνω εις τα σύννεφα του ουρανού». 63 Ο αρχιερεύς έσχισε τα ενδύματά του και λέγει, «Τι ανάγκην έχομεν από μάρτυρας; 64 Ακούσατε την βλασφημίαν. Τι νομίζετε;». Όλοι δε τον κατέκριναν ότι είναι ένοχος θανάτου. 65 Και μερικοί άρχισαν να τον φτύνουν και να σκεπάζουν το πρόσωπόν του και να τον κτυπούν με γροθιές και να του λέγουν, «Προφήτευσε». Και οι υπηρέται τον ερράπιζαν. 66 Ενώ ο Πέτρος ήτο κάτω εις την αυλήν, έρχεται μία από τις υπηρέτριες του αρχιερέως, 67 και όταν είδε τον Πέτρον να ζεσταίνεται, αφού τον εκύτταξε καλά, του λέγει, «Και συ ήσουνα μαζί με τον Ναζαρηνόν, τον Ιησούν». 68 Αυτός όμως αρνήθηκε και είπε, «Ούτε ξέρω, ούτε καταλαβαίνω τι λες». Και εβγήκε έξω εις το προαύλιον και ένας πετεινός ελάλησε. 69 Και η υπηρέτρια, όταν τον είδε, άρχισε πάλιν να λέγη εις εκείνους που ευρίσκοντο εκεί, «Αυτός είναι από αυτούς». 70 Αλλ’ ο Πέτρος πάλιν αρνήθηκε. Και ύστερα από λίγο οι ευρισκόμενοι εκεί πάλιν του έλεγαν, «Αλήθεια, είσαι απ’ αυτούς, διότι είσαι Γαλιλαίος και η προφορά σου μοιάζει». 71 Εκείνος δε άρχισε με κατάρες και όρκους να λέγη, «Δεν ξέρω τον άνθρωπον αυτόν για τον οποίον μιλάτε». 72 Και για δεύτερη φορά ελάλησε ο πετεινός. Και εθυμήθηκε ο Πέτρος ότι ο Ιησούς του είχε πη, «Πριν λαλήση δυό φορές ο πετεινός, θα με απαρνηθής τρεις φορές», και άρχισε να κλαίη.

Έχεις Μήνυμα… (18 Φεβρουαρίου 2020)

Αγκάλιασε τα καρφιά και μη φοβάσαι

Όταν αποφασίσουμε να μην μας ενδιαφέρει αν θα πληγωθούμε, τότε θα μπορέσουμε να ελευθερωθούμε για να ζήσουμε και να αγαπήσουμε πραγματικά. Και τον Θεό και τον άνθρωπο.

Η ανασφάλεια ειναι εγωϊσμός. Αν θέλουμε να αγαπήσουμε χωρίς να τσαλακωθούμε και αν συμβεί να πληγωθούμε γινόμαστε θηρία, τότε υπάρχει πρόβλημα. Φοβόμαστε να αγαπήσουμε για να μην πληγωθούμε, φοβόμαστε να πάμε στον Χριστό για να μην μας ελέγξει η καθαρότητα της αγάπης Του , φοβόμαστε να πάμε στον γιατρό μην τύχει κι ακούσουμε κάτι δυσάρεστο. Ζώντας στον φόβο είναι σαν να έχεις πεθάνει. Η εικόνα απο τα ματωμένα καρφιά του Χριστού μπορεί να μας σοκάρει, όμως είναι η αγάπη στα καλύτερα της. Η αγάπη αν είχε σύζυγο, αυτός θα ήταν ο πόνος και καρπός του έρωτα τους η αγιότητα. Οι Άγιοι δεν φοβήθηκαν αλλά δόθηκαν, παραδόθηκαν, γι΄αυτο τράβηξαν απίστευτα μαρτύρια που όμως με τη χάρη του Κυρίου έμοιαζαν με δροσιά.

Continue Reading »