Καλώς Ήλθατε!

Καλώς ήλθατε στην ιστοσελίδα της ενορίας του Ιερού Ναού Αγίου Παντελεήμονος Χαλέπας Χανίων. Στους συνδέσμους στο πάνω μέρος θα βρείτε χρήσιμες πληροφορίες:
  • Η ενορία μας: Διεύθυνση, χάρτης, στοιχεία επικοινωνίας, σχολιασμός
  • Ημερολόγιο: Εβδομαδιαίο πρόγραμμα ακολουθιών και δραστηριοτήτων
  • Δραστηριότητες: Επισκόπηση όλων των ενοριακών δραστηριοτήτων
  • Πολυμέσα: Φωτογραφίες και βίντεο, διαδικτυακό ραδιόφωνο και τηλεόραση
Μπορείτε να δείτε τις αναρτήσεις μας χρονολογικά ταξινομημένες παρακάτω ή ανά κατηγορία με τους συνδέσμους στο δεξιό μέρος. Καλή κι ευλογημένη πλοήγηση!

Δίκτυο Προσευχής…

Από την Κυριακή, 5/7/2015, και κάθε βράδυ11 μ.μ. – 12 π.μ., όσοι θέλουν, να κάνουμε στο σπίτι μας την Παράκληση στην Παναγία μας και την Ευχή, για όλα τα δύσκολα που συμβαίνουν καθημερινά στον τόπο μας, στην Πατρίδα μας και τον Λαό μας, αλλά και σε κάθε ψυχή που ζει ανάμεσά μας και γύρω μας.

«Διάσωσον από κινδύνων τους δούλους σου Θεοτόκε, ότι πάντες μετά Θεόν εις Σε καταφεύγομεν, ως άρρηκτον τείχος και προστασίαν»

Ιερά Εξομολόγησις

Η Ιερά Εξομολόγηση εκτός των ωρών που αναγράφονται στο Ημερολόγιο θα γίνεται κατόπιν συνεννοήσεως με τους Ιερείς της ενορίας μας, π. Δημήτριο και π. Εμμανουήλ.

Έχεις Μήνυμα… (25 Ιουνίου 2019)

[…] Αυτός λοιπόν που θέλει να κοσμεί τον εαυτό του με τον ορμαθό των αρετών και των αγαθοποιών χαρισμάτων της Αγίας Τριάδας νηστεύει, αγρυπνεί, προσεύχεται. Αυτός που εφαρμόζει αυτά τα τρία για την αγάπη του Χριστού γίνεται φοβερός στον διάβολο. Διά τούτο αυτός πολεμά το γνήσιο ακόλουθο του Χριστού, και ως εκ τούτου αυτά τα τρία είναι δύσκολο να εφαρμοστούν με συνέπεια, όπως καταλαβαίνετε. Ας αποφασίσει κάποιος να νηστεύει και θα δεί τη δυσκολία του εγχειρήματος.

Ας ξεκινήσει κανείς να προσεύχεται και θα διαπιστώσει ότι είναι σχεδόν ακατόρθωτο. Ας τολμήσει κάποιος να αγρυπνεί και θα εκπλαγεί από την ποικιλία των λογισμών που θα του λένε ότι αυτά είναι παράλογα, τυπικότητες, αντίθετα από την ανθρώπινη φύση δηλαδή η νηστεία, η αγρυπνία, η προσευχή. Και ο διάβολος διά των λογισμών θα του ανακόψει τον δρόμο. Και ναί μεν ο διάβολος ξέρει τι να κάνει, ο άνθρωπος όμως μη γνωρίζοντας τι πράττει τον ακολουθεί στην ξέφρενη πορεία του προς την ανυπαρξία. Έχοντας χάσει τον υπαρξιακό και προσωπικό του στόχο – και διά τούτο δεν γνωρίζει τον σκοπό της ζωής , ούτε που πηγαίνει, ούτε ποιο είναι το τέλος του, που είναι η ένωση με την υπέρζωη τρισυπόστατη διακεκριμένη Ενάδα – αφουγκράζεται τον ψίθυρο του ανθρωποκτόνου, υπακούει σ` αυτόν και πορεύεται όπως θέλει αυτός. Στο τέλος, γιατί όλοι φτάνουν σε ένα τέλος, φτάνει σε ένα τέλος χωρίς Χριστό. Ναί, στην αιωνιότητα θα εισέλθουν όλοι, καλοί και κακοί, αφελείς και πονηροί, έξυπνοι και κουτοί, ύποπτοι, ανύποπτοι και καχύποπτοι, με τη διαφορά ότι κάποιοι θα ζήσουν μαζί με το Χριστό, θα γίνουν χριστοειδείς, θα ενδυθούνε την θεούφαντο στολή του Αγίου Πνεύματος, θα οικειωθούνε την αειενεργούσα Χάρι του Αγίου Πνεύματος, ενώ οι υπόλοιποι θα είναι ξένοι προς αυτά.

Απ’ αυτό φαίνεται η μεγάλη αξία της νηστείας. Είναι μία από τις βασικότερες αρετές. Όσοι μετανοούν κι επιθυμούν να ελευθερωθούν από την παρά φύσιν κατάσταση, να διέλθουν στην κατά φύσιν και να ανυψωθούν στην υπέρ φύσιν, αγαπούν πολύ τη νηστεία και καταβάλλουν μεγάλες προσπάθειες στο να τη διατηρήσουν. Δεν υπάρχει άγιος που δεν αγάπησε τη νηστεία, Όλοι οι Άγιοι αναφέρονται στο μεγάλο αυτό θέμα. Κατ΄αρχάς, κυρίως γι’ αυτούς που είναι ασθενείς στην πίστη, θα ήθελα να αναφέρω ότι η νηστεία ως τρόπος ζωής, είναι πρεσβυτέρα του νόμου, υπήρχε στον παράδεισο πριν ακόμη ο Χριστός δώσει τον δερμάτινο χιτώνα του νόμου. Με τον λόγο του Χριστού: «απ’ όλα μπορείτε να φάτε αλλά από το δέντρο της γνώσεως του καλού και του κακού να μην φάγετε…», ετέθη η νηστεία. Βέβαια η νηστεία μέσα στον παράδεισο, σε τίποτα δεν αναιρούσε τη χαρά, δεν ερχόταν σε αντίθεση με την παραδείσια μακαριότητα. Αν κανείς λάβει υπ’ όψιν ότι ο Χριστός έβαλε τον άνθρωπο στον παράδεισο της τρυφής, καταλαβαίνει ότι η νηστεία αυτή την τρυφή σε τίποτα δεν την εμπόδιζε, αντίθετα διατηρούσε και θα αύξανε την παραδείσια χαρά. Γι’ αυτό ο διάβολος όταν πλησίασε και πείραξε τον άνθρωπο, ουσιαστικά είπε σ’ αυτόν να μην νηστέψει, να μην κάνει έλλογη χρήση της κτίσεως, αλλά κατάχρηση και παράχρηση αυτής. Έστρεψε την προσοχή, το ενδιαφέρον του πρωτοπλάστου, προς τα χαρίσματα του Χριστού, όχι προς την αγάπη του προσώπου Αυτού. Συμβούλεψε τον πρωτάνθρωπο να κατανάλωση την κτίση, τα υλικά αγαθά, με σκοπό να καταστεί αθάνατος ερήμην του Θεού. Ο πρωτόπλαστος, κατόπιν υποδείξεως του διαβόλου, διαπίστωσε ότι η κτίση έχει ζωή μέσα της και σκέφτηκε ότι αν καταναλώσει, με αλλά λόγια φάει, όλη την κτίση, θα έχει τη ζωή της μέσα του και τοιουτοτρόπως θα καταστεί αθάνατος, χωρίς την ζωοδότρα Αγία Τριάδα.

Continue Reading »

Αναγνώσματα (25 Ιουνίου 2019)

Απόστολος: Ρωμ. δ’ 4-12

Ἀδελφοί, τῷ ἐργαζομένῳ ὁ μισθὸς οὐ λογίζεται κατὰ χάριν, ἀλλὰ κατὰ ὀφείλημα· τῷ δὲ μὴ ἐργαζομένῳ, πιστεύοντι δὲ ἐπὶ τὸν δικαιοῦντα τὸν ἀσεβῆ λογίζεται ἡ πίστις αὐτοῦ εἰς δικαιοσύνην, καθάπερ καὶ Δαυῒδ λέγει τὸν μακαρισμὸν τοῦ ἀνθρώπου ᾧ ὁ Θεὸς λογίζεται δικαιοσύνην χωρὶς ἔργων· «Μακάριοι ὧν ἀφέθησαν αἱ ἀνομίαι καὶ ὧν ἐπεκαλύφθησαν αἱ ἁμαρτίαι· μακάριος ἀνὴρ ᾧ οὐ μὴ λογίσηται Κύριος ἁμαρτίαν». Ὁ μακαρισμὸς οὖν οὗτος ἐπὶ τὴν περιτομὴν ἢ καὶ ἐπὶ τὴν ἀκροβυστίαν; Λέγομεν γὰρ ὅτι ἐλογίσθη τῷ ᾿Αβραὰμ ἡ πίστις εἰς δικαιοσύνην. Πῶς οὖν ἐλογίσθη; Ἐν περιτομῇ ὄντι ἢ ἐν ἀκροβυστίᾳ; Οὐκ ἐν περιτομῇ, ἀλλ᾿ ἐν ἀκροβυστίᾳ· καὶ σημεῖον ἔλαβε περιτομῆς, σφραγῖδα τῆς δικαιοσύνης τῆς πίστεως τῆς ἐν τῇ ἀκροβυστίᾳ, εἰς τὸ εἶναι αὐτὸν πατέρα πάντων τῶν πιστευόντων δι᾿ ἀκροβυστίας, εἰς τὸ λογισθῆναι καὶ αὐτοῖς τὴν δικαιοσύνην, καὶ πατέρα περιτομῆς τοῖς οὐκ ἐκ περιτομῆς μόνον, ἀλλὰ καὶ τοῖς στοιχοῦσι τοῖς ἴχνεσι τῆς ἐν τῇ ἀκροβυστίᾳ πίστεως τοῦ πατρὸς ἡμῶν ᾿Αβραάμ. 

Νεοελληνική απόδοση:

Αδελφοί, 4 εις εκείνον που εργάζεται, ο μισθός δεν του λογαριάζεται ως χάρις αλλ’ ως οφειλή. 5 Ενώ εις εκείνον που δεν εργάζεται, αλλά πιστεύει εις τον Θεόν που δικαιώνει τον ασεβή, λογαριάζεται η πίστις του προς δικαίωσιν, 6 όπως και ο Δαυίδ λέγει διά την ευτυχίαν του ανθρώπου που ο Θεός του λογαριάζει δικαίωσιν, χωρίς έργα: 7 Ευτυχείς είναι εκείνοι των οποίων συγχωρήθησαν αι ανομίαι και των οποίων εσκεπάσθησαν αι αμαρτίαι. 8 Ευτυχής είναι ο άνθρωπος εις τον οποίον ο Θεός δεν θα λογαριάση αμαρτίαν. 9 Ο μακαρισμός αυτός αναφέρεται εις τον περιτμημένον ή και εις τον απερίτμητον; Λέγομεν ότι εις τον Αβραάμ λογαριάσθηκε η πίστις προς δικαίωσιν. 10 Πότε λοιπόν του λογαριάσθηκε; Όταν ήτο περιτμημένος ή όταν ήτο απερίτμητος; Όχι όταν ήτο περιτμημένος, αλλ’ όταν ήτο απερίτμητος, 11 και έλαβε το σημάδι της περιτομής σαν σφραγίδα που επιστοποιούσε την δικαίωσίν του βάσει της πίστεως, που είχε όταν ήτο απερίτμητος. Και έτσι είναι πατέρας όλων που πιστεύουν όταν είναι απερίτμητοι, διά να λογαριασθή και εις αυτούς η πίστις των διά δικαίωσιν, 12 και πατέρας εκείνων εκ των περιτμημένων που δεν αρκούνται μόνον εις την περιτομήν αλλά και βαδίζουν εις τα ίχνη της πίστεως που είχε ο πατέρας μας Αβραάμ, όταν ακόμη ήτο απερίτμητος.

__________________

Ιερόν Ευαγγέλιο: Ματθ. ζ΄15-21

Εἶπεν ὁ Κύριος · Προσέχετε ἀπὸ τῶν ψευδοπροφητῶν, οἵτινες ἔρχονται πρὸς ὑμᾶς ἐν ἐνδύμασι προβάτων, ἔσωθεν δέ εἰσιν λύκοι ἅρπαγες. 16ἀπὸ τῶν καρπῶν αὐτῶν ἐπιγνώσεσθε αὐτούς· μήτι συλλέγουσιν ἀπὸ ἀκανθῶν σταφυλὴν ἢ ἀπὸ τριβόλων σῦκα; 17οὕτω πᾶν δένδρον ἀγαθὸν καρποὺς καλοὺς ποιεῖ, τὸ δὲ σαπρὸν δένδρον καρποὺς πονηροὺς ποιεῖ· 18οὐ δύναται δένδρον ἀγαθὸν καρποὺς πονηροὺς ποιεῖν, οὐδὲ δένδρον σαπρὸν καρποὺς καλοὺς ποιεῖν. 19πᾶν δένδρον μὴ ποιοῦν καρπὸν καλὸν ἐκκόπτεται καὶ εἰς πῦρ βάλλεται. 20ἄρα γε ἀπὸ τῶν καρπῶν αὐτῶν ἐπιγνώσεσθε αὐτούς. 21Οὐ πᾶς ὁ λέγων μοι, Κύριε Κύριε, εἰσελεύσεται εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν, ἀλλ’ ὁ ποιῶν τὸ θέλημα τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν τοῖς οὐρανοῖς. 

Νεοελληνική απόδοση:

Είπεν ο Κύριος, 15 «Προσέχετε τους ψευδοπροφήτας, οι οποίοι σας έρχονται με ένδυμα προβάτων, ενώ μέσα τους είναι λύκοι αρπακτικοί, 16 Από τους καρπούς των θα τους αναγνωρίσετε. Μήπως μαζεύουν από τα αγκάθια σταφύλια ή από τους τριβόλους σύκα; 17 Έτσι, κάθε δένδρον καλόν παράγει καρπούς καλούς, και το σάπιο δένδρον παράγει καρπούς κακούς. 18 Δεν είναι δυνατόν ένα καλόν δένδρον να φέρη καρπούς κακούς, ούτε ένα σάπιο δένδρον να φέρη καρπούς καλούς. 19 Κάθε δένδρον, που δεν κάνει καλόν καρπόν, το κόβουν σύρριζα και το ρίχνουν στη φωτιά. 20 Ώστε λοιπόν από τους καρπούς των θα τους αναγνωρίσετε». 21 «Δεν θα μπη εις την βασιλείαν των ουρανών καθένας που μου λέγει, «Κύριε, Κύριε», αλλ’ εκείνος που κάνει το θέλημα του Πατέρα μου του επουρανίου.

Έχεις Μήνυμα… (24 Ιουνίου 2019)

Χριστέ μου, κάνε με να Σ΄αγαπώ κάθε μέρα και πιο πολύ, και να μη χορταίνω την αγάπη Σου και να μη μπορώ να ζήσω χωρίς την αγάπη Σου και να μην τελειώνει ποτέ η αγάπη Σου!

Γέροντος Ευμενίου Σαριδάκη

Αναγνώσματα (24 Ιουνίου 2019)

Απόστολος: Ρωμ. ιγ’ 11-14, ιδ’ 1-4

Ἀδελφοί, νῦν ἐγγύτερον ἡμῶν ἡ σωτηρία ἢ ὅτε ἐπιστεύσαμεν. Ἡ νὺξ προέκοψεν, ἡ δὲ ἡμέρα ἤγγικεν. Ἀποθώμεθα οὖν τὰ ἔργα τοῦ σκότους καὶ ἐνδυσώμεθα τὰ ὅπλα τοῦ φωτός. Ὡς ἐν ἡμέρᾳ εὐσχημόνως περιπατήσωμεν, μὴ κώμοις καὶ μέθαις, μὴ κοίταις καὶ ἀσελγείαις, μὴ ἔριδι καὶ ζήλῳ, ἀλλ᾽ ἐνδύσασθε τὸν Κύριον ᾽Ιησοῦν Χριστόν, καὶ τῆς σαρκὸς πρόνοιαν μὴ ποιεῖσθε εἰς ἐπιθυμίας. Τὸν δὲ ἀσθενοῦντα τῇ πίστει προσλαμβάνεσθε, μὴ εἰς διακρίσεις διαλογισμῶν. Ὃς μὲν πιστεύει φαγεῖν πάντα, ὁ δὲ ἀσθενῶν λάχανα ἐσθίει. Ὁ ἐσθίων τὸν μὴ ἐσθίοντα μὴ ἐξουθενείτω, καὶ ὁ μὴ ἐσθίων τὸν ἐσθίοντα μὴ κρινέτω· ὁ Θεὸς γὰρ αὐτὸν προσελάβετο. Σὺ τίς εἶ ὁ κρίνων ἀλλότριον οἰκέτην; τῷ ἰδίῳ Κυρίῳ στήκει ἢ πίπτει, σταθήσεται δέ· δυνατὸς γάρ ἐστιν ὁ Θεὸς στῆσαι αὐτόν.

Νεοελληνική απόδοση:

Αδελφοί, 11 τώρα είναι πλησιέστερα σ’ εμάς η σωτηρία παρά τότε που επιστέψαμε. 12 Η νύχτα επροχώρησε· η ημέρα επλησίασε. Ας πετάξουμε λοιπόν τα έργα του σκότους και ας οπλισθούμε με τα όπλα του φωτός. 13 Ας είναι η συμπεριφορά μας σεμνή, όπως όταν είναι ημέρα, όχι συμπόσια και μεθύσια, όχι ακολασίες και ασέλγειες, όχι έριδες και ζηλοτυπίες, 14 αλλ’ ενδυθήτε τον Κύριον Ιησούν Χριστόν και μη φροντίζετε διά την σάρκα διά να ικανοποιήσετε τας επιθυμίας της. 1 Εκείνον που είναι ασθενής κατά την πίστιν, να τον δέχεσθε, αλλ’ όχι διά συζητήσεις γνωμών. 2 Ο ένας πιστεύει ότι επιτρέπεται να φάγη από όλα, αλλ’ ο ασθενής τρώγει λάχανα. 3 Εκείνος που τρώγει, ας μη περιφρονή εκείνον που δεν τρώγει, και εκείνος που δεν τρώγει, ας μη κρίνη εκείνον που τρώγει, διότι ο Θεός τον έχει δεχθή. 4 Ποιος είσαι συ που κρίνεις ξένον υπηρέτην; Το αν θα σταθή ή θα πέση αφορά τον δικόν του κύριον, θα σταθή όμως, διότι ο Θεός έχει την δύναμιν να τον κάνη να σταθή.

__________________

Ιερόν Ευαγγέλιο: Λουκ. α΄1-25, 57-68, 76-80

Ἐπειδήπερ πολλοὶ ἐπεχείρησαν ἀνατάξασθαι διήγησιν περὶ τῶν πεπληροφορημένων ἐν ἡμῖν πραγμάτων, 2καθὼς παρέδοσαν ἡμῖν οἱ ἀπ’ ἀρχῆς αὐτόπται καὶ ὑπηρέται γενόμενοι τοῦ λόγου, 3ἔδοξε κἀμοὶ παρηκολουθηκότι ἄνωθεν πᾶσιν ἀκριβῶς καθεξῆς σοι γράψαι, κράτιστε Θεόφιλε, 4ἵνα ἐπιγνῷς περὶ ὧν κατηχήθης λόγων τὴν ἀσφάλειαν. 5Ἐγένετο ἐν ταῖς ἡμέραις Ἡρῴδου τοῦ βασιλέως τῆς Ἰουδαίας ἱερεύς τις ὀνόματι Ζαχαρίας ἐξ ἐφημερίας Ἀβιά, καὶ γυνὴ αὐτῷ ἐκ τῶν θυγατέρων Ἀαρών, καὶ τὸ ὄνομα αὐτῆς Ἐλισάβετ. 6ἦσαν δὲ δίκαιοι ἀμφότεροι ἐναντίον τοῦ Θεοῦ, πορευόμενοι ἐν πάσαις ταῖς ἐντολαῖς καὶ δικαιώμασιν τοῦ Κυρίου ἄμεμπτοι. 7καὶ οὐκ ἦν αὐτοῖς τέκνον, καθότι ἡ Ἐλισάβετ ἦν στεῖρα, καὶ ἀμφότεροι προβεβηκότες ἐν ταῖς ἡμέραις αὐτῶν ἦσαν. 8Ἐγένετο δὲ ἐν τῷ ἱερατεύειν αὐτὸν ἐν τῇ τάξει τῆς ἐφημερίας αὐτοῦ ἔναντι τοῦ Θεοῦ, 9κατὰ τὸ ἔθος τῆς ἱερατείας ἔλαχε τοῦ θυμιᾶσαι εἰσελθὼν εἰς τὸν ναὸν τοῦ Κυρίου· 10καὶ πᾶν τὸ πλῆθος ἦν τοῦ λαοῦ προσευχόμενον ἔξω τῇ ὥρᾳ τοῦ θυμιάματος. 11ὤφθη δὲ αὐτῷ ἄγγελος Κυρίου ἑστὼς ἐκ δεξιῶν τοῦ θυσιαστηρίου τοῦ θυμιάματος. 12καὶ ἐταράχθη Ζαχαρίας ἰδών, καὶ φόβος ἐπέπεσεν ἐπ’ αὐτόν. 13εἶπε δὲ πρὸς αὐτὸν ὁ ἄγγελος· Μὴ φοβοῦ, Ζαχαρία· διότι εἰσηκούσθη ἡ δέησίς σου, καὶ ἡ γυνή σου Ἐλισάβετ γεννήσει υἱόν σοι, καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰωάννην· 14καὶ ἔσται χαρά σοι καὶ ἀγαλλίασις, καὶ πολλοὶ ἐπὶ τῇ γενέσει αὐτοῦ χαρήσονται. 15ἔσται γὰρ μέγας ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, καὶ οἶνον καὶ σίκερα οὐ μὴ πίῃ, καὶ Πνεύματος ἁγίου πλησθήσεται ἔτι ἐκ κοιλίας μητρὸς αὐτοῦ, 16καὶ πολλοὺς τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ ἐπιστρέψει ἐπὶ Κύριον τὸν Θεὸν αὐτῶν. 17καὶ αὐτὸς προελεύσεται ἐνώπιον αὐτοῦ ἐν πνεύματι καὶ δυνάμει Ἠλίου, ἐπιστρέψαι καρδίας πατέρων ἐπὶ τέκνα καὶ ἀπειθεῖς ἐν φρονήσει δικαίων, ἑτοιμάσαι Κυρίῳ λαὸν κατεσκευασμένον. 18καὶ εἶπε Ζαχαρίας πρὸς τὸν ἄγγελον· Κατὰ τί γνώσομαι τοῦτο; ἐγὼ γάρ εἰμι πρεσβύτης καὶ ἡ γυνή μου προβεβηκυῖα ἐν ταῖς ἡμέραις αὐτῆς. 19καὶ ἀποκριθεὶς ὁ ἄγγελος εἶπεν αὐτῷ· Ἐγώ εἰμι Γαβριὴλ ὁ παρεστηκὼς ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, καὶ ἀπεστάλην λαλῆσαι πρός σε καὶ εὐαγγελίσασθαί σοι ταῦτα. 20καὶ ἰδοὺ ἔσῃ σιωπῶν καὶ μὴ δυνάμενος λαλῆσαι ἄχρι ἧς ἡμέρας γένηται ταῦτα, ἀνθ’ ὧν οὐκ ἐπίστευσας τοῖς λόγοις μου, οἵτινες πληρωθήσονται εἰς τὸν καιρὸν αὐτῶν. 21καὶ ἦν ὁ λαὸς προσδοκῶν τὸν Ζαχαρίαν, καὶ ἐθαύμαζον ἐν τῷ χρονίζειν αὐτόν ἐν τῷ ναῷ. 22ἐξελθὼν δὲ οὐκ ἠδύνατο λαλῆσαι αὐτοῖς, καὶ ἐπέγνωσαν ὅτι ὀπτασίαν ἑώρακεν ἐν τῷ ναῷ· καὶ αὐτὸς ἦν διανεύων αὐτοῖς, καὶ διέμενεν κωφός. 23καὶ ἐγένετο ὡς ἐπλήσθησαν αἱ ἡμέραι τῆς λειτουργίας αὐτοῦ ἀπῆλθεν εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ. 24Μετὰ δὲ ταύτας τὰς ἡμέρας συνέλαβεν Ἐλισάβετ ἡ γυνὴ αὐτοῦ· καὶ περιέκρυβεν ἑαυτὴν μῆνας πέντε, 25λέγουσα ὅτι οὕτω μοι πεποίηκεν ὁ Κύριος ἐν ἡμέραις αἷς ἐπεῖδεν ἀφελεῖν τό ὄνειδός μου ἐν ἀνθρώποις. Τῇ δὲ Ἐλισάβετ ἐπλήσθη ὁ χρόνος τοῦ τεκεῖν αὐτήν, καὶ ἐγέννησεν υἱόν. 58καὶ ἤκουσαν οἱ περίοικοι καὶ οἱ συγγενεῖς αὐτῆς ὅτι ἐμεγάλυνε Κύριος τὸ ἔλεος αὐτοῦ μετ’ αὐτῆς, καὶ συνέχαιρον αὐτῇ. 59Καὶ ἐγένετο ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ ὀγδόῃ ἦλθον περιτεμεῖν τὸ παιδίον, καὶ ἐκάλουν αὐτὸ ἐπὶ τῷ ὀνόματι τοῦ πατρὸς αὐτοῦ Ζαχαρίαν. 60καὶ ἀποκριθεῖσα ἡ μήτηρ αὐτοῦ εἶπεν· Οὐχί, ἀλλὰ κληθήσεται Ἰωάννης. 61καὶ εἶπον πρὸς αὐτὴν ὅτι Οὐδείς ἐστιν ἐν τῇ συγγενείᾳ σου ὃς καλεῖται τῷ ὀνόματι τούτῳ· 62ἐνένευον δὲ τῷ πατρὶ αὐτοῦ τὸ τί ἂν θέλοι καλεῖσθαι αὐτόν. 63καὶ αἰτήσας πινακίδιον ἔγραψε λέγων· Ἰωάννης ἐστὶ τὸ ὄνομα αὐτοῦ· καὶ ἐθαύμασαν πάντες. 64ἀνεῴχθη δὲ τὸ στόμα αὐτοῦ παραχρῆμα καὶ ἡ γλῶσσα αὐτοῦ, καὶ ἐλάλει εὐλογῶν τὸν Θεόν. 65καὶ ἐγένετο ἐπὶ πάντας φόβος τοὺς περιοικοῦντας αὐτούς, καὶ ἐν ὅλῃ τῇ ὀρεινῇ τῆς Ἰουδαίας διελαλεῖτο πάντα τὰ ῥήματα ταῦτα, 66καὶ ἔθεντο πάντες οἱ ἀκούσαντες ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτῶν, λέγοντες· Τί ἄρα τὸ παιδίον τοῦτο ἔσται; καὶ χεὶρ Κυρίου ἦν μετ’ αὐτοῦ. 67Καὶ Ζαχαρίας ὁ πατὴρ αὐτοῦ ἐπλήσθη Πνεύματος ἁγίου καὶ προεφήτευσε λέγων· 68Εὐλογητὸς Κύριος, ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ, ὅτι ἐπεσκέψατο καὶ ἐποίησε λύτρωσιν τῷ λαῷ αὐτοῦ. 76Καὶ σὺ, παιδίον, προφήτης ὑψίστου κληθήσῃ· προπορεύσῃ γὰρ πρὸ προσώπου Κυρίου ἑτοιμάσαι ὁδοὺς αὐτοῦ, 77τοῦ δοῦναι γνῶσιν σωτηρίας τῷ λαῷ αὐτοῦ ἐν ἀφέσει ἁμαρτιῶν αὐτῶν 78διὰ σπλάγχνα ἐλέους Θεοῦ ἡμῶν, ἐν οἷς ἐπεσκέψατο ἡμᾶς ἀνατολὴ ἐξ ὕψους 79ἐπιφᾶναι τοῖς ἐν σκότει καὶ σκιᾷ θανάτου καθημένοις, τοῦ κατευθῦναι τοὺς πόδας ἡμῶν εἰς ὁδὸν εἰρήνης. 80Τὸ δὲ παιδίον ηὔξανε καὶ ἐκραταιοῦτο πνεύματι, καὶ ἦν ἐν ταῖς ἐρήμοις ἕως ἡμέρας ἀναδείξεως αὐτοῦ πρὸς τὸν Ἰσραήλ. 

Νεοελληνική απόδοση:

1 Επειδή πολλοί επεχείρησαν να συντάξουν διήγησιν διά τα γεγονότα, που συνέβησαν μεταξύ μας, 2 σύμφωνα προς όσα μας παρέδωκαν εκείνοι που από την αρχήν ήσαν αυτόπται μάρτυρες και υπηρέται του κηρύγματος, 3 απεφάσισα και εγώ, που παρακολούθησα όλα από την αρχήν με ακρίβειαν, να σου τα καταγράψω κατά σειράν, ευγενέστατε Θεόφιλε, 4 διά να γνωρίσης την βεβαιότητα των πραγμάτων που εδιδάχθηκες. 5 Κατά τας ημέρας του Ηρώδη του βασιλέως της Ιουδαίας, εζούσε κάποιος ιερεύς, ονομαζόμενος Ζαχαρίας, από την τάξιν του Αβιά και είχε γυναίκα από τας απογόνους του Ααρών, της οποίας το όνομα ήτο Ελισάβετ. 6 Ήσαν και οι δύο δίκαιοι ενώπιον του Θεού, διότι εζούσαν άμεμπτον βίον σύμφωνα προς όλας τας εντολάς και τας διατάξεις του Κυρίου. 7 Δεν είχαν όμως παιδί, διότι η Ελισάβετ ήτο στείρα και ήσαν και οι δύο προχωρημένης ηλικίας. 8 Συνέβη δε κατά την διάρκειαν της τελέσεως των ιερατικών του καθηκόντων ενώπιον του Θεού, κατά την σειράν της τάξεώς του, 9 να πέση εις αυτόν, κατά την συνήθειαν της ιερατικής υπηρεσίας, ο κλήρος να θυμιάση και να εισέλθη εις τον ναόν του Κυρίου. 10 Ολόκληρον δε το πλήθος του λαού προσευχότανε έξω κατά την ώρα του θυμιάματος. 11 Τότε εμφανίσθηκε εις αυτόν άγγελος του Κυρίου, ο οποίος εστεκότανε εις τα δεξιά του θυσιαστηρίου του θυμιάματος. 12 Και ετεράχθηκε ο Ζαχαρίας, όταν τον είδε και τον κατέλαβε φόβος. 13 Του είπε δε ο άγγελος, «Μη φοβάσαι, Ζαχαρία, διότι η προσευχή σου έχει εισακουσθή και η γυναίκά σου η Ελισάβετ θα σου γεννήση υιόν και θα τον ονομάσης Ιωάννην, 14 και θα σου είναι χαρά και αγαλλίασις και πολλοί θα χαρούν διά την γέννησίν του, διότι θα είναι μέγας ενώπιον του Κυρίου. 15 Κρασί και οινοπνευματώδη ποτά δεν θα πιή. Θα είναι γεμάτος Πνεύμα Άγιον από την κοιλιά ακόμη της μητέρας του, 16 και πολλούς από τους απογόνους του Ισραήλ θα τους κάνη να επιστρέψουν εις τον Κύριον τον Θεόν τους. 17 Και θα έλθη πριν απ’ αυτόν με το πνεύμα και την δύναμιν του Ηλία, ώστε να κάμη να γυρίσουν οι καρδιές των γονέων εις τα παιδιά τους και οι απειθείς να αποκτήσουν το φρόνημα των δικαίων και έτσι να ετοιμάση διά τον Κύριον λαόν προδιατεθειμένον». 18 Και είπεν ο Ζαχαρίας εις τον άγγελον, «Πως θα πεισθώ γι’ αυτό; Διότι εγώ είμαι ηλικιωμένος και η γυναίκά μου προχωρημένης ηλικίας». 19 Και απεκρίθη ο άγγελος, «Εγώ είμαι ο Γαβριήλ, ο οποίος παρουσιάζομαι ενώπιον του Θεού και είμαι σταλμένος να σου μιλήσω και να σου φέρω την ευχάριστη αυτήν αγγελίαν. 20 Και ιδού, θα είσαι βουβός και δεν θα μπορής να μιλής έως την ημέραν, που θα γίνουν αυτά, επειδή δεν επίστεψες εις τους λόγους μου, οι οποίοι θα εκπληρωθούν εις τον καιρό τους». 21 Και ο λαός ανέμενε τον Ζαχαρίαν και απορούσαν, διότι αργοπορούσε πολύ εις τον ναόν. 22 Όταν εβγήκε, δεν μπορούσε να τους μιλήση και κατάλαβαν ότι είχε ιδή όραμα εις τον ναόν. Αυτός δε τους έκανε νεύματα και παρέμενε βουβός. 23 Και όταν συμπληρώθηκαν αι ημέραι της ιερατικής του υπηρεσίας, έφυγε διά το σπίτι του. 24 Ύστερα από τας ημέρας αυτάς η Ελισάβετ, η γυναίκά του, έμεινε έγκυος και έκρυβε τον εαυτόν της επί πέντε μήνας και έλεγε, 25 «Αυτό μου έκανε ο Κύριος κατά τας ημέρας, που ενδιαφέρθηκε να μου αφαιρέση την εντροπήν μεταξύ των ανθρώπων». 57 Και ήλθε ο καιρός της Ελισάβετ να γεννήση, και εγέννησε υιόν. 58 Και άκουσαν οι γείτονες και οι συγγενείς της ότι ο Κύριος έδειξε πολύ έλεος εις αυτήν και την συνέχαιραν. 59 Την ογδόην ημέραν ήλθαν διά να έκτελέσουν την περιτομήν του παιδιού και ήθελαν να το ονομάσουν με το όνομα του πατέρα του, Ζαχαρίαν. 60 Αλλ’ η μητέρα του είπε, «Όχι, θα ονομασθή Ιωάννης». 61 Και αυτοί της είπαν, «Δεν είναι κανείς από τους συγγενείς σου που να έχη το όνομα αυτό». 62 Με νεύματα δε ερωτούσαν τον πατέρα του πως ήθελε αυτός να το ονομάσουν. 63 Και αυτός εζήτησε μικρή πλάκα και έγραψε τα εξής: «Ιωάννης είναι το όνομά του». 64 Και εξεπλάγησαν όλοι. Άνοιξε δε αμέσως το στόμα του και η γλώσσα του και ευλογούσε τον Θεόν. 65 Και κατέλαβε φόβος όλους, όσοι κατοικούσαν γύρω, και τα γεγονότα αυτά διεδίδοντο εις όλην την ορεινήν περιοχήν της Ιουδαίας. 66 Και όλοι, όσοι τα άκουσαν, τα έβαλαν εις την καρδιά τους και έλεγαν, «Τι άραγε θα γίνη το παιδί αυτό;». Και πραγματικά το χέρι του Κυρίου ήτο μαζί του. 67 Και ο Ζαχαρίας, ο πατέρας του, επληρώθη από Πνεύμα Άγιον και επροφήτευσε και είπε, 68 «Ευλογητός ο Κύριος, ο Θεός του Ισραήλ, διότι ενδιαφέρθηκε και ελύτρωσε τον λαόν του 76 Και συ, παιδί, θα ονομασθής προφήτης του Υψίστου· 77 διότι θα προηγηθής πριν από τον Κύριον, διά να του ετοιμάσης τους δρόμους του, διά να κάμης γνωστήν εις τον λαόν του την σωτηρίαν διά της συγχωρήσεως των αμαρτιών των 78 χάρις εις το μεγάλο έλεος του Θεού μας, όταν θα ανατείλη επάνω μας ο ήλιος από τον ουρανόν, 79 διά να φωτίση εκείνους, που κάθονται εις το σκοτάδι και εις την σκιάν του θανάτου, διά να οδηγήση τα πόδια μας εις τον δρόμον της ειρήνης». 80 Το δε παιδί εμεγάλωνε και εδυνάμωνε κατά το πνεύμα και ήτο εις τας ερήμους έως την ημέραν της εμφανίσεώς του εις τον Ισραήλ.

Κήρυγμα και Αρχονταρίκι (23 Ιουνίου 2019)

Κυριακή 23 Ιουνίου 2019 – Κυριακή των Αγίων Πάντων

π. Δημήτριος Καταπίδης – Κήρυγμα στη Θεία Λειτουργία

[download mp3]

π. Δημήτριος Καταπίδης – Συζήτηση στο Αρχονταρίκι

[download mp3]

Διακονία (23 Ιουνίου 2019)

Η εφημερίδα μας της Κυριακής 23 Ιουνίου 2019. [download pdf]

[Πατήστε στο τετραγωνάκι κάτω-δεξιά στο πλαίσιο για ανάγνωση σε πλήρη οθόνη.]

Βίοι Αγίων (23 Ιουνίου 2019)

Βίοι εορταζομένων Αγίων της εβδομάδας από 23 Ιουνίου. [download pdf]

[Πατήστε στο τετραγωνάκι κάτω-δεξιά στο πλαίσιο για ανάγνωση σε πλήρη οθόνη.]