Έχεις Μήνυμα… (4 Αυγούστου 2017)

Χρυσοπλοκώτατε πύργε, και δωδεκάτειχε πόλις, ηλιοστάλακτε θρόνε, καθέδρα του Βασιλέως, ακατανόητον θαύμα,
πως γαλουχείς τον Δεσπότην.

_____

Ο ήλιος έγνω την δύσιν αυτού

Ο ήλιος έγνω την δύσιν αυτού. Μικρό παιδί, Κύριε, δεν ήξερα το υπέροχο αυτό ποίημα (Ψαλμός 103), που τραγουδά την ομορφιά της δημιουργίας Σου. Δεν ήξερα τα λόγια του ψαλμού αυτού. Μα στεκόμουνα μ΄ένα απέραντο σιωπηλό θαυμασμό και χαιρετούσα τον ήλιο και όλα τα πλάσματά Σου.

Και τώρα στα γεράματά μου, τ΄αποχαιρετώ με τον ίδιο θαυμασμό. Με την ίδια συγκίνηση. Θαυμάζω, Κύριε, τη σοφία των έργων Σου και Σε ευγνωμονώ, γιατί έβαλες στην ψυχή μου αυτή την όραση και βλέπω. Να βλέπω, να μαντεύω, να στοχάζομαι και να προσεύχομαι. Γιατί η προσευχή είναι η βαθύετερη και αγνότερη ποίηση.

Π. Ειρηναίου Γαλανάκη, Μητροπολίτη Κισάμου και Σελίνου

«Μυστική Προσευχή»