Έχεις Μήνυμα… (8 Σεπτεμβρίου 2016)

[…] Δεν θα πω άλλα, γιατί φοβάμαι μήπως μειώσω το μεγαλείο Της. Αλλά, αισθανόμενος την μητρική Της στοργή, αποβάλλω κάθε αδυναμία μου και ενδύομαι το θάρρος. Πιστεύω ότι όλες μου οι αδυναμίες θα παραμεριστούν μέσα στους κόλπους της μητρικής Της αγάπης. Θα Της ενθυμήσω την αδυναμία της φύσεώς μας, την οποία Αυτή μεν δεν γνώρισε κατά φύση διά την τελειότητά της, τη γνωρίζει όμως εξ αιτίας του νόμου της αγχιστείας, επειδή είναι Μάνα μας και γνωρίζει να πονάει για τα δικά Της παιδιά. Μέσα στους κόλπους της μητρότητάς Της θα επιτύχουμε όλες μας τις επαγγελίες. Μέσα στους κόλπους της μητρότητάς Της θα αποβάλουμε  όλους τους φόβους μας και θα αποκτήσουμε τη βεβαιότητα της επιτυχίας. Διότι αυτή άφησε από την αγκαλιά Της τον Θεό Λόγο και Τον παρέδωσε στο Σταυρό, για να μας σφραγίσει με τη θυσία Του την αθανασία και την αιωνιότητα και «ίνα ποιήση τα διεστώτα εις εν» και να γίνει Σωτήρας μας, ώστε να ομολογεί ότι «όποιος πιστεύει σε  μένα δεν θα γευθεί ποτέ τον θάνατο» και «όποιος πιστεύει σε μένα, και αν πεθάνει, θα ζήσει». Τώρα Αυτή στέκεται μεταξύ ουρανού και γης και το δεξί Της χέρι έχει πάνω και τραβά κάτω την θεία ευσπλαχνία εξουσιαστικά. Διότι δεν είναι μόνο Αγία, δεν είναι μόνο φίλη· είναι Μητέρα και εξουσιάζει. Και το άλλο χέρι το έχει κάτω στ’ άλλα Της παιδιά, που δεν μπορούν από τις αδυναμίες και κάμπτονται και λυγίζουν. Τραβάει όμως Αυτή από κάτω προς τα πάνω και συνδέει τα «διεστώτα εις εν». Ποιός τώρα θα απελπισθεί; Ποιός τώρα θα κινδυνεύσει; Ποιός τώρα έχει ερωτηματικά; Κανείς, απολύτως κανείς! Αλλά είπα, αν συνεχίσω, θα μειώσω το μεγαλείο της. […]

Γέροντος Ιωσήφ Βατοπαιδινού

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία