Έχεις Μήνυμα… (13 Ιουλίου 2017)

– Γέροντα, αισθάνομαι αδύναμη να αντιμετωπίσω οποιονδήποτε πειρασμό και δυσκολία.

– Δεν λες την ευχή; Όπως τα καράβια που κινδυνεύουν εκπέμπουν S.O.S., έτσι κι εσύ να λες συνεχώς: «Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησόν με», και θα λαμβάνεις βοήθεια.

Εμένα, μια φορά, ο πειρασμός θα με έρριχνε στον γκρεμό, αν δεν έλεγα την ευχή΄ η ευχή με έσωσε. Όταν ήμουν στην Ιερά Μονή Στομίου, ένα βράδυ είχα πάει σε μια σπηλιά που βρισκόταν σε ένα επικίνδυνο και απότομο μέρος. Ήταν πολύ μικρή΄ μόλις που χωρούσα καθιστός. Είχα βάλει μερικές πέτρες έξω από το άνοιγμά της, γιατί κάτω ήταν γκρεμός. Όλη την νύχτα έλεγα την ευχή. Τα χαράματα, μέσα στην ησυχία, ακούστηκε ξαφνικά ένα τρομακτικό «κικιρίκου» και ένα δυνατό χτύπημα φτερών ακριβώς δίπλα μου. Ξαφνιάστηκα. «Κύριε Ιησού Χριστέ» φώναξα και πετάχτηκα έξω. Λίγο έλειψε να πέσω στον γκρεμό. Αμέσως όμως κατάλαβα ότι ήταν ο πειρασμός και συνέχισα την ευχή, ενώ τα αυτία μου βούιζαν από τον θόρυβο.

– Γέροντα, όταν κανείς λέη την ευχή μόνο με το στόμα, χωρίς να συμμετέχη ο νους, αυτό βοηθαει;

– Βοηθάει και αυτό. Δεν διώχνει βέβαια τον εχθρό, αλλά, με τις ριπές που ρίχνει, τον καθηλώνει εκεί που βρίσκεται.

Η ευχή έχει μεγάλη δύναμη΄ είναι φοβερό όπλο κατά του διαβόλου. Είναι σαν να πυροβολής τον διάβολο με σφαίρες πνευματικές και δεν μπορεί να πλησιάση. Μια φορά ένας δόκιμος μοναχός (σημ. πρόκειται για τον ίδιο τον Γέροντα), που έμενε στην Σκήτη της Αγίας Άννης, έλεγε την ευχή, και ο διάβολος τον κορόιδευε και του έκανε συνέχεια «μμμ…’. Ύστερα άκουσε τον διάβολο να φωνάζη: «Στην Σκήτη της Γριας (σημ. Αγίας Άννης) δεν μ΄αφήνουν οι καλόγεροι να πλησιάσω».

[…] Ευχή σημαίνει πόλεμος κατά του ταγκαλακιού. Θα πολεμάη επομένως και το ταγκαλάκι αμυνόμενο. Αφοπλισμένα είναι τα ταγκαλάκια, μόνον όταν τα πολεμάη κανείς με λεβεντιά που έχει μέσα ταπεινοφροσύνη, και όχι με εγωιστική παλληκαριά. […]

– Γέροντα, πως καθαρίζει η καρδιά;

– Με την ταπείνωση, την ανεξικακία, την άσκηση, την προσευχή, και προπαντός με την ευχή, καθαρίζει η καρδιά. Η ευχή πετάει όλη την σαβούρα που έχει η καρδιά.

– Μπορεί, Γέροντα, μόνο με την ευχή να καθαρίση η καρδιά;

– Όχι, δεν γίνεται η κάθαρση μόνο με την ευχή, αν παράλληλα δεν υπάρχη ταπείνωση και δεν γίνεται ο ανάλογος αγώνας. Αν προσεύχεσαι και δεν προσπαθής να τηρήσης και τα άλλα που είπα, τότε χαμένος κόπος. Ή, αν τηρής εκείνα και παραμελής την προσευχή, πάλι χαμένος κόπος. Αγωνίζεσαι και συγχρόνως προσεύχεσαι, ζητάς την βοήθεια του Θεού με την προσευχή, και έτσι σιγά-σιγά καθαρίζει η καρδιά. Αγώνας και προσευχή πάνε μαζί […]

Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου

«Λόγοι ΣΤ’ – Περί Προσευχής»