Έχεις Μήνυμα… (2 Ιουλίου 2016)

«Αγαπήσω σε»

Με την πίστη, ο ψαλμωδός και μαζί με αυτόν ο ορθόδοξος πιστός, αποκτά γνώση και εμπειρία ότι «ο Θεός αγάπη εστί«. Έτσι η πίστη στον Θεό της αγάπης γεννά στην ψυχή του πιστού αγάπη. Και, όπως λέγει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης, «ημείς αγαπώμεν αυτόν, ότι αυτός πρώτος ηγάπησεν ημάς» (Α΄Ιωαν., 4:19). Πρόκειται για τον κύκλο που ακολουθεί η αγάπη ως ανθρώπινο κοινωνικό συναίσθημα και πνευματικός ψυχικός δεσμός. Ξεκινάει από το πρόσωπο που έχει μέσα του αγάπη και τη δύναμη να την προσφέρει στον άλλον. Εκείνος που δέχεται αγάπη, αποκτά τη διάθεση και τη δύναμη να αγαπά και να ανταποδίδει την αγάπη που έλαβε. Αυτό σημβαίνει στη χέση του πιστού με τον Θεό, αλλά και σε κάθε σχέση αμοιβαίας αγάπης μεταξύ των ανθρώπων. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της σχέσης μητέρας και παιδιού. Η μητρική αγάπη γεννάει στην ψυχή του παιδιού την αγάπη από τη βρεφική του ηλικία, ώστε αυτό μεγαλώνοντας να αγαπήσει τον εαυτό του και να ανταποδώσει την αγάπη στη μητέρα του.

Κατά παρόμοιο τρόπο, η αγάπη του Θεού, την οποία νιώθει ο ψαλμωδός και ο πιστός του Θεού, την οποία νιώθει ο ψαλμωδός και ο πιστός του Θεού να τον περιβάλει και να τον θερμαίνει και στηρίζει, ενεργοποιεί μέσα του τη διάθεση και τη δυνατότητα να αγαπά. Να αγαπά τον εαυτό του, τον συνάνθρωπό του και τον ίδιο τον Θεό. Έτσι, μετά το «επίστευσα«, βγαίνει από το βάθος της ψυχής του αυθόρμητα και αποφασιστικά το «αγαπήσω σε«. […]

Αλεξάνδρου Κακαβούλη

«Τα λόγια σου σαν μέλι – Σύγχρονες αναγνώσεις από Ψαλμούς»