Έχεις Μήνυμα… (19 Ιουνίου 2017)

Η έπαρση καταστρέφει την εσωτερική ειρήνη. Βυθίζει τον άνθρωπο σε κατάσταση μόνιμης ταραχής.

Ο υπερόπτης διακατέχεται από τον φόβο να δει τη θετική εικόνα που έχει για τον εαυτό του να αμφισβητείται και να καταρρακώνεται.

Αποτέλεσμα του φόβου είναι να καταστεί δύσπιστος, ευερέθιστος, εύθικτος και να γεννήσει μέσα του το αίσθημα ότι καταδιώκεται και να διαταράξει τις σχέσεις του με τον πλησίον του.

Η ευερεθιστότητα τον ωθεί περισσότερο στην επίδειξη επιθετικότητας και θυμού και ανταποδοτικά η επιθετικότητα ενισχύει την ευερεθιστότητα…

Η οίηση δεν αποτελεί μόνο πηγή συνεχών συγκρούσεων με τον άλλον αλλά είναι και η αιτία που τις διατηρεί και εμποδίζει την εξαρχής εναρμόνιση των διαταραγμένων σχέσεων.

Η υπερηφάνια, όταν δεν εμποδίζει αυτόν  τον οποίο κυριεύει να αναγνωρίσει μέσα του τα άδικα, τον συγκρατεί από το να εξομολογηθεί και να ζητήσει συγχώρηση από εκείνον που ζημιώθηκε.

Οι Πατέρες υπογραμμίζουν πως η έπαρση οδηγεί τον άνθρωπο να μην βλέπει τις αμαρτίες του, να τις λησμονεί και συνεπώς να τις κρατεί και να διαιωνίζει έτσι την κατάσταση χωρισμού του από την κοινωνία με τον Θεό.

Ο υψηλόφρονας όμως δεν λησμονεί τις προσβολές των άλλων και υποθάλπει στην καρδιά του τη μνησικακία που εξαπλώνει στην ψυχή του επώδυνη και νοσηρή ταραχή.

Στην αλαζονεία ο άνθρωπος αποδεικνύεται κυριευμένος από τον «μισόκαλο» πολύ περισσότερο απ΄ότι όταν καταλαμβάνεται από άλλα πάθη.

Φθάνει σε τέτοιο βαθμό που ο «μισόκαλος», ενώ κυριαρχεί ολοκληρωτικά στην ψυχή του υπερήφανου, είναι δυνατόν να επιτρέπει στον εαυτό του να αφήνει την ψυχή να ειρηνεύει πότε πότε.

Ο υπερήφανος, γράφει ο Άγιος Ιωάννης της κλίμακος, γίνεται ο ίδιος για τον εαυτό του και δαίμονας και πολέμιος.

Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσοστομος φθάνει μέχρι του σημείου να πει ότι η υπερηφάνια κάνει τον άνθρωπο δαίμονα (β΄θεσσαλονικείς ομιλία 1,2 pg 62,).

Jean Claude Larchet

«Η θεραπευτική των πνευματικών νοσημάτων»