Πρόγραμμα Μεγάλης Εβδομάδος 2019

Ακρα Ταπείνωσις β

Κατεβάστε το πλήρες αρχείο σε pdf ή πατήστε κάτω δεξιά για προβολή σε πλήρη οθόνη.

Για να δείτε το αναλυτικό πρόγραμμα ακολουθιών, παρακαλώ μεταβείτε στο Ημερολόγιο.

Καλώς Ήλθατε!

Καλώς ήλθατε στην ιστοσελίδα της ενορίας του Ιερού Ναού Αγίου Παντελεήμονος Χαλέπας Χανίων. Στους συνδέσμους στο πάνω μέρος θα βρείτε χρήσιμες πληροφορίες:
  • Η ενορία μας: Διεύθυνση, χάρτης, στοιχεία επικοινωνίας, σχολιασμός
  • Ημερολόγιο: Εβδομαδιαίο πρόγραμμα ακολουθιών και δραστηριοτήτων
  • Δραστηριότητες: Επισκόπηση όλων των ενοριακών δραστηριοτήτων
  • Πολυμέσα: Φωτογραφίες και βίντεο, διαδικτυακό ραδιόφωνο και τηλεόραση
Μπορείτε να δείτε τις αναρτήσεις μας χρονολογικά ταξινομημένες παρακάτω ή ανά κατηγορία με τους συνδέσμους στο δεξιό μέρος. Καλή κι ευλογημένη πλοήγηση!

Δίκτυο Προσευχής…

Από την Κυριακή, 5/7/2015, και κάθε βράδυ11 μ.μ. – 12 π.μ., όσοι θέλουν, να κάνουμε στο σπίτι μας την Παράκληση στην Παναγία μας και την Ευχή, για όλα τα δύσκολα που συμβαίνουν καθημερινά στον τόπο μας, στην Πατρίδα μας και τον Λαό μας, αλλά και σε κάθε ψυχή που ζει ανάμεσά μας και γύρω μας.

«Διάσωσον από κινδύνων τους δούλους σου Θεοτόκε, ότι πάντες μετά Θεόν εις Σε καταφεύγομεν, ως άρρηκτον τείχος και προστασίαν»

Ιερά Εξομολόγησις

Η Ιερά Εξομολόγηση εκτός των ωρών που αναγράφονται στο Ημερολόγιο θα γίνεται κατόπιν συνεννοήσεως με τους Ιερείς της ενορίας μας, π. Δημήτριο και π. Εμμανουήλ.

Κήρυγμα και Αρχονταρίκι (21 Απριλίου 2019)

Κυριακή 21 Απριλίου 2019

π. Δημήτριος Καταπίδης – Κήρυγμα στη Θεία Λειτουργία

[download mp3]

π. Δημήτριος Καταπίδης – Συζήτηση στο Αρχονταρίκι

[download mp3]

Διακονία (21 Απριλίου 2019)

Η εφημερίδα μας της Κυριακής 21 Απριλίου 2019. [download pdf]

[Πατήστε στο τετραγωνάκι κάτω-δεξιά στο πλαίσιο για ανάγνωση σε πλήρη οθόνη.]

Βίοι Αγίων (21 Απριλίου 2019)

Βίοι εορταζομένων Αγίων της εβδομάδας από 21 Απριλίου. [download pdf]

[Πατήστε στο τετραγωνάκι κάτω-δεξιά στο πλαίσιο για ανάγνωση σε πλήρη οθόνη.]

Έχεις Μήνυμα… (20 Απριλίου 2019)

[…] Ετούτ’ είν’ ύστερη νυχτιά· όλα τ’ αστέρια βγάνει·

ολονυχτίς ανέβαινε η δέηση, το λιβάνι.

Στά μάτια καί στο πρόσωπο φαίνοντ’ οι στοχασμοί τους·

τους λέει μεγάλα και πολλά η τρίσβαθη ψυχή τους.

Αγάπη κι έρωτας καλού τα σπλάχνα τους τινάζουν·

τα σπλάχνα τους κι η θάλασσα ποτέ δεν ησυχάζουν.

Γλυκειά κι ελεύθερ’ η ψυχή σα νά ‘τανε βγαλμένη,

κι υψώναν με χαμόγελο την όψη τη φθαρμένη.

Ιδού, σεισμός καί βροντισμός, κι εβάστουναν ακόμα,
που ο κύκλος φθάνει ο φοβερός με τον αφρό στο στόμα·
κι εσκίστη αμέσως, κι έβαλε στης Μάνας τα ποδάρια,
της πείνας, του <μαρτύριου> τα λίγα απομεινάρια·
τ’ απομεινάρια ανέγγιαγα και κατατρομασμένα,
τα γόνατα και τα σπαθιά τα ‘ματοκυλισμένα. […]

Continue Reading »

Αναγνώσματα (20 Απριλίου 2019)

Δυὰς ἀποστέλλεται, τῶν Μαθητῶν ἀγαγεῖν, τὸν πῶλον ὡς γέγραπται, ἐν ᾧ Χριστὸς ἐπιβάς, ὡραῖος ἐλεύσεται, αἴνεσιν ἐκ νηπίων, καταρτίσασθαι θείαν. Τοῦτον οὖν ὑπαντῆσαι, ἐπειχθῶμεν σπουδαίως, Βαΐα ἐναρέτων, αὐτῷ φέροντες πράξεων.

Στιχηρόν Ιδιόμελο Τριωδίου, Σάββατο Αγίου και Δικαίου Λαζάρου

____________________

Απόστολος: Εβρ. ιβ’ 28-29, ιγ’ 1-8

Ἀδελφοί, βασιλείαν ἀσάλευτον παραλαμβάνοντες ἔχομεν χάριν, δι᾽ ἧς λατρεύομεν εὐαρέστως τῷ Θεῷ μετὰ αἰδοῦς καὶ εὐλαβείας· καὶ γὰρ ὁ Θεὸς ἡμῶν πῦρ καταναλίσκον. ῾Η φιλαδελφία μενέτω, τῆς φιλοξενίας μὴ ἐπιλανθάνεσθε· διὰ ταύτης γὰρ ἔλαθόν τινες ξενίσαντες ἀγγέλους. Μιμνήσκεσθε τῶν δεσμίων ὡς συνδεδεμένοι, τῶν κατηχουμένων ὡς καὶ αὐτοὶ ὄντες ἐν σώματι. Τίμιος ὁ γάμος ἐν πᾶσι καὶ ἡ κοίτη ἀμίαντος· πόρνους δὲ καὶ μοιχοὺς κρινεῖ ὁ Θεός. ᾽Αφιλάργυρος ὁ τρόπος, ἀρκούμενοι τοῖς παροῦσιν· αὐτὸς γὰρ εἴρηκεν· οὐ μή σε ἀνῶ οὐδ᾽ οὐ μή σε ἐγκαταλίπω· ὥστε θαρροῦντας ἡμᾶς λέγειν· Κύριος ἐμοὶ βοηθός, καὶ οὐ φοβηθήσομαι· τί ποιήσει μοι ἄνθρωπος; Μνημονεύετε τῶν ἡγουμένων ὑμῶν, οἵτινες ἐλάλησαν ὑμῖν τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ, ὧν ἀναθεωροῦντες τὴν ἔκβασιν τῆς ἀναστροφῆς μιμεῖσθε τὴν πίστιν. ᾽Ιησοῦς Χριστὸς χθὲς καὶ σήμερον ὁ αὐτὸς καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας.

Νεοελληνική απόδοση:

Αδελφοί, 28 επειδή μας δίδεται βασίλειον ασάλευτον, ας είμεθα ευγνώμονες και ας λατρεύωμεν τον Θεόν κατά τρόπον ευάρεστον με ευλάβειαν και φόβον, 29 διότι ο Θεός μας είναι φωτιά που κατακαίει.1 Η αγάπη προς τους αδελφούς να μη παύη. 2 Μη λησμονάτε την φιλοξενίαν, διότι με αυτήν μερικοί, χωρίς να το ξέρουν, εφιλοξένησαν αγγέλους. 3 Να θυμάσθε τους φυλακισμένους σαν να είσθε και σείς φιλακισμένοι· να θυμάσθε όσους υποφέρουν διότι και σείς έχετε σώμα. 4 Ο γάμος να θεωρήται άξιος τιμής από όλους και η συζυγική κλίνη να είναι αμόλυντη. Διότι τους πόρνους και τους μοιχούς θα κατακρίνη ο Θεός. 5 Η συμπεριφορά σας να είναι απηλλαγμένη από αγάπην προς το χρήμα, να αρκήσθε εις όσα έχετε, διότι ο Θεός είπε, Δεν θα σε αφήσω έρημον, ούτε θα σε εγκαταλείψω· 6 και έτσι μπορούμε με εμπιστοσύνην να λέμε, Ο Κύριος είναι βοηθός μου, δεν θα φοβηθώ. Τι μπορεί να μου κάνη ο άνθρωπος; 7 Να θυμάσθε τους προισταμένους σας, οι οποίοι σας εκήρυξαν τον λόγον του Θεού. Εξετάζετε την έκβασιν της ζωής των και μιμείσθε την πίστιν των. 8 Ο Ιησούς Χριστός είναι ο ίδιος χθες και σήμερον και αιωνίως.

__________________

Ιερόν Ευαγγέλιο: Ιω. ια’ 1-45

Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἦν τις ἀσθενῶν Λάζαρος ἀπὸ Βηθανίας, ἐκ τῆς κώμης Μαρίας καὶ Μάρθας τῆς ἀδελφῆς αὐτῆς. 2ἦν δὲ Μαριὰμ ἡ ἀλείψασα τὸν Κύριον μύρῳ καὶ ἐκμάξασα τοὺς πόδας αὐτοῦ ταῖς θριξὶν αὐτῆς, ἧς ὁ ἀδελφὸς Λάζαρος ἠσθένει. 3ἀπέστειλαν οὖν αἱ ἀδελφαὶ πρὸς αὐτὸν λέγουσαι· Κύριε, ἴδε ὃν φιλεῖς ἀσθενεῖ. 4ἀκούσας δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν· Αὕτη ἡ ἀσθένεια οὐκ ἔστι πρὸς θάνατον, ἀλλ’ ὑπὲρ τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ, ἵνα δοξασθῇ ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ δι’ αὐτῆς. 5ἠγάπα δὲ ὁ Ἰησοῦς τὴν Μάρθαν καὶ τὴν ἀδελφὴν αὐτῆς καὶ τὸν Λάζαρον. 6ὡς οὖν ἤκουσεν ὅτι ἀσθενεῖ, τότε μὲν ἔμεινεν ἐν ᾧ ἦν τόπῳ δύο ἡμέρας· 7ἔπειτα μετὰ τοῦτο λέγει τοῖς μαθηταῖς· Ἄγωμεν εἰς τὴν Ἰουδαίαν πάλιν. 8λέγουσιν αὐτῷ οἱ μαθηταί· Ραββί, νῦν ἐζήτουν σε λιθάσαι οἱ Ἰουδαῖοι, καὶ πάλιν ὑπάγεις ἐκεῖ; 9ἀπεκρίθη Ἰησοῦς· Οὐχὶ δώδεκά εἰσιν ὧραι τῆς ἡμέρας; ἐάν τις περιπατῇ ἐν τῇ ἡμέρᾳ, οὐ προσκόπτει, ὅτι τὸ φῶς τοῦ κόσμου τούτου βλέπει· 10ἐὰν δέ τις περιπατῇ ἐν τῇ νυκτί, προσκόπτει, ὅτι τὸ φῶς οὐκ ἔστιν ἐν αὐτῷ. 11ταῦτα εἶπε, καὶ μετὰ τοῦτο λέγει αὐτοῖς· Λάζαρος ὁ φίλος ἡμῶν κεκοίμηται· ἀλλὰ πορεύομαι ἵνα ἐξυπνήσω αὐτόν· 12εἶπον οὖν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ· Κύριε, εἰ κεκοίμηται, σωθήσεται. 13εἰρήκει δὲ ὁ Ἰησοῦς περὶ τοῦ θανάτου αὐτοῦ· ἐκεῖνοι δὲ ἔδοξαν ὅτι περὶ τῆς κοιμήσεως τοῦ ὕπνου λέγει. 14τότε οὖν εἶπεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς παρρησίᾳ· Λάζαρος ἀπέθανε, 15καὶ χαίρω δι’ ὑμᾶς, ἵνα πιστεύσητε, ὅτι οὐκ ἤμην ἐκεῖ· ἀλλ’ ἄγωμεν πρὸς αὐτόν. 16εἶπεν οὖν Θωμᾶς ὁ λεγόμενος Δίδυμος τοῖς συμμαθηταῖς· Ἄγωμεν καὶ ἡμεῖς ἵνα ἀποθάνωμεν μετ’ αὐτοῦ. 17Ἐλθὼν οὖν ὁ Ἰησοῦς εὗρεν αὐτὸν τέσσαρας ἡμέρας ἤδη ἔχοντα ἐν τῷ μνημείῳ. 18ἦν δὲ ἡ Βηθανία ἐγγὺς τῶν Ἱεροσολύμων ὡς ἀπὸ σταδίων δεκαπέντε. 19καὶ πολλοὶ ἐκ τῶν Ἰουδαίων ἐληλύθεισαν πρὸς τὰς περὶ Μάρθαν καὶ Μαρίαν ἵνα παραμυθήσωνται αὐτὰς περὶ τοῦ ἀδελφοῦ αὐτῶν. 20ἡ οὖν Μάρθα ὡς ἤκουσεν ὅτι ὁ Ἰησοῦς ἔρχεται, ὑπήντησεν αὐτῷ· Μαρία δὲ ἐν τῷ οἴκῳ ἐκαθέζετο. 21εἶπεν οὖν ἡ Μάρθα πρὸς τὸν Ἰησοῦν· Κύριε, εἰ ἦς ὧδε, ὁ ἀδελφός μου οὐκ ἂν ἐτεθνήκει. 22ἀλλὰ καὶ νῦν οἶδα ὅτι ὅσα ἂν αἰτήσῃ τὸν Θεὸν, δώσει σοι ὁ Θεός. 23λέγει αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς· Ἀναστήσεται ὁ ἀδελφός σου. 24λέγει αὐτῷ Μάρθα· Οἶδα ὅτι ἀναστήσεται ἐν τῇ ἀναστάσει ἐν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ. 25εἶπεν αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς· Ἐγώ εἰμι ἡ ἀνάστασις καὶ ἡ ζωή. 26ὁ πιστεύων εἰς ἐμὲ, κἂν ἀποθάνῃ, ζήσεται· καὶ πᾶς ὁ ζῶν καὶ πιστεύων εἰς ἐμὲ οὐ μὴ ἀποθάνῃ εἰς τὸν αἰῶνα. πιστεύεις τοῦτο; 27λέγει αὐτῷ· Ναί, Κύριε, ἐγὼ πεπίστευκα ὅτι σὺ εἶ ὁ Χριστὸς ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ ὁ εἰς τὸν κόσμον ἐρχόμενος. 28καὶ ταῦτα εἰποῦσα ἀπῆλθε καὶ ἐφώνησε Μαρίαν τὴν ἀδελφὴν αὐτῆς λάθρᾳ εἰποῦσα· Ὁ διδάσκαλος πάρεστι καὶ φωνεῖ σε. 29ἐκείνη ὡς ἤκουσεν, ἐγείρεται ταχὺ καὶ ἔρχεται πρὸς αὐτόν. 30οὔπω δὲ ἐληλύθει ὁ Ἰησοῦς εἰς τὴν κώμην, ἀλλ’ ἦν ἐν τῷ τόπῳ ὅπου ὑπήντησεν αὐτῷ ἡ Μάρθα. 31οἱ οὖν Ἰουδαῖοι οἱ ὄντες μετ’ αὐτῆς ἐν τῇ οἰκίᾳ καὶ παραμυθούμενοι αὐτήν, ἰδόντες τὴν Μαρίαν ὅτι ταχέως ἀνέστη καὶ ἐξῆλθεν, ἠκολούθησαν αὐτῇ, λέγοντες ὅτι ὑπάγει εἰς τὸ μνημεῖον ἵνα κλαύσῃ ἐκεῖ. 32ἡ οὖν Μαρία ὡς ἦλθεν ὅπου ἦν Ἰησοῦς, ἰδοῦσα αὐτὸν ἔπεσεν αὐτοῦ εἰς τοὺς πόδας λέγουσα αὐτῷ· Κύριε, εἰ ἦς ὧδε, οὐκ ἄν ἀπέθανέ μου ὁ ἀδελφός. 33Ἰησοῦς οὖν ὡς εἶδεν αὐτὴν κλαίουσαν καὶ τοὺς συνελθόντας αὐτῇ Ἰουδαίους κλαίοντας, ἐνεβριμήσατο τῷ πνεύματι καὶ ἐτάραξεν ἑαυτόν, 34καὶ εἶπε· Ποῦ τεθείκατε αὐτόν; 35λέγουσιν αὐτῷ· Κύριε, ἔρχου καὶ ἴδε. ἐδάκρυσεν ὁ Ἰησοῦς. 36ἔλεγον οὖν οἱ Ἰουδαῖοι· Ἴδε πῶς ἐφίλει αὐτόν· 37τινὲς δὲ ἐξ αὐτῶν εἶπον· Οὐκ ἐδύνατο οὗτος, ὁ ἀνοίξας τοὺς ὀφθαλμοὺς τοῦ τυφλοῦ, ποιῆσαι ἵνα καὶ οὗτος μὴ ἀποθάνῃ; 38Ἰησοῦς οὖν, πάλιν ἐμβριμώμενος ἐν ἑαυτῷ, ἔρχεται εἰς τὸ μνημεῖον· ἦν δὲ σπήλαιον, καὶ λίθος ἐπέκειτο ἐπ’ αὐτῷ. 39λέγει ὁ Ἰησοῦς· Ἄρατε τὸν λίθον. λέγει αὐτῷ ἡ ἀδελφὴ τοῦ τεθνηκότος Μάρθα· Κύριε, ἤδη ὄζει· τεταρταῖος γάρ ἐστι. 40λέγει αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς· Οὐκ εἶπόν σοι ὅτι ἐὰν πιστεύσῃς, ὄψει τὴν δόξαν τοῦ Θεοῦ; 41ἦραν οὖν τὸν λίθον οὗ ἦν ὁ τεθνηκὼς κείμενος. ὁ δὲ Ἰησοῦς ἦρε τοὺς ὀφθαλμοὺς ἄνω καὶ εἶπε· Πάτερ, εὐχαριστῶ σοι ὅτι ἤκουσάς μου. 42ἐγὼ δὲ ᾔδειν ὅτι πάντοτέ μου ἀκούεις· ἀλλὰ διὰ τὸν ὄχλον τὸν περιεστῶτα εἶπον, ἵνα πιστεύσωσιν ὅτι σύ με ἀπέστειλας. 43καὶ ταῦτα εἰπὼν φωνῇ μεγάλῃ ἐκραύγασε· Λάζαρε, δεῦρο ἔξω. 44καὶ ἐξῆλθεν ὁ τεθνηκὼς δεδεμένος τοὺς πόδας καὶ τὰς χεῖρας κειρίαις καὶ ἡ ὄψις αὐτοῦ σουδαρίῳ περιεδέδετο. λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· Λύσατε αὐτὸν καὶ ἄφετε ὑπάγειν. 45Πολλοὶ οὖν ἐκ τῶν Ἰουδαίων, οἱ ἐλθόντες πρὸς τὴν Μαρίαν καὶ θεασάμενοι ἃ ἐποίησεν ὁ Ἰησοῦς, ἐπίστευσαν εἰς αὐτόν.

Νεοελληνική απόδοση:

1 Υπήρχε κάποιος ασθενής ονομαζόμενος Λάζαρος από την Βηθανίαν, από το χωριό της Μαρίας και της αδελφής της Μάρθας. 2 Αυτή ήτο η Μαρία που άλειψε τον Κύριον με μύρον και εσφόγγισε τα πόδια του με τα μαλλιά της, της οποίας ο αδελφός Λάζαρος ήτο ασθενής. 3 Έστειλαν λοιπόν οι αδελφές προς αυτόν και του είπαν, «Κύριε, εκείνος που αγαπάς, είναι ασθενής». 4 Όταν άκουσε αυτό ο Ιησούς, είπε, «Αυτή η ασθένεια δεν θα καταλήξη εις θάνατον αλλ’ είναι χάριν της δόξης του Θεού, διά να δοξασθή δι’ αυτής ο Υιός του Θεού». 5 Ο Ιησούς αγαπούσε την Μάρθαν και την αδελφήν της και τον Λάζαρον. 6 Όταν λοιπόν άκουσε ότι ασθενεί, έμεινε τότε δύο ημέρες εις τον τόπον όπου ευρίσκετο. 7 Έπειτα είπε εις τους μαθητάς, «Ας επιστρέψωμεν εις την Ιουδαίαν». 8 Λέγουν εις αυτόν οι μαθηταί, «Ραββί, προ ολίγου οι Ιουδαίοι ζητούσαν να σε λιθοβολήσουν και πάλιν πηγαίνεις εκεί;». 9 Απεκρίθη ο Ιησούς, «Δεν είναι δώδεκα οι ώρες της ημέρας; Εάν περπατή κανείς την ημέραν, δεν σκοντάφτει, διότι βλέπει το φως του κόσμου τούτου. 10 Εάν όμως περπατή την νύχτα, σκοντάφτει, διότι το φως δεν είναι μαζί του». 11 Αυτά είπε και κατόπιν συνέχισε, «Ο Λάζαρος ο φίλος μας έχει κοιμηθή, αλλά πηγαίνω να τον ξυπνήσω». 12 Του είπαν τότε οι μαθηταί του, «Κύριε, αν έχη κοιμηθή θα γίνη καλά». 13 Αλλ’ ο Ιησούς είχε μιλήσει διά τον θάνατόν του, εκείνοι δε ενόμισαν ότι μιλεί διά τον φυσικόν ύπνον. 14 Τότε τους είπε ο Ιησούς καθαρά, 15 «Ο Λάζαρος επέθανε, και χαίρω που δεν ήμουν εκεί διότι θα είναι για το καλό σας για να πιστέψετε· αλλ’ ας πάμε σ’ αυτόν». 16 Είπε τότε ο Θωμάς, ο λεγόμενος Δίδυμος, εις τους συμμαθητάς του, «Ας πάμε και εμείς διά να πεθάνωμε μαζί του». 17 Όταν ήλθε ο Ιησούς, τον ευρήκε ήδη ενταφιασμένον προ τεσσάρων ημερών. 18 Η Βηθανία ήτο πλησίον των Ιεροσολύμων περί τα δέκα πέντε στάδια. 19 Και πολλοί από τους Ιουδαίους είχαν έλθει εις την Μάρθαν και την Μαρίαν διά να τας παρηγορήσουν διά τον αδελφόν τους. 20 Μόλις άκουσε η Μάρθα ότι έρχεται ο Ιησούς, επήγε να τον προϋπαντήση, ενώ η Μαρία εκάθησε εις το σπίτι. 21 Είπε τότε η Μάρθα εις τον Ιησούν, «Κύριε, εάν ήσουνα εδώ, δεν θα πέθαινε ο αδελφός μου. 22 Αλλά και τώρα ξέρω ότι όσα ζητήσης από τον Θεόν, θα σου τα δώση ο Θεός». 23 Λέγει εις αυτήν ο Ιησούς, «Ο αδελφός σου θα αναστηθή». 24 Η Μάρθα του λέγει, «Ξέρω ότι θα αναστηθή κατά την ανάστασιν, την εσχάτην ημέραν». 25 Τότε ο Ιησούς της είπε, «Εγώ είμαι η ανάστασις και η ζωή. 26 Όποιος πιστεύει σε εμέ, και αν πεθάνη, θα ζήση, και όποιος ζη και πιστεύει σ’ εμέ, δεν θα πεθάνη ποτέ. 27 Το πιστεύεις αυτό;». Λέγει εις αυτόν, «Ναί, Κύριε, εγώ έχω πιστέψει ότι συ είσαι ο Χριστός ο Υιός του Θεού, ο ερχόμενος εις τον κόσμον». 28 Όταν είπε αυτά, έφυγε και εφώναξε την Μαρίαν την αδελφήν της και της είπε μυστικά, «Ο διδάσκαλος είναι εδώ και σε φωνάζει». 29 Εκείνη μόλις το άκουσε, σηκώνεται γρήγορα και έρχεται σ’ αυτόν. 30 Αλλ’ ο Ιησούς δεν είχε ακόμη έλθει εις το χωριό, αλλ’ ευρίσκετο εις τόπον όπου τον προϋπάντησε η Μάρθα. 31 Οι Ιουδαίοι, οι οποίοι ήσαν μαζί της εις το σπίτι και την παρηγορούσαν, όταν είδαν ότι η Μαρία εσηκώθηκε γρήγορα και εβγήκε, την ακολούθησαν και έλεγαν, «Πηγαίνει εις το μνημείον διά να κλάψη εκεί». 32 Ήλθε λοιπόν η Μαρία εκεί όπου ήτο ο Ιησούς, και μόλις τον είδε, έπεσε στα πόδια του και του είπε, «Κύριε, εάν ήσουνα εδώ, δεν θα πέθαινε ο αδελφός μου». 33 Όταν ο Ιησούς την είδε να κλαίη και τους Ιουδαίους που την συνώδευαν να κλαίουν επίσης, αναστέναξε μέσα του και ταράχθηκε 34 και είπε, «Που τον έχετε βάλει;». Του λέγουν, «Κύριε, έλα να ιδής». 35 Ο Ιησούς εδάκρυσε. 36 Είπαν τότε οι Ιουδαίοι, «Κύτταξε πόσον τον αγαπούσε». 37 Αλλά μερικοί από αυτούς είπαν, «Δεν μπορούσε αυτός, που ανοιξε τα μάτια του τυφλού, να κάνη κάτι ώστε να μη πεθάνη ο Λάζαρος;». 38 Ο Ιησούς αφού πάλιν αναστέναξε μέσα του, ήλθε εις το μνήμα. Ήτο δε τούτο σπήλαιον και ένας λίθος ήτο εις το στόμιον. 39 Λέγει ο Ιησούς, «Σηκώστε τον λίθον». Η Μάρθα, η αδελφή του αποθανόντος, του λέγει, «Κύριε, τώρα θα μυρίζη άσχημα, διότι είναι η τετάρτη ημέρα». 40 Ο Ιησούς της λέγει, «Δεν σου είπα ότι εάν πιστέψης θα ιδής την δόξαν του Θεού;». 41 Εσήκωσαν τότε τον λίθον όπου ευρίσκετο ο νεκρός. Ο δε Ιησούς εσήκωσε τα μάτια προς τα επάνω και είπε, «Πατέρα, σε ευχαριστώ, διότι με άκουσες. 42 Εγώ βέβαια ήξερα ότι πάντοτε με ακούς αλλά το είπα διά τον λαόν που παρευρίσκεται, για να πιστέψουν ότι συ με έστειλες». 43 Και αφού είπε αυτά, εφώναξε με δυνατήν φωνήν, «Λάζαρε, έλα έξω». 44 Και εβγήκε εκείνος που είχε πεθάνει, δεμένος τα χέρια και τα πόδια με λευκές ταινίες, και το πρόσωπόν του γύρω δεμένο με μαντήλι. Τους είπε τότε ο Ιησούς, «Λύστε τον και αφήστέ τον να φύγη». 45 Πολλοί από τους Ιουδαίους, οι οποίοι είχαν έλθει εις την Μαρίαν και είδαν τι έκανε ο Ιησούς, επίστεψαν σ’ αυτόν·

Έχεις Μήνυμα… (19 Απριλίου 2019)

Ήταν ένας Γέροντας στη Θηβαϊδα που έμενε σ΄ ένα σπήλαιο και είχε έναν υποτακτικό μαθητευόμενο. Συνήθιζε ο Γέροντας κάθε βράδυ να του δίνει ωφέλιμες συμβουλές και μετά από τη νουθεσία, έκανε προσευχή και τον έστελνε να κοιμηθεί. Κάποτε συνέβη μερικοί ευλαβείς λαϊκοί, επειδή γνώριζαν τη μεγάλη άσκηση του Γέροντα, να τους επισκεφθούν και να προσφέρουν σ΄ αυτούς κάποιο φαγητό να φάνε. Αφού έφυγαν αυτοί, κάθισε πάλι ο Γέροντας το βραδάκι, όπως το συνήθιζε, και νουθετούσε τον αδελφό. Την ώρα όμως που του μιλούσε, τον πήρε ο ύπνος. Και ο αδελφός έμεινε κοντά του, έως ότου ξυπνήσει και του κάνει την ευχή. Καθώς λοιπόν καθόταν πολλή ώρα και ο Γέροντας δεν ξυπνούσε, ενοχλήθηκε από τους λογισμούς του να πάει να κοιμηθεί χωρίς να του κάνει την απόλυση. Αλλά βίασε τον εαυτό του και αντιστάθηκε στον λογισμό και παρέμεινε. Πάλι όμως ενοχλήθηκε και δεν έφυγε. Κατά τον ίδιο τρόπο ενοχλήθηκε επτά φορές και αντιστάθηκε στον λογισμό. Αργότερα, αφού είχε προχωρήσει η νύκτα, ξύπνησε ο Γέροντας και τον βρήκε να κάθεται δίπλα του και του λέει:

“Δεν έφυγες μέχρι αυτή την ώρα;”

Κι εκείνος είπε:

“Όχι, αββά, γιατί δεν μου ΄κανες απόλυση”.

“Και γιατί -τον ρωτάει ο Γέροντας- δεν με ξύπνησες;”

“Δεν τόλμησα -απαντά ο μαθητής- να σε σκουντήσω για να μη σου διακόψω τον ύπνο”.

Σηκώθηκαν ευθύς, άρχισαν τον όρθρο και όταν τελείωσε η ακολουθία, απέλυσε τον αδελφό ο Γέροντας. Και την ώρα που καθόταν μόνος, ήρθε σε έκσταση και βλέπει κάποιον να του δείχνει έναν τόπο λαμπρό στον οποίο υπήρχε ένας θρόνος και επάνω στον θρόνο ήταν τοποθετημένα επτά στεφάνια.

Και ρώτησε αυτόν που του τα έδειχνε:

“Τίνος είναι αυτά;”

Κι εκείνος είπε:

Continue Reading »