Έχεις Μήνυμα… (26 Ιουλίου 2017)

[…] Για να ολοκληρωθεί το ταξίδι προς τα μέσα μας και για να επιτευχθεί η αληθινή προσευχή, είναι απαραίτητο να εισχωρήσουμε σε «αυτό το απόλυτο κέντρο», δηλαδή να κατέλθουμε από το νου στην καρδιά. Ακριβέστερα, δεν καλούμαστε να κατέλθουμε από το νου, αλλά με το νου. Ο σκοπός δεν είναι απλώς «προσευχή της καρδιάς», αλλά «προσευχή με το νου στην καρδιά». επειδή τα ποικίλα μέσα κατανόησης που διαθέτουμε, της λογικής σμπεριλαμβανομένης, είναι δώρα του Θεού και δεν πρέπει να απορρίπτονται, αλλά να Τον υπηρετούν. Αυτή η «ένωση του νου με την καρδιά» δηλώνει την «απαρτίωση» της πεπτωκυίας και θρυμματισμένης φύσης του ανθρώπου, την αποκατάστασή του στην αρχική ολότητα. Η προσευχή της καρδιάς είναι μια επιστροφή στον Παράδεισο, αντίστροφη της Πτώσης, επαναφορά στο status ante peccatum. Άρα, είναι μα εσχατολογική πραγματικότητα, υπόσχεση και προσδοκία του Μέλλοντος Αιώνος -κάτι που, στον παρόντα αιώνα, δεν πραγματώνεται ποτέ πλήρως. […]

Π. Καλλίστου Ware, Επισκόπου Διοκλείας

«Η δύναμη του Ονόματος»