Έχεις Μήνυμα… (13 Σεπτεμβρίου 2016)

[…] Δεκαπέντε χρόνοι παρλήθον από της ημέρας της εμφανίσεως του Κυρίου εις αυτόν (σημ. Άγιο Σιλουανό Αθωνίτη). Και ιδού, εις τινα εξ αυτών των μαρτυρικών νυκτερινών αγώνων προς τους δαίμονας, ότε παρά τας προσπαθείας αυτού δεν ηδύνατο να προσευχηθή καθαρώς, ηγέρθη ο Σιλουανός από του σκαμνίου, ίνα ποιήση μετανοίας, αλλά είδεν ενώπιον αυτού γιγαντιαίαν μορφήν δαίμονος, ισταμένου προ της εικόνος και αναμένοντος να λάβη δι΄ευατόν την προσκύνησιν. Το κελλίον έγεμε δαιμόνων. Ο Σιλουανός εκάθισε πάλιν εις το σκαμνίον και, κύψας την κεφαλήν, εν οδύνη καρδίας προέφερε την προσευχήν.

«Κύριε, βλέπεις ότι θέλω να προσευχηθώ μετά καθαρού νου, αλλ΄ οι δαίμονες δεν με αφίνουν. Δίδαξόν με τι πρέπει να πράττω δια να μη με ενοχλούν;»

Και ήκουσεν εν τη ψυχή την απάντησιν:

«Οι υπερήφανοι πάντοτε ούτως υποφέρουν εκ των δαιμόνων».

«Κύριε, δίδαξόν με τι πρέπει να πράττω, ίνα ταπεινωθή η ψυχή μου», λέγει ο Σιλουανός.

Και εκ νέου ήλθεν απάντησις εκ του Θεού εν τη καρδία:

«Κράτει τον νουν σου εις τον άδην και μη απελπίζου«. […]

Γέροντος Σωφρονίου (Σαχάρωφ)

«Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης»