Έχεις Μήνυμα… (1 Απριλίου 2017)

Ἱλαστήριον τοῦ κόσμου, χαῖρε ἄχραντε Δέσποινα, χαῖρε κλῖμαξ γῆθεν, πάντας ἀνυψώσασα χάριτι, χαῖρε ἡ γέφυρα ὄντως, ἡ μετάγουσα, ἐκ θανάτου πάντας, πρός ζωήν τούς ὑμνοῦντάς σε.

Κανών α’ Τριωδίου εκ του Όρθρου του Σαββάτου της Ε΄Εβδομάδος Νηστειών

_____

Αγαπημένε μου Παππούλη, Άγιε πνευματικέ μου Πατέρα.

Ξέρεις τώρα από εκεί ψηλά που είσαι πόσο ειλικρινά σ΄αγαπώ.

Πολύ αγάπησες, μου λες στην υποθήκη που μου άφησες, τον Άγιο Ιωάννη τον Καλυβίτη και έκανες πολλές προσευχές και αγώνες για να τον μιμηθείς.

Αυτό σε βοήθησε πάρα πολύ να αγαπήσεις τον Θεό και πέρασες εδώ καλά, αλλά και εκεί που βρίσκεσαι τώρα απολαμβάνεις την αιώνια τρυφή του Παραδείσου, το απρόσιτο φως της Τρισηλίου Θεότητος, ευφραινόμενος εις τους αιώνας.

Αυτές τις προσευχές και αγώνα κάνω κι εγώ, Παππούλη μου, για να σε μιμηθώ, όσο ζω εδώ κάτω στη γη, ακολουθώντας τα ίχνη σου, και με τη βοήθειά σου, που πάντοτε περίμενα και τώρα ακόα περισσότερο περιμένω, ελπίζω σαν πνευματικό σου παιδί που είμαι, να αγαπήσω και εγώ τον Θεό, που είναι το παν, για να με αξιώσει να μπω και εγώ στην επίγειο άκτιστη Εκκλησία Του. Γιατί από εδώ μου λες ότι πρέπει να αρχίσω.

Μου λες, Παππούλη μου, να σε συγχωρέσω για ό,τι με στενοχώρησες. Εγώ τότε τι πρέπει να πω για να με συγχωρέσεις, για τις τόσες ανυπακοές που έκανα σε σένα, ή τις τόσες στενοχώριες και λύπες που σου προξένησα, με αποτέλεσμα να επιδεινώνω την εύθραυστη υγεία σου, να σου προξενώ πόνους διάφορους που ούτε ο πιο σκληρός τιμωρός δεν θα σου τις προξενούσε.

Σε παρακαλώ, Παππούλη μου, δέξου αυτή την ειλικρινή και ταπεινή προσευχή που σου κάνω, και παρακάλεσε τον Θεό να με συγχωρέσει για όσα δεν σου έχω εξομολογηθεί ακούσια, σε λόγια, σε πράξεις, στη διάνοιά μου, και αξίωσέ με, όσο ζω εδώ κάτω στη γη, να πράττω πάντοτε το θέλημά σου, που είναι και θέλημα του Κυρίου μας, και αξίωσέ με, δια των ευχών σου, μήπως, έστω και τώρα, μπορέσω να αγαπήσω και εξιλεώσω τον Θεό, με τη χάρη και τη φιλανθρωπία του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, μαζί με τον οποίο στον Πατέρα και συγχρόνως στο Άγιο Πνεύμα ανήκει η δόξα, η δύναμις και η τιμή, τώρα και πάντοτε και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Πνευματικού παιδιού του Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου

“Αναμνήσεις από τον Γέροντα Πορφύριο”