Έχεις Μήνυμα… (19 Αυγούστου 2016)

Η φωτεινή νεφέλη στο όρος Θαβώρ – Ένα θαυμαστό φαινόμενο της Θείας Χάριτος

Το θείο αυτό φαινόμενο, που συμβαίνει στο όρος Θαβώρ, στο όρος της αγίας Μεταμορφώσες του Κυρίου μας Ιησού Χριστού κάθε χρονιά την ημέρα της Εορτής, σε πολλούς είναι άγνωστο. Τουλάχιστον στις θαυμαστές λεπτομέρειές του. Μεταφέρουμε την περιγραφή ενός ευσεβούς ζεύγους, που έζησε αυτό το γεγονός κατά την επίσκεψή του -πριν μερικά χρόνια- στους Αγίους Τόπους. Αφηγήθηκε ο άνδρας, σεβαστός κατά την ηλικία, με ιερή συγκίνηση, που την μετέδωσε σε όλους όσους την άκουγαν:

«Την παραμονή της Εορτής της Μεταμορφώσεως του Κυρίου, δηλαδή το βράδυ της 5ης προς την 6η Αυγούστου, έγινε αγρυπνία στον Ιερό Ναό της Μεταμορφώσεως πάνω στο όρος Θαβώρ. Ήμασταν πολλοί προσκυνητές απ΄ όλα τα μέρη του κόσμου και περισσότερο από την Ελλάδα. Το εξαίσιο αυτό φαινόμενο, δείγμα της Θεϊκής αγάπης και συγκαταβάσεως του Χριστού μας, ήταν γνωστό στους περισσότερους πιστούς, οι οποίοι μετά την αγρυπνία κάθησαν, περιμένοντας να το δουν. Η κόπωση όμως και ο ύπνος τους οδήγησε στους ξενώνες για να αναπαυθούν. Έμεινα άγρυπνος, καθισμένος σε μια καρέκλα έξω από την Εκκλησία, μόνο εγώ και μία ηλικιωμένη μοναχή.

Δεν είχε ακόμη χαράξει, όταν κατά τα βουνά της Ιουδαίας φάνηκε μια κοκκινίλα. Την κοίταζα με απορία, αλλά και με κάποια ανησυχία. Γύρισα και είπα στη μοναχή, με την οποία είχαμε γνωριστεί εγώ και η σύζυγός μου:

– Κι εδώ έχουν φωτιές στα βουνά τους, αδελφή; Κοιτάξτε απέναντι στο βάθος! Τι είναι αυτό που κοκκινίζει;

Όταν η μοναχή γύρισε και κοίταξε, πετάχτηκε πάνω κατασυγκινημένη, έκανε τον Σταυρό της και μου είπε:

– Δεν είναι φωτιά, κύριε, είναι η φωτεινή νεφέλη του Κυρίου μας! Είναι κάτι από τη δόξα της Μεταμορφώσεώς Του! Θα δείτε τώρα πως θα έρθει προς τα εδώ. Πρέπει να ειδοποιήσουμε και τους άλλους προσκυνητές, πρόσθεσε. Δεν πρέπει να χάσουν αυτή την ευλογία.

Πράγματι, ειδοποιήσαμε και σε λίγο μαζεύτηκαν όλοι έξω από την Εκκλησία, γεμάτοι από ιερή συγκίνηση. Εν τω μεταξύ, η φωτεινή νεφέλη σηκώθηκε και αργά-αργά κατευθυνόταν προς εμάς, προς το όρος Θαβώρ! Με δέος την κοιτούσαμε. Άλλος προσευχόταν, άλλος δοξολογούσε τον Θεό, άλλος έκλαιγε!

Μετά από λίγη ώρα βρισκόταν ακριβώς από πάνω μας και άρχισε να χαμηλώνει! Τότε, πως να περιγράψει κανείς το τι έγινε; Έβλεπε κανείς την ανθρώπινη λαχτάρα για τον Θεό. Το γλυκύτατο αυτό φως σε λίγο μας τύλιξε. Όλοι κλαίγαμε από ιερή αγαλλίαση. Λουζόμαστε ευφρόσυνα μέσα σ΄ Αυτό. Μέσα στη δόξα του Κυρίου μας! Είχαμε δε την αίσθηση μιας ουράνιας δροσιάς.

Κοντά στην Εκκλησία και ειδικότερα στην πλευρά του Ιερού, βλέπαμε ζωηρές λάμψεις, στραφτάλιζε ο τόπος. Δεν καιγόταν όμως τίποτε και κανένας. Όλα κολυμπούσαν μέσα στη Χάρη του Χριστού μας. Σε μια στιγμή, το λατρευτό αυτό Φως άρχισε αν αποσύρεται, έγινε πάλι σαν νεφέλη και άρχισε να σηκώνεται ψηλά. Τότε έπρεπε να δείτε το τι έγινε! Ο κόσμος είχε σηκώσει τα χέρια του ψηλά και κλαίγοντας ικέτευε τον Κύριο να ξαναχαμηλώσει τη δόξα Του, να μη σταματήσει η θεία αυτή απόλαυση και μέθεξη. Είχαμε πλημμυρίσει από θεία αγάπη!

Στα δάκρυα και στις ικεσίες των πιστών, η νεφέλη ξανακατέβαινε! Αυτό έγινε αρκετές φορές, μέχρι που τελικά το Φως ανυψώθηκε και χάθηκε μέσα στον θόλο -λες- του ουρανού. Σε λίγο ήρθε το ξημέρωμα. Ήρθε το κτιστό φως να αντικαταστήσει το άκτιστο Φως της δόξας του Θεού. Πόση η διαφορά!»

Αλήθεια, πόσο αγαπά ο Θεός τον άνθρωπο, αλλά και ο άνθρωπος πόσο βαθιά έχει την φιλοθεΐα μέσα στην ψυχή του, μέσα στο «είναι» του!

Την επόμενη χρονιά, οι ευσεβείς αυτοί άνθρωποι ρώτησαν κάποιους προσκυνητές, που επισκέφθηκαν τους Αγίους Τόπους αν επαναλήφθηκε το θείο αυτό φαινόμενο στο Θαβώρ. Εκείνοι είπαν: «Ναι, φάνηκε η φωτεινή νεφέλη, αλλά δεν κατέβηκε χαμηλά!…»

Αχ αμαρτία που μας χωρίζεις απ΄ τον Θεό μας, απ΄ τη Ζωή μας! Είθε η Χάρη Του να μας χαρίσει «τέλειο μίσος» για σένα… Αμήν.

Ιερά Μονή Παναγίας Βαρνάκοβα

«Νεώτερα θαύματα της Παναγίας στη Βαρνάκοβα»