Έχεις Μήνυμα… (7 Νοεμβρίου 2016)

Κάποτε, ένας αγαθότατος ερημίτης γειτόνευε με κάποιον τεμπέλη μοναχό, που βαριόταν να δουλέψη, και για να ζήση πήγαινε κρυφά στην καλύβη του γείτονά του του ερημίτου και του έκλεβε τα πράγματα. Ο ερημίτης το είχε καταλάβει, αλλά δεν έκανε ποτέ του λόγο γι΄αυτό στον ένοχο. Ποτέ του δεν παραπονέθηκε.

– Για να κάνη τέτοια πράξι, θα έχη πολλή ανάγκη ο αδελφός, έλεγε συχνά στον εαυτό του ο αγαθός γέροντας.

Δούλευε σκληρά, για να καταφέρη να ζήση και τον εαυτό του και τον τεμπέλη, και υστερείτο, γιατί ο κλέπτης παίρνοντας για κουταμάρα τη σιωπή του είχε τελείως αποθρασυνθή και δεν του άφηνε σχεδόν ούτε ψωμί να φάη.

Πηγαίνοντας τα πρωϊνά να κοινωνήσει των αχράντων Μυστηρίων, περνούσε από το κελλάκι του κλέφτη μοναχού και του έλεγε:

– Συγχώρσέ με, αδελφέ μου, αν σε λύπησα.

– Α, το κορόϊδο! έλεγε αυτός μέσα του.

Και πηγαίνοντας ο ερημίτης στην Εκκλησία, για να ενωθή με τον Πανάγιο Θεό, τον Θεό της αγάπης, αυτός έμπαινε και άρπαζε ό,τι εύρισκε από ψωμί, λαχανικά, κουκιά, σύκα ξερά… Πολλές φορές έπαιρνε ακόμα και το νερό, γιατί βαριόταν να πάη να φέρη από το πηγάδι της Σκήτης. Πότε-πότε άρπαζε και το ψάθινο εργόχειρό του…

Τον έκλεβε και ο ερημίτης υπέμενε αγόγγυστα. Τον άφηνε νηστικό κι εκείνος υπέφερε αδιαμαρτύρητα. Του στερούσε και το νερό και εκείνος συγχωρούσε. Του άρπαζε τα τρόφιμα, τον λίγο φτωχικό ρουχισμό και το εργόχειρό του και ο αγαθός ερημίτης εξασκούσε την αγάπη, την μακροθυμία, την ανεξικακία και ζητούσε και συγγνώμη! Τον κατάκλεβε, τον κορόϊδευε κι εκείνος είχε αγάπη στην καρδιά, ειρήνη στην ψυχή.

Έφθασε όμως η ώρα να κοιμηθή ο ερημίτης και οι αδελφοί της Σκήτης μαζεύτηκαν γύρω του να πάρουν την ευχή του. Ήξεραν πόσο αγαθός ήταν. Ανάμεσά τους ο ετοιμοθάνατος είδε εκείνον, που τόσα χρόνια τον είχε κάνει να υποφέρει με τις κλεψιές του. Του έγνεψε να πάη κοντά του και, όταν εκείνος πλησίασε, πήρε τα χέρια του μέσα στα δικά του κι άρχισε να τα φιλή με δάκρυα.

– Ευχαριστώ αυτά τα χέρια, είπε, γιατί έγιναν αφορμή να βρω σήμερα τον Παράδεισο και να γευθώ την χαρά της Βασιλείας των Ουραών. Σ΄ευχαριστώ, σ΄ευχαριστώ, σ΄ευχαριστώ!!! Και ταύτα ειπών, εκοιμήθη!…

Πρωτοπρσβυτέρου Στεφάνου Αναγνωστοπούλου

«Εμπειρίες κατά την Θεία Λειτουργία»