Έχεις Μήνυμα… (15 Οκτωβρίου 2019)

[…] Διαβάζοντας τα Συναξάρια των Αγίων, θα δούμε ανθρώπους, όχι που ζήσανε ως αψεγάδιαστοι, αλάνθαστοι, τέλειοι, αλλά θα δούμε ανθρώπους που είχανε μετάνοια γιατί αδίκησαν, πόρνευσαν, έκλεψαν, ψευδομαρτύρησαν, απάτησαν, ακόμα και σκότωσαν.

Γι΄αυτό μη μου λες ότι δεν έρχεσαι στην Εκκλησία ή δεν αγωνίζεσαι επειδή έχεις πέσει σε κάποιες αμαρτίες. Γιατί είναι σαν να λες ότι δεν θέλεις να πας στο νοσοκομείο επειδή είσαι άρρωστος! Ακριβώς γι΄αυτό πρέπει να πας! Εκτός κι αν δεν θέλεις, γιατί αγαπάς την αμαρτία σου, σου αρέσει να πονάς…

Στο απέραντο νοσοκομείο ψυχών, αλλά και σωμάτων, που είναι η Εκκλησία, οι Άγιοί της δεν είναι ούτε αλάνθαστοι, ούτε αναμάρτητοι, αλλά είναι οι θεραπευμένοι.

Άγιοι που έζησαν στην πορνεία, που αρνήθηκαν τον Χριστό, που σκανδάλιζαν κόσμο, που διαφωνούσαν μεταξύ τους, που είχαν όλα τα γνωρίσματα ενός αμαρτωλού και πεπτοκώτος ανθρώπου που ζούσε στην αμαρτία. Κι όμως αγίασαν!  […]

Τελικά, είναι ανεξερεύνητες οι σκέψεις και οι αποφάσεις του Θεού! Εκείνος βλέπει μακρύτερα και βαθύτερα. Ερευνά τα κίνητρα και όχι την πράξη αυτή καθεαυτή. Δεν μένει στον τύπο’ αναζητά την ουσία. Και έπειτα, ο Χριστός μάς είπε ότι όταν εύκολα σκανδαλιζόμαστε με τις ενέργειες των άλλων, εάν μας σκανδαλίζει το χέρι ή το πόδι ή ο οφθαλμός μας, ας τα νεκρώσουμε πνευματικά. Ας πάψουμε  να παρατηρούμε τα λάθη των άλλων. Ας μην καταφρονούμε τον οποιονδήποτε ελάχιστον αδελφό μας, για να κερδίσουμε και την συμπάθεια του Θεού.  Αμαρτίες και λάθη, όπως είδαμε, κάναν και οι Άγιοι της Εκκλησίας μας. Κι αυτό ήταν φυσιολογικό, γιατί κι αυτοί ήσαν περιβεβλημένοι με δερμάτινους χιτώνες. […]

Όλοι οι άνθρωποι είναι αμαρτωλοί, αλλά κάποιοι από αυτούς είναι και Άγιοι. Όλοι αμαρτάνουμε. Είναι δύσκολο να αποφύγεις την αμαρτία’ όχι όμως ακατόρθωτο. Είναι όμως ανόητο, ενώ έχεις κάνει την αμαρτία να μην μετανοήσεις. Ο αμετανόητος αδικεί τον εαυτό του, κρατώντας τον στην πτώση. Κρατώντας τον μακρυά από την ελπίδα που φέρνει η Ανάσταση. Όλοι είμαστε αμαρτωλοί’ όμως κάποιοι είναι Άγιοι. Άγιοι αμαρτωλοί! Άνθρωποι που πέσαν και σηκώθηκαν. Που αστόχησαν αλλά δεν απελπίστηκαν. Που χάθηκαν αλλά βρέθηκαν. Που λερώθηκαν, αλλά κι καθαρίστηκαν.

Ο Θεός θέλει και αγαπά την σωτηρία όλων. Εσύ μην κρίνεις! Όπως μου έλεγε ένας μέγας Γέροντας στην έρημο του Αγίου Όρους: «Παιδί μου, άνθρωπο βλέπεις’ καρδιά δεν βλέπεις». Το τι κάνει ο άλλος στο κελί του ή δίπλα στο σπίτι του, μόνον ο Θεός το ξέρει.

Ένα μάς μένει να πούμε: όλοι εσείς οι πρώην μεγάλοι αμαρτωλοί που αγιάσατε «πρεσβεύσατε και υπέρ υμών». Και στον καθένα μας θα έλεγα: Αδελφέ, μην απελπίζεσαι! Υπάρχουν πολλοί δρόμοι που οδηγούν στην Δαμασκό, δηλαδή στην Βασιλεία του Θεού. Υπάρχουν άλλοι πολύ πιο μεγάλοι αμαρτωλοί από εσένα και όμως σώθηκαν και αγίασαν!

Π. Βενεδίκτου Νεοσκητιώτου

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία, Δημήτρια 2019