Έχεις Μήνυμα… (26 Νοεμβρίου 2016)

[…] Ο πόθος, που λες, για όλ΄αυτά με ΄κανε και μένα να γίνω μοναχός. Και μάλιστα, μετά από λίγο καιρό, να αναζητήσω την έρημο. Σ΄το ΄πα και πριν: δεν είναι ότι φοβάμαι τον κόσμο. Τον εαυτό μου φοβόμουνα. Έτρεμα στην ιδέα, πως ακόμη και ένα τόσο δα κομματάκι του «είναι» μου θα λοξοδρομούσε και θα περιπλανιόταν σε βιοτικές μέριμνες. Εγώ, αν μπορούσα, ήθελα να μεταμορφωθώ σε ένα βέλος, που σκίζει το άπειρο και αναζητά τον Πατέρα. 

Λέω «πατέρας» και κολλάει το στόμα μου, όπως κόλλαγε κάθε φορά που ξεκίναγα το «Πάτερ ημών». Εκεί έμενα. Στο «Πάτερ…Πάτερ…». Από τον γέροντά μου και από άλλους αδελφούς μου μοναχούς γνώριζα πως την ώρα του «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με», το πάγγλυκο όνομα του Κυρίου καθήλωνε τα κέντρα και τις αισθήσεις της ύπαρξής τους, γέμιζε τα μάτια τους με δάκρυα και τους έφερνε σε καταστάσεις πέρα από κάθε περιγραφή. Εμένα, παιδάκι μου, την ίδια επίδραση είχε επάνω μου αυτό το «Πάτερ». Τι να σου πω, η λεξούλα αυτή κυριολεκτικά με άρπαζε από αυτόν τον κόσμο. Ξέρεις γιατί; Κι εγώ, σιγά σιγά κατάλαβα. Αυτό το «Πάτερ» ήταν, που με κράταγε να αισθάνομαι παιδί, γιος. Σκέψου το λίγο: Μια προσευχή παραλάβαμε κατά λέξιν από το στόμα του Χριστού: Το «Πάτερ ημών». Κι αυτή η προσευχή, πριν από κάθε δοξολογία, πριν από κάθε αίτημα, αποκαλεί τον Δημιουργό, πατέρα!

Καταλαβαίνεις; Αυτός είναι ο ρόλος που ο Θεός επιλέγει, για να μας προσεγγίσει. Είναι αυτός ο ρόλος, που κρύβει την τρυφερότητα, αλλά και τα όρια που βάζει η πατρική παρουσία σ΄ ένα σπίτι. Είναι αυτή η ασφάλεια, που νιώθει ένα παιδάκι, όταν κρατά το χέρι του γονιού του, την ώρα που περνάει έναν πολύβουο δρόμο. Φτάνει βέβαια κάποτε η κρίσιμη στιγμή, που αποχαιρετάμε για πάντα την παιδική μας ηλικία. Σκληρή στιγμή. Τόσο σκληρή, όσο εκείνη, που ο Αδάμ ακούει πίσω του την πόρτα της Εδέμ να κλείνει. Και γίνεται ακόμη σκληρότερη, όταν ακούγονται τα λόγια:

«Άφετε τα παιδία έρχεσθαι προς με, και μη κωλύετε αυτά. Των γαρ τοιούτων εστίν η βασιλεία του Θεού». […]

Ηλία Λιαμή

«Ψίθυροι των αγγέλων»

Ο άγγελος της αγκαλιας – Άγιος Στυλιανός