Έχεις Μήνυμα… (8 Αυγούστου 2017)

Μη καταπιστεύσης με, ανθρωπίνη προστασία, Παναγία δέσποινα, αλλά δέξαι δέησιν, του ικέτου σου, θλίψις γαρ έχει με, φέρειν ου δύναμαι, των δαιμόνων τα τοξεύματα, σκέπην ου κέκτημαι, ουδέ που προσφύγω ο άθλιος, πάντοθεν πολεμούμενος, και παραμυθίαν ουκ έχω πλην σου, Δέσποινα του κόσμου, ελπίς και προστασία των πιστών, μη μου παρίδης την δέησιν, το συμφέρον ποίησον.

_____

Ένας αδόκιμος μοναχός υπέφερε από τους δαίμονες, και, όταν εκείνοι του έκαναν επίθεση, αυτός έφευγε απ΄αυτούς κι εκείνοι τον καταδίωκαν.

Αν σου συμβεί κάτι παρόμοιο, μη φοβηθείς και μη φύγεις, αλλά στάσου ανδρείος, ταπείνωσε τον εαυτό σου και πες: «Κύριε, ελέησόν με, τον μεγάλο αματωλό, και τα διαμόνια θα γίνουν άφαντα. Αν, όμως, φύγεις σαν δειλός, αυτά θα σε καταδιώξουν ως την άβυσσο. Να θυμάσαι ότι την ώα που σε πολεμούν οι δαίμονες, βλέπει και ο Κύριος πόσο ελπίζεις σε Αυτόν.

Αν δεις τον Σατανά και σε κατακαίει με τη φωτιά του προσπαθώντας να αρπάξει το νου σου, πάλι μη φοβάσαι, αλλά να ελπίζεις με δύναμη στον Κύριο και να λες: «Εγώ είμαι ο χειρότερος απ΄όλους»΄ και θα φύγει από κοντά σου ο εχθρός.

Αν αισθάνεσαι ότι ενεργεί μέσα σου πονηρό πνεύμα, και τότε να έχεις θάρρος. Εξομολογήσου καθαρά και ζήτησε από τον Κύριο ταπεινό πνεύμα, και ο Κύριος θα σου χαρίσει οπωσδήποτε το ποθούμενο΄ και τότε θα αισθάνεσαι, σύμφωνα με το μέτρο της ταπεινώσεώς σου, στην καρδιά σου τη χάρη΄ και όταν ταπεινωθεί τελείως η ψυχή σου, τότε θα βρεις την τέλεια ανάπαυση.

Και τέτοιον αγώνα κάνει ο άνθρωπος σε όλη του τη ζωή.

Ψυχή που γνώρισε τον Κύριο με το Άγιο Πνεύμα, και να πέσει σε πλάνη, δεν αποθαρρύνεται, αλλά θυμάται την αγάπη του Θεού και γνωρίζοντας ότι η κενοδοξία και η υπερηφάνεια προκαλούν τον πόλεμο με τους εχθρούς, ταπεινώνεται και ζητά να την θεραπεύσει ο Κύριος΄ και ο Κύριος θεραπεύει την ψυχή, καμιά φορά γρήγορα, άλλοτε όμως αργά, σιγά-σιγά. Όποιος κάνει υπακοή και εμπιστεύεται στον πνευματικό χωρίς να έχει εμπιστοσύνη στον εαυτό του, θεραπεύεται γρήγορα από κάθε τράυμα του εχθρού. Όποιος, όμως, είναι ανυπάκουος, αυτός δεν διορθώνεται.

Η ψυχή αγωνίζεται κατά των εχθρών ως τον τάφο. Στον συνηθισμένο πόλεμο σκοτώνουν μόνο το σώμα, ο δικός μας όμως πόλεμος είναι πιο δύσκολος και πιο επικίνδυνος, γιατί μπορεί να χαθεί και η ψυχή.

Εξαιτίας της υπερηφάνειάς μου ο Κύριος παραχώρησε δύο φορές στον εχθρό να πολεμήσει την ψυχή μου τόσο, ώστε η ψυχή μου βρισκόταν στην κόλαση. Και μπορώ να πω ότι, αν η ψυχή είναι ανδρεία, θα αντέξει, ειδεμή μπορεί να χαθεί για πάντα.

Γράφω για όσους θα βρεθούν σε παρόμοια συμφορά. Να μένετε ανδρείοι και να ελπίζετε σταθερά στον Θεό, και οι εχθροί θα υποχωρήσουν, γιατί τους νίκησε ο Κύριος. Με τη χάρη του Θεού έμαθα ότι ο Κύριος προνοεί επιμελώς για μας, τόσο που ούτε μια προσευχή ούτε μια καλή σκέψη δεν παραθεωρείται ενώπιον του Θεού. Συχνά μας φαίνεται πως ο Θεός δεν μας ακούει, αλλ΄ αυτό συμβαίνει μόνο, γιατί είμαστε υπερήφανοι ή ζητούμε κάτι που δεν είναι ωφέλιμο για μας. Είναι δύσκολο να διαγνώσουμε την υπερηφάνεια μέσα μας. Ο υπερήφανος εγκαταλείπεται από τη χάρη, για να βασανιστεί από την αδυναμία του, μέχρι να ταπεινωθεί. Και όταν ταπεινωθεί η ψυχή, τότε έχουν πια νικηθεί οι εχθροί, και η ψυχή βρίσκει μεγάλη ανάπαυση εν τω Θεώ.

Αρχιμανδρίτου Σοφρωνίου (Σαχάρωφ)

«Ο Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης»