Έχεις Μήνυμα… (22 Σεπτεμβρίου 2016)

[…] Η νύχτα γλυκιά, ζεστή, τους συντροφεύει. Ο ουρανός φεγγοβολά με χιλιάδες αστέρια που αγρυπνούν μαζί τους. Είναι η πρώτη συνάντηση του Άρη με τον άγιο Αρσένιο κι αυτό του δίνει μια σιγουριά. Τελικά ίσως δεν είναι και τόσο μόνος, όπως πίστευε μέχρι σήμερα. Αισθάνεται αισιόδοξος.

Ο Μάρκος θυμάται τα τελευταία λόγια του Γιάννου. Το να αλλάξει όμως τον εαυτό του, μοιάζει ακατόρθωτο.

Μετά από περίπου τρεις ώρες φτάνει η σειρά τους να προσκυνήσουν. Κοιτούνε τον τάφο του Γέροντα Παϊσίου. Απλός κι απέριττος, πνιγμένος στα λουλούδια. 

Μέσα στο σκοτάδι σκορπίζει φως και ζωή. Εδώ το θείο συναντά το ανθρώπινο. Η θλίψη δίνει θέση στην ελπίδα.

Μια αόρατη αγκαλιά γεμάτη αγάπη ανοίγεται από τον φτωχό ρασοφόρο που πλούτισε τους πολλούς.

Τον βασανισμένο, που ανακούφισε τους πονεμένους.

Τον «δυνατό», που σήκωσε τους αδυνάτους.

Τον παππούλη με τη νεανική καρδιά, που έδειξε στα παιδιά τη χαρά του Χριστού.

Αυτόν, που πήρε από το χέρι τους πλανεμένους και τους οδήγησε στον δρόμο της Αλήθειας.

Ο ταπεινός δούλος με την αρχοντική καρδιά, που καλεί μικρούς και μεγάλους να σκύψουν κοντά του για ν΄ αφουγκραστούν τη μεγάλη αγάπη που έχει ο Θεός για όλους! […]

Μυρσίνης Βιγγοπούλου

«Τα μυστικά της Κόνιτσας»