Έχεις Μήνυμα… (8 Μαρτίου 2017)

Σταυρῷ παλάμας ἐξεπέτασας, τῆς ταθείσης πάλαι χειρός τοῦ Ἀδάμ, πρός τό τῆς γνώσεως φυτόν, ἀναιρῶν τό ἁμάρτημα, διά σπλάγχνα οἰκτιρμῶν, Λόγε Θεοῦ ὑπεράγαθε.

Στερέωσόν μου τήν διάνοιαν, κλονουμένην φθόνῳ τοῦ ὄφεως, τάς τῶν παθῶν ἐπαγωγάς, τῷ σῷ πάθει ἀνάστειλον, ὁ παθῶν καί τήν ἀπάθειαν, πιστοῖς χαρισάμενος.

Ἡ τῆς Νηστείας χάρις ἔλαμψεν, ἀκρασίας σκότος διώκουσα. Ἰδού εὐπρόσδεκτος καιρός, καί ἡμέρα σωτήριος, μετανοίας ἐνδειξώμεθα, καρπούς καί ζησώμεθα.

Κανών α’ Τριωδίου εκ του Όρθρου της Τετάρτης της Β’ Εβδομάδος Νηστειών

_____

Καιρός Μετανοίας…!

[…] Δεν υπάρχει τίποτα πιό ισχυρό από τον άνθρωπο που αναγνωρίζει την άμαρτία του!

Δέν υπάρχει τίποτα πιο ισχυρό από τον άνθρωπο που εκθέτει την αμαρτία του, για να εκθέσει τον εαυτό του.

Δεν υπάρχει τίποτα πιό ισχυρό από τον άνθρωπο που νιώθει ανάξιος να προσευχηθεί και όμως προσεύχεται.

Που νιώθει ανάξιος να εισακουστεί και γι’ αυτό εισακούεται!

Που νιώθει άνάξιος να βρεί έλεος και γι’ αυτό βρίσκει!

Ο Χριστός είναι σκυμμένος πάνω του!

Είναι σκυμμένος πάνω απ’ αυτόν που μετάνιωσε και μετανιωμένος κλαίει.

Όπως έγινε με τον Πέτρο.

Σ’ αυτόν μόνο έστειλε προσωπικό μήνυμα αμέσως μετά την Ανάστασή Του: είπατε τοίς μαθηταίς και τω Πέτρω.

Σ’ αυτόν μόνο που έκλαιγε πικρά.

Όπως έγινε με την άμαρτωλή

την καταδικασμένη σε θάνατο,

δε σήκωσε καθόλου τα μάτια Του πάνω της.

Αυτός που της χάρισε τη ζωή και την άφεση,

Αυτός που είχε κάθε δικαίωμα να την ελέγξει, κοιτούσε κάτω και χάραξε σημάδια στην άμμο!

Ουδέ εγώ σε κατακρίνω.

Πορεύου και μηκέτι αμάρτανε.

Δεν ντροπιάζει τον άνθρωπο ο Χριστός!

Δεν τρομάζει τον άνθρωπο η αρχοντική αγάπη του Χριστού, που δε νοιάζεται για την αμαρτία μας αλλά για τη μετάνοιά μας!

Η πατρική αγάπη του Χριστού,

που ξέρει ότι θα γλυτώσουμε από τα βάσανά μας,

μόλις παραδεχτούμε ότι

κι εμείς συμβάλαμε στόν ερχομό τους… […]

Με τη μετάνοια θεραπεύεται ο άνθρωπος.

Μέ τη μετάνοια λυτρώνεται ο άνθρωπος.

Μέ τη μετάνοια βιώνει την αγάπη του Θεού και αποκτά πείρα της παρουσίας Του:

Την ώρα που είναι μέσα στη φωτιά, την ώρα που οι φλόγες τον τυλίγουν, διαπιστώνει πώς δεν είναι μόνος.

Διαπιστώνει πως υπάρχει κι Άλλος δίπλα του. […]

Ο Υιός του Θεού!

Ο πατρικότατος Χριστός είναι δίπλα μας!

Μας αναζητά στις περιοχές των μετανοούντων. Αν εγώ δεν είμαι εκεί, που να με βρει;

Ο πατρικότατος Χριστός είναι εδώ!

Στα καμίνια μας,

στα σκοτάδια μας, στις φυλακές μας, στα αδιέξοδά μας, στη ζωή και στο θάνατο!

Αν δεν Τον βλέπουμε, είναι γιατί δε μετανοούμε.

Πίστεψέ με… η όρασή μας, η άκοή μας,

η δυνατότητά μας να οσμιζόμαστε το Χριστό εξαρτάται από τη μετάνοιά μας.

Είναι ανάλογα τα μεγέθη:

Όσο μετανοώ, τόσο βλέπω!

Όσο μετανοώ, τόσο ομολογώ την αμαρτία μου! Κι όσο την ομολογώ, τόσο την καταργώ!

Μου την καταργεί ο Χριστός!

Η αμαρτία μας χωρίζει, μας κάνει κομμάτια. Η μετάνοια μας ενώνει, μας κάνει ένα.

Έμενα με σένα κι όλους με τον Χριστό.

Μετανοείς και βρίσκω έλεος.

Μετανοώ καί βρίσκεις έλεος.

Πίστεψε με…

αν μπορώ να κάνω κάτι για σένα, αν μπορώ να κάνω κάτι για μένα, ενώπιον του Θεού, είναι να μετανοήσω.

Ιστοσελίδα «Άγια Μετέωρα«