Έχεις Μήνυμα… (14 Μαρτίου 2017)

Νηστείᾳ καί δεήσει, ἑαυτούς καθαρίσωμεν, καί πενήτων προμηθείᾳ τόν Θεόν θεραπεύσωμεν, στενάξωμεν, πενθήσωμεν θερμῶς, ὡς ἔχωμεν καιρόν ἐπιστροφῆς, ἵνα πένθους αἰωνίου, τοῦ ἐν φλογί γεέννης λυτρωθείημεν, δόξαν ἀναπέμποντες Χριστῷ, μετάνοιαν ὁρίσαντι βροτοῖς, πᾶσι τοῖς ἐπιστρέφουσι, γνώμης εὐθύτητι.

Κάθισμα Τριωδίου εκ του Όρθρου της Τρίτης της Γ΄Εβδομάδος Νηστειών

_____

Τα ιερά διακονήματα: αγιογραφία και ψαλτική

[…] Πολύ χρόνο διέθεσε ο Γέροντας Παΐσιος και για το «ιερό διακόνημα» της ψαλτικής, το οποίο ονόμαζε και «αγγελικό διακόνημα». «Όταν ψάλλης, έλεγε, να έχης κατά νου ότι κάνεις διακόνημα Αγγέλου, δοξολογείς τον Θεό». Πριν ακόμη εγκατασταθούν οι Αδελφές στο Μοναστήρι, έγραφε σε επιστολή του προς υποψήφια μοναχή τα λόγια του Μεγάλου Βασιλείου: «Τι μακαριώτερον υπάρχει από το να μιμήται ο άνθρωπος στην γη τους χορούς των Αγγέλων; Με το ξεκίνημα της νέας ημέρας να σπεύδη να προσευχηθή στον Θεό και να δοξολογήση τον Δημιουργό του με ύπνους και ωδές πνευματικές».

Και στη συνέχεια, μέχρι τις τελευταίες ημέρες της ζωής του, κατά τις Συνάξεις της Αδελφότητος ζητούσε να ψάλουμε και κάθε τόσο μας σταματούσε λέγοντας: «Δεν έχει τίποτε άλλο εκεί το βιβλίο; Εκεί δεν έχει ένα γλυκό γύρισμα; Αν δεν κάνετε τα γυρίσματα τα γλυκά, μετά η ψαλτική σας θα είναι μια ρηχή μουσική βυζαντινή. Ενώ, άμα κάνετε τα γυρίσματα με ευλάβεια, τότε γλυκαίνει η ψαλμωδία». Όταν πολλές Αδελφές είχαμε μάθει βυζαντινή μουσική, τότε ο Γέροντας επέμενε ακόμη περισσότερο να ψάλλουμε με ευλάβεια και εσωτερικότητα, με καρδιά και τόνο και να μην είμαστε «κολλημένες» στο μουσικό βιβλίο, αλλά να έχουμε τον νου μας στα θεία νοήματα. «Τώρα που έμαθες τα μουσικά, έγραφε σε Αδελφή, επιβάλλεται να έχης τον νου σου περισσότερο στα θεία νοήματα, για να συμμετέχης ψυχικά, για να αλλοιώνεσαι πνευματικά». «Αν ο νους σας είναι στα θεία νοήματα, έλεγε, θα δουλεύη η καρδιά και θα τονίζετε όμορφα. Εσείς σαν γυναίκες δεν δικαιολογείσθε να μην έχετε ευλάβεια, να μην ψέλνετε με καρδιά». Πολύ τόνιζε ότι η ψαλμωδία είναι το ξεχείλισμα της καρδιάς: «Να μην ξεχνάμε ότι η ψαλμωδία δεν είναι μόνον προσευχή, είναι και μια «παλαβωμάρα», είναι ξέσπασμα της καρδιάς. Πραγματική ψαλμωδία είναι το ξεχείλισμα της εσωτερικής πνευματικής καταστάσεως. Ευφραίνεται η καρδιά από τον Χριστό και με καρδιά ευφρόσυνη μιλάει ο άνθρωπος στον Θεό».

«Ιερόν Ησυχαστήριον «Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος»»