Προβολή της ταινίας «Παραμύθι χωρίς όνομα»

Καλώς Ήλθατε!

Καλώς ήλθατε στην ιστοσελίδα της ενορίας του Ιερού Ναού Αγίου Παντελεήμονος Χαλέπας Χανίων. Στους συνδέσμους στο πάνω μέρος θα βρείτε χρήσιμες πληροφορίες:
  • Η ενορία μας: Διεύθυνση, χάρτης, στοιχεία επικοινωνίας, σχολιασμός
  • Ημερολόγιο: Εβδομαδιαίο πρόγραμμα ακολουθιών και δραστηριοτήτων
  • Δραστηριότητες: Επισκόπηση όλων των ενοριακών δραστηριοτήτων
  • Πολυμέσα: Φωτογραφίες και βίντεο, διαδικτυακό ραδιόφωνο και τηλεόραση
Μπορείτε να δείτε τις αναρτήσεις μας χρονολογικά ταξινομημένες παρακάτω ή ανά κατηγορία με τους συνδέσμους στο δεξιό μέρος. Καλή κι ευλογημένη πλοήγηση!

Δίκτυο Προσευχής…

Από την Κυριακή, 5/7/2015, και κάθε βράδυ11 μ.μ. – 12 π.μ., όσοι θέλουν, να κάνουμε στο σπίτι μας την Παράκληση στην Παναγία μας και την Ευχή, για όλα τα δύσκολα που συμβαίνουν καθημερινά στον τόπο μας, στην Πατρίδα μας και τον Λαό μας, αλλά και σε κάθε ψυχή που ζει ανάμεσά μας και γύρω μας.

«Διάσωσον από κινδύνων τους δούλους σου Θεοτόκε, ότι πάντες μετά Θεόν εις Σε καταφεύγομεν, ως άρρηκτον τείχος και προστασίαν»

Ιερά Εξομολόγησις

Η Ιερά Εξομολόγηση εκτός των ωρών που αναγράφονται στο Ημερολόγιο θα γίνεται κατόπιν συνεννοήσεως με τους Ιερείς της ενορίας μας, π. Δημήτριο και π. Εμμανουήλ.

Έχεις Μήνυμα… (20 Νοεμβρίου 2019)

[…] Θυμάμαι, ρώτησε κάποιο Πνευματικοπαίδι τον Γέροντά του και του είπε:

– Γέροντα», του λέει «μιλάω πέντε γλώσσες. Θέλω να πω στον Χριστό πως Τον αγαπώ! Σε ποια γλώσσα να το πω; Έμαθα, είπε κάποιος, ότι κάπου στα βάθη της Αρμενίας υπάρχει μια φυλή Συρορθοδόξων, οι οποίοι μιλούν τα αρχαία αραμαϊκά και καυχώνται και χαίρονται ότι μιλάνε την γλώσσα του Χριστού, την αρχαϊκή γλώσσα, αυτήν που μιλούσε ο Χριστός στο Ευαγγέλιο που ακούμε «Ηλί, Ηλί λαμά σαββαχθανί», που ακόμα και οι Εβραίοι τότε, επειδή μιλούσαν δημοτική –ας πούμε ότι ήταν η καθαρεύουσα εκείνη’ ο Χριστός μας όταν μιλούσε για την Γραφή, χρησιμοποιούσε την καθαρεύουσα. Μήπως να μάθω την Αραμαϊκή, να πω στον Χριστό πως τον αγαπώ στα Αραμαϊκά;

Και χαμογελάει ο Γέροντας και του λέει:

– Τι λες, του λέει, ρε ψυχάκι; Θες να πεις στον Χριστό πως Τον αγαπάς;

Και λέει:

– Ναι! Θέλω να το πω! Μήπως δεν κάνει;

Continue Reading »

Αναγνώσματα (20 Νοεμβρίου 2019)

Απόστολος: Α’ Θεσ. β’ 1-8

Ἀδελφοί, αὐτοὶ οἴδατε τὴν εἴσοδον ἡμῶν τὴν πρὸς ὑμᾶς ὅτι οὐ κενὴ γέγονεν, ἀλλὰ προπαθόντες καὶ ὑβρισθέντες, καθὼς οἴδατε, ἐν Φιλίπποις, ἐπαρρησιασάμεθα ἐν τῷ Θεῷ ἡμῶν λαλῆσαι πρὸς ὑμᾶς τὸ Εὐαγγέλιον τοῦ Θεοῦ ἐν πολλῷ ἀγῶνι. Ἡ γὰρ παράκλησις ἡμῶν οὐκ ἐκ πλάνης οὐδὲ ἐξ ἀκαθαρσίας, οὔτε ἐν δόλῳ, ἀλλὰ καθὼς δεδοκιμάσμεθα ὑπὸ τοῦ Θεοῦ πιστευθῆναι τὸ Εὐαγγέλιον, οὕτω λαλοῦμεν, οὐχ ὡς ἀνθρώποις ἀρέσκοντες, ἀλλὰ τῷ Θεῷ τῷ δοκιμάζοντι τὰς καρδίας ἡμῶν. Οὔτε γάρ ποτε ἐν λόγῳ κολακείας ἐγενήθημεν, καθὼς οἴδατε, οὔτε ἐν προφάσει πλεονεξίας, Θεὸς μάρτυς, οὔτε ζητοῦντες ἐξ ἀνθρώπων δόξαν, οὔτε ἀφ᾿ ὑμῶν οὔτε ἀπὸ ἄλλων, δυνάμενοι ἐν βάρει εἶναι ὡς Χριστοῦ ἀπόστολοι, ἀλλ᾿ ἐγενήθημεν ἤπιοι ἐν μέσῳ ὑμῶν, ὡς ἂν τροφὸς θάλπῃ τὰ ἑαυτῆς τέκνα· οὕτως ὁμειρόμενοι ὑμῶν εὐδοκοῦμεν μεταδοῦναι ὑμῖν οὐ μόνον τὸ Εὐαγγέλιον τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ καὶ τὰς ἑαυτῶν ψυχάς, διότι ἀγαπητοὶ ἡμῖν γεγένησθε.

Νεοελληνική απόδοση:

Αδελφοί, 1 σεις οι ίδιοι ότι η επίσκεψίς μας σ’ εσάς δεν έγινε εις μάτην, 2 αλλ’ αν και προηγουμένως είχαμε υποφέρει και κακοποιηθή εις Φιλίππους, καθώς ξέρετε, είχαμε το θάρρος, με την βοήθεια του Θεού μας, να σας κηρύξωμεν το ευαγγέλιον του Θεού με μεγάλον αγώνα. 3 Διότι η προτροπή μας δεν προήρχετο από πλάνην, ούτε από ανήθικον ελατήριον, ούτε από δόλον, 4 αλλ’ επειδή μας έκρινε ο Θεός καταλλήλους διά να μας εμπιστευθή το ευαγγέλιον, διά τούτο μιλάμε, όχι διά να γίνωμεν αρεστοί εις τους ανθρώπους αλλ’ εις τον Θεόν, ο οποίος εξετάζει τις καρδιές μας. 5 Καθώς ξέρετε, ποτέ δεν ήλθαμε με λόγια κολακευτικά, ούτε με υστεροβουλίαν πλεονεξίας, ο Θεός είναι μάρτυς, 6 ούτε εζητήσαμε τιμάς από τους ανθρώπους, ούτε από σας ούτε από άλλους, αν και μπορούσαμε, σαν απόστολοι του Χριστού, να έχωμεν απαιτήσεις. 7 Αλλά ήμαστε στοργικοί μεταξύ σας, όπως μια μητέρα περιθάλπει τα παιδιά της. 8 Με τέτοιαν θερμήν αγάπην προς εσάς, είχαμε την ευχαρίστησιν να σας μεταδώσωμεν, όχι μόνον το ευαγγέλιον του Θεού αλλά και τους εαυτούς μας, διότι μας έχετε γίνει αγαπητοί.

__________________

Ιερόν Ευαγγέλιο: Λουκ. ιη’ 15-17, 26-30

Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, προσέφερον τῷ Ἰησοῦ τὰ βρέφη ἵνα αὐτῶν ἅπτηται· καὶ ἰδόντες οἱ μαθηταὶ ἐπετίμησαν αὐτοῖς. 16ὁ δὲ Ἰησοῦς προσκαλεσάμενος αὐτὰ εἶπεν· Ἄφετε τὰ παιδία ἔρχεσθαι πρός με καὶ μὴ κωλύετε αὐτά· τῶν γὰρ τοιούτων ἐστὶν ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ. 17ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ὃς ἐὰν μὴ δέξηται τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ ὡς παιδίον, οὐ μὴ εἰσέλθῃ εἰς αὐτήν. Λέγουσιν αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ· Καὶ τίς δύναται σωθῆναι; 27ὁ δὲ εἶπε· Τὰ ἀδύνατα παρὰ ἀνθρώποις δυνατὰ παρὰ τῷ Θεῷ ἐστιν. 28Εἶπε δὲ ὁ Πέτρος· Ἰδοὺ ἡμεῖς ἀφήκαμεν πὰντα καὶ ἠκολουθήσαμέν σοι. 29ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς· Ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι οὐδείς ἐστιν ὃς ἀφῆκεν οἰκίαν ἢ γονεῖς ἢ ἀδελφοὺς ἢ γυναῖκα ἢ τέκνα ἕνεκεν τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ, 30ὃς οὐ μὴ ἀπολάβῃ πολλαπλασίονα ἐν τῷ καιρῷ τούτῳ καὶ ἐν τῷ αἰῶνι τῷ ἐρχομένῳ ζωὴν αἰώνιον.

Νεοελληνική απόδοση:

Κατ΄εκείνο τον καιρό, 15 έφερναν στον Ιησού ακόμη και τα μικρά παιδιά διά να τα αγγίξη. Αλλ’ όταν το είδαν οι μαθηταί τους επέπληξαν. 16 Ο Ιησούς όμως τα προσκάλεσε και είπε, «Αφήστε τα παιδιά να έλθουν σ’ εμέ και μη τα εμποδίζετε· διότι σε τέτοιους ανήκει η βασιλεία των ουρανών». 26 Εκείνοι που το άκουσαν είπαν, «Τότε ποιος μπορεί να σωθή;». 27 Αυτός δε είπε, «Εκείνα που είναι αδύνατα εις τους ανθρώπους είναι δυνατά εις τον Θεόν». 28 Και ο Πέτρος είπε, «Να, εμείς αφήσαμε όλα και σε ακολουθήσαμε». 29 Ο δε Ιησούς τους είπε, «Αλήθεια σας λέγω, ότι δεν υπάρχει κανείς που να άφησε σπίτι ή γονείς ή αδελφούς ή γυναίκα ή παιδιά χάριν της βασιλείας του Θεού, 30 και να μη λάβη πολύ περισσότερα εις τον παρόντα καιρόν και εις τον μέλλοντα κόσμον ζωήν αιώνιον».

Έχεις Μήνυμα… (19 Νοεμβρίου 2019)

[…] H προσμονή του Θεού εκφράζεται με την νηστεία, με την κενή γαστέρα, με κάθε ασκητική πράξη. Αυτά καθ’ εαυτά δεν έχουν καμία αξία. Ποία σημασία έχει αν νηστεύω; Θα γινόμουν ένας δυαλιστής και θα χώριζα το πνεύμα από την σάρκα και θα ήθελα να δαμάσω την σάρκα, αν για μένα αυτή καθ’ εαυτή η νηστεία είχε την σημασία της. Η νηστεία έχει μία και μοναδική σημασία, την έκφραση της προσμονής του Θεού.

Το ίδιο ισχύει και για την προσευχή. Αν αυτή καθ’ εαυτή η προσευχή είχε σημασία, η ζωή μου θα ήταν η προσευχή, θα ήταν μία ανθρώπινη ενέργεια, μία τάσις και ανάβασις, δεν θα ήταν ο Θεός. Η προσευχή μου έχει σημασία, γιατί ακριβώς εκφράζει αυτή την προσμονή μου, το «ἐλθέ καί σκήνωσον», το «που είσαι, Θεέ μου».

Continue Reading »

Αναγνώσματα (19 Νοεμβρίου 2019)

Απόστολος: Α’ Θεσ. α’ 6-15

Ἀδελφοί, ὑμεῖς μιμηταὶ ἡμῶν ἐγενήθητε καὶ τοῦ Κυρίου δεξάμενοι τὸν λόγον ἐν θλίψει πολλῇ μετὰ χαρᾶς Πνεύματος ῾Αγίου, ὥστε γενέσθαι ὑμᾶς τύπους πᾶσι τοῖς πιστεύουσιν ἐν τῇ Μακεδονίᾳ καὶ ἐν τῇ ᾿Αχαΐᾳ. Ἀφ᾿ ὑμῶν γὰρ ἐξήχηται ὁ λόγος τοῦ Κυρίου· οὐ μόνον ἐν τῇ Μακεδονίᾳ καὶ ἐν τῇ ᾿Αχαΐᾳ, ἀλλὰ καὶ ἐν παντὶ τόπῳ ἡ πίστις ὑμῶν ἡ πρὸς τὸν Θεὸν ἐξελήλυθεν, ὥστε μὴ χρείαν ἡμᾶς ἔχειν λαλεῖν τι· αὐτοὶ γὰρ περὶ ἡμῶν ἀπαγγέλλουσιν ὁποίαν εἴσοδον ἔσχομεν πρὸς ὑμᾶς, καὶ πῶς ἐπεστρέψατε πρὸς τὸν Θεὸν ἀπὸ τῶν εἰδώλων δουλεύειν Θεῷ ζῶντι καὶ ἀληθινῷ, καὶ ἀναμένειν τὸν υἱὸν αὐτοῦ ἐκ τῶν οὐρανῶν, ὃν ἤγειρεν ἐκ τῶν νεκρῶν, ᾿Ιησοῦν τὸν ῥυόμενον ἡμᾶς ἀπὸ τῆς ὀργῆς τῆς ἐρχομένης.

Νεοελληνική απόδοση:

Αδελφοί, 6 και σεις εγίνατε μιμηταί μας και του Κυρίου, διότι εδεχθήκατε το κήρυγμα, μέσα σε πολλήν θλίψιν, με χαράν που δίνει το Άγιον Πνεύμα, 7 ώστε να γίνετε υπόδειγμα εις όλους που έγιναν πιστοί εις την Μακεδονίαν και την Αχαΐαν. 8 Διότι από σας αντήχησε ο λόγος του Κυρίου, όχι μόνον εις την Μακεδονίαν και την Αχαΐαν, αλλά και εις κάθε τόπον έγινε γνωστή η πίστις σας προς τον Θεόν, ώστε να μη υπάρχη ανάγκη να πούμε εμείς τίποτε. 9 Διότι αυτοί οι ίδιοι αναφέρουν για μας, τι είδους επίσκεψιν σας εκάναμε και πως επιστρέψατε από τα είδωλα προς τον Θεόν, ώστε να δουλεύετε Θεόν ζωντανόν και αληθινόν, 10 και να αναμένετε από τους ουρανούς τον Υιόν του, τον οποίον ανέστησε από τους νεκρούς, τον Ιησούν, ο οποίος μας σώζει από την ερχομένην οργήν.

__________________

Ιερόν Ευαγγέλιο: Λουκ. ιζ’ 26-37, ιη’ 8

Εἶπεν ὁ Κύριος· καθὼς ἐγένετο ἐν ταῖς ἡμέραις Νῶε, οὕτως ἔσται καὶ ἐν ταῖς ἡμέραις τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου· 27ἤσθιον, ἔπινον, ἐγάμουν, ἐξεγαμίζοντο, ἄχρι ἧς ἡμέρας εἰσῆλθε Νῶε εἰς τὴν κιβωτόν, καὶ ἦλθεν ὁ κατακλυσμὸς καὶ ἀπώλεσεν ἅπαντας. 28ὁμοίως καὶ ὡς ἐγένετο ἐν ταῖς ἡμέραις Λώτ· ἤσθιον, ἔπινον, ἠγόραζον, ἐπώλουν, ἐφύτευον, ᾠκοδόμουν· 29ᾗ δὲ ἡμέρᾳ ἐξῆλθε Λὼτ ἀπὸ Σοδόμων, ἔβρεξε πῦρ καὶ θεῖον ἀπ’ οὐρανοῦ καὶ ἀπώλεσεν ἅπαντας. 30κατὰ τὰ αὐτὰ ἔσται ᾗ ἡμέρᾳ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἀποκαλύπτεται. 31ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ὃς ἔσται ἐπὶ τοῦ δώματος καὶ τὰ σκεύη αὐτοῦ ἐν τῇ οἰκίᾳ, μὴ καταβάτω ἆραι αὐτά, καὶ ὁ ἐν ἀγρῷ ὁμοίως μὴ ἐπιστρεψάτω εἰς τὰ ὀπίσω. 32μνημονεύετε τῆς γυναικὸς Λώτ. 33ὃς ἐὰν ζητήσῃ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ σῶσαι, ἀπολέσει αὐτήν, καὶ ὃς ἐὰν ἀπολέσῃ αὐτήν, ζῳογονήσει αὐτήν. 34λέγω ὑμῖν, ταύτῃ τῇ νυκτὶ δύο ἔσονται ἐπὶ κλίνης μιᾶς, εἷς παραληφθήσεται καὶ ὁ ἕτερος ἀφεθήσεται· 35δύο ἔσονται ἀλήθουσαι ἐπὶ τὸ αὐτό, μία παραληφθήσεται καὶ ἡ ἑτέρα ἀφεθήσεται· 36δύο ἐν τῷ ἀγρῷ, εἷς παραληφθήσεται καὶ ὁ ἕτερος ἀφεθήσεται. 37καὶ ἀποκριθέντες λέγουσιν αὐτῷ· Ποῦ, Κύριε; ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς· Ὅπου τὸ σῶμα, ἐκεῖ ἐπισυναχθήσονται καὶ οἱ ἀετοί. Πλὴν ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐλθὼν ἆρα εὑρήσει τὴν πίστιν ἐπὶ τῆς γῆς;

Νεοελληνική απόδοση:

Είπεν ο Κύριος, 26 «Όπως συνέβη κατά τας ημέρας του Νώε, έτσι θα γίνη και κατά τας ημέρας του Υιού του ανθρώπου. 27 Έτρωγαν και έπιναν, ενυμφεύοντο και υπανδρεύοντο έως την ημέραν που ο Νώε εμπήκε εις την κιβωτόν και ήλθε ο κατακλυσμός και τους κατέστρεψε όλους. 28 Το ίδιο που συνέβη και εις τας ημέρας του Λωτ· έτρωγαν, έπιναν, αγόραζαν, επωλούσαν, εφύτευαν, έκτιζαν. 29 Αλλά την ημέραν που εβγήκε ο Λωτ από τα Σόδομα, έβρεξε φωτιά και θειάφι από τον ουρανόν και τους κατέστρεψε όλους. 30 Τα ίδια θα συμβούν την ημέραν που θα φανερωθή ο Υιός του ανθρώπου. 31 Κατ’ εκείνην την ημέραν εκείνος που θα είναι επάνω εις την ταράτσα και τα πράγματά του είναι κάτω εις το σπίτι, να μη κατεβή για να τα πάρη, και εκείνος που θα είναι εις το χωράφι ας μην επιστρέψη πίσω. 32 Να θυμηθήτε την γυναίκα του Λωτ. 33 Όποιος ζητήση να σώση την ζωήν του, θα την χάση αλλά όποιος θα την χάση, θα την διατηρήση. 34 Σας λέγω, ότι την νύχτα εκείνην θα είναι δύο εις ένα κρεββάτι, ο ένας θα παραληφθή, ο άλλος θα αφεθή. 35 Θα είναι δύο μαζί να αλέθουν, η μία θα παραληφθή. η άλλη θα αφεθή· 36 [δύο θα βρίσκωνται εις το χωράφι, ο ένας θα παραληφθή, ο άλλος θα αφεθή]». 37 Και του είπαν, «Που, Κύριε». Εκείνος δε τους είπε, «Όπου είναι το σώμα, εκεί θα μαζευθούν και οι αετοί». 8 Αλλ’ όταν έλθη ο Υιός του ανθρώπου, θα βρη άραγε την πίστιν εις την γην;».

Έχεις Μήνυμα… (18 Νοεμβρίου 2019)

[…] Την εποχή των Μαρτύρων, ο Θεός έτσι τα οικονόμησε, ώστε να υπάρχουν οι διωγμοί, και υπομένοντας τα μαρτύρια και καλλιεργώντας μέσα τους τη διάθεση αυτή να μαρτυρήσουν, υποχωρούσαν όλα αυτά τα στοιχεία για τα οποία λέμε, και που ήταν μέσα τους. Σ΄αλλη εποχή, αλλιώς τα οικονόμησε ο Θεός. Και στη δική μας εποχή, τα οικονομεί έτσι όπως τα οικονόμησε ο Θεός.

Ας πούμε, λοιπόν, έτσι πιο συγκεκριμένα: μπορεί να έχεις μέσα σου ή μάλλον μπορεί το γονίδιό σου να έχει τέτοια στοιχεία μέσα του, που να σε κάνουν να έχεις τάση να θυμώνεις ή να σε κάνουν να έχεις τάση επιθετικότητος, τάση να θέλεις να υπερηφανευθείς και ό,τι άλλο. Εσύ όμως, απλά, ταπεινά, στέκεσαι ενώπιον του Θεού και λες: «Ό,τι και να συμβαίνει, ο Θεός το ξέρει. Ό,τι και να συμβαίνει είναι μέσα στην όλη δημιουργία του Θεού. Ο Θεός όλα τα ελέγχει. Με ξέρει ο Θεός και ως σύνολο, με ξέρει και με την κάθε λεπτομέριεα που εγώ δεν γνωρίζω. Ο Θεός, λοιπόν, επέτρεψε, αν θέλετε να το πάρουμε έτσι, να κληρονομήσω τις όποιες προδιαθέσεις και την όποια ψυχοσύνθεση κληρονόμησα, που έχει όλα αυτά που έχει».

Θα ήθελες, π.χ., να είσαι ταπεινός. Και εκείνη την ώρα που το ποθείς έτσι και το θέλεις τόσο πολύ, δεν καταλαβαίνεις ότι αυτό είναι πέρα για πέρα εγωϊσμός. Διότι, αν θέλεις πράγματι να ταπεινωθείς, αν θέλεις πράγματι να υπακούσεις στον Θεό, να αγαπάς τον Θεό, να δοθείς στη χαρά που δίνει ο Θεός, καθόλου δεν σκανδαλίζεσαι, ό,τι κι αν συμβαίνει, και δεν προβληματίζεσαι γιατί να είναι έτσι και όχι αλλιώς, και τι θα κάνω εγώ που είναι έτσι, κ.λ. Τίποτε. «Όπως έδοξε τω Κυρίω» (Ιωβ, 1:21). Έτσι τα επέτρεψε ο Θεός. Ο Θεός φαίνεται ήξερε καλά ότι θα ήταν αμφίβολη η σωτηρία μου, αν δεν είχα μέσα μου συνέχεα αυτό το σκουλίκι να με κάνει να θέλω να υπερηφανευθώ, και να χρειάζεται εγώ για την αγάπη του Χριστού να αγωνισθώ να μην κάνω το κέφι του».

Continue Reading »

Αναγνώσματα (18 Νοεμβρίου 2019)

Απόστολος: Α’ Θεσ. α’ 1-5

Παῦλος καὶ Σιλουανὸς καὶ Τιμόθεος τῇ Ἐκκλησίᾳ Θεσσαλονικέων ἐν Θεῷ Πατρὶ καὶ Κυρίῳ ᾿Ιησοῦ Χριστῷ· χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη ἀπὸ Θεοῦ καὶ Πατρὸς ἡμῶν καὶ Κυρίου ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ. Εὐχαριστοῦμεν τῷ Θεῷ πάντοτε περὶ πάντων ὑμῶν μνείαν ὑμῶν ποιούμενοι ἐπὶ τῶν προσευχῶν ἡμῶν, ἀδιαλείπτως μνημονεύοντες ὑμῶν τοῦ ἔργου τῆς πίστεως καὶ τοῦ κόπου τῆς ἀγάπης καὶ τῆς ὑπομονῆς τῆς ἐλπίδος τοῦ Κυρίου ἡμῶν ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ ἔμπροσθεν τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς ἡμῶν, εἰδότες, ἀδελφοὶ ἠγαπημένοι ὑπὸ Θεοῦ, τὴν ἐκλογὴν ὑμῶν, ὅτι τὸ Εὐαγγέλιον ἡμῶν οὐκ ἐγενήθη εἰς ὑμᾶς ἐν λόγῳ μόνον, ἀλλὰ καὶ ἐν δυνάμει καὶ ἐν Πνεύματι ῾Αγίῳ καὶ ἐν πληροφορίᾳ πολλῇ, καθὼς οἴδατε οἷοι ἐγενήθημεν ἐν ὑμῖν δι᾿ ὑμᾶς.

Νεοελληνική απόδοση:

1 Ο Παύλος, ο Σιλουανός και ο Τιμόθεος προς την εκκλησίαν των Θεσσαλονικέων εν Θεώ Πατρί και τω Κυρίω Ιησού Χριστώ· χάρις να είναι σ’ εσάς και ειρήνη από τον Θεόν τον Πατέρα μας και από τον Κύριον Ιησούν Χριστόν. 2 Ευχαριστούμε τον Θεόν πάντοτε δι’ όλους σας, όταν σας αναφέρωμεν εις τας προσευχάς μας, 3 ενθυμούμενοι συνεχώς έμπροσθεν του Θεού και Πατέρα μας ότι η πίστις σας εκδηλώθηκε εις δράσιν, η αγάπη σας εις κόπους και η ελπίδα σας διά τον Κύριόν μας Ιησούν Χριστόν εις υπομονήν. 4 Γνωρίζομεν, αδελφοί, αγαπημένοι από τον Θεόν, ότι έχετε εκλεγή, 5 διότι το ευαγγέλιον το οποίον εκηρύξαμεν ήλθε σ’ εσάς, όχι μόνον με λόγια αλλά και με δύναμιν και με Άγιον Πνεύμα και με πλήρη βεβαιότητα, γνωρίζετε δε πως εφερθήκαμε μεταξύ σας προς χάριν σας.

__________________

Ιερόν Ευαγγέλιο: Λουκ. ιζ’ 20-25

Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἐπερωτηθεὶς ὁ Ἰησοῦς ὑπὸ τῶν Φαρισαίων πότε ἔρχεται ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ, ἀπεκρίθη αὐτοῖς καὶ εἶπεν· Οὐκ ἔρχεται ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ μετὰ παρατηρήσεως, 21οὐδὲ ἐροῦσιν ἰδοὺ ὧδε ἤ ἰδοὺ ἐκεῖ· ἰδοὺ γὰρ ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ ἐντὸς ὑμῶν ἐστιν. 22Εἶπε δὲ πρὸς τοὺς μαθητάς· Ἐλεύσονται ἡμέραι ὅτε ἐπιθυμήσετε μίαν τῶν ἡμερῶν τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου ἰδεῖν, καὶ οὐκ ὄψεσθε. 23καὶ ἐροῦσιν ὑμῖν· ἰδοὺ ὧδε, ἰδοὺ ἐκεῖ· μὴ ἀπέλθητε μηδὲ διώξητε. 24ὥσπερ γὰρ ἡ ἀστραπὴ ἀστράπτουσα ἐκ τῆς ὑπ’ οὐρανὸν λάμπει, οὕτως ἔσται καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐν τῇ ἡμέρᾳ αὐτοῦ. 25πρῶτον δὲ δεῖ αὐτὸν πολλὰ παθεῖν καὶ ἀποδοκιμασθῆναι ἀπὸ τῆς γενεᾶς ταύτης

Νεοελληνική απόδοση:

Κατ΄εκείνο τον καιρό, 20 όταν οι Φαρισαίοι ερώτησαν τον Ιησού πότε θα έλθη η βασιλεία του Θεού, τους απεκρίθη, «Η βασιλεία του Θεού δεν έρχεται κατά τρόπον, ώστε να την παρατηρήσετε· 21 δεν θα πούν, «Να την, εδώ είναι» ή «εκεί είναι»· και μάλιστα η βασιλεία του Θεού είναι μέσα σας». 22 Είπε δε εις τους μαθητάς, «Θα έλθη καιρός που θα επιθυμήσετε να ιδήτε μια από τις ημέρες του Υιού του ανθρώπου αλλά δεν θα την ιδήτε. 23 Θα σας πουν, «Να, εδώ είναι», «Να, εκεί είναι», μη πηγαίνετε και μη τους ακολουθήσετε. 24 Διότι όπως η αστραπή, όταν αστράφτη, λάμπει από το ένα άκρον του ορίζοντος έως το άλλο, έτσι θα είναι και ο Υιός του ανθρώπου κατά την ημέραν του. 25 Αλλά πρέπει πρώτα να πάθη πολλά και να αποδοκιμασθή από την γενεάν αυτήν.