Έχεις Μήνυμα… (27 Ιουνίου 2016)

[…] Οι Οικουμενικές Σύνοδοι έχουν επιπλέον και τα εξής ιδιαίτερα προσόντα:

Α) Πρώτο ιδιαίτερο προσόν των Οικουμενικών Συνόδων είναι η αειζωΐα και αθανασία, δηλαδή το ότι ισχύουν και έχουν κύρος αιώνια, διότι έγιναν με τη χάρη και την ενέργεια του Αγίου Πνεύματος και διότι σε αυτές κανόνας ήταν το απόλυτο αγαθό και η απόλυτη αλήθεια, τα οποία παραμένουν σταθερά στους αιώνες. Ότι όμως το Άγιο Πνεύμα φώτιζε τον νου των θείων Πατέρων που δογμάτισαν, αυτό το πιστεύουμε διότι είναι αψευδείς οι υποσχέσεις του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, που υποσχέθηκε να μας στείλει τον Παράκλητο, ο οποίος θα μείνει για πάντα. «Και εγώ θα παρακαλέσω τον Πατέρα να σας δώσει άλλον Παράκλητο, το Πνεύμα της αλήθειας, για να είναι μαζί σας για πάντα» (Ιω. 14:16). «Και εγώ θα είμαι μαζί σας όλες τις ημέρες μέχρι τη συντέλεια του κόσμου» (Ματθ. 28:20). Και ότι τα όσα δογμάτισαν οι άγιες Σύνοδοι είναι λόγοι του Αγίου Πνεύματος το μαρτυρεί το κατά Ιωάννην Ιερό Ευαγγέλιο που λέει: «Το Πνεύμα το άγιο, ο Παράκλητος, που θα στείλει ο Πατέρας στο όνομά μου, εκείνος θα σας διδάξει τα πάντα και θα σας υπενθυμίσει όλα όσα σας είπα» (Ιω. 14:26). Αν λοιπόν πιστεύουμε ότι όλα όσα είπε ο Κύριος είναι νόμοι αμετάβλητοι, πρέπει να πιστεύουμε ότι το Άγιο Πνεύμα είναι αυτό που φώτισε και καθοδήγησε τους Αγίους που συγκρότησαν τις ιερές Συνόδους.

Β) Δεύτερο χαρακτηριστικό προσόν των ιερών Συνόδων είναι η αναμαρτησία και το αλάθητο. Διότι μόνο η καθολική (συνολική) Εκκλησία, την οποία εκπροσωπεί η Οικουμενική Σύνοδος, είναι η αλήθεια ή, κατά τον Απόστολο Παύλο, «ο στύλος και το θεμέλιο της αλήθειας» (Α’ Τιμ. 3:15). Ό,τι αποφασίσουν αυτές, αυτό αποφασίζει και το Άγιο Πνεύμα της αλήθειας. Διότι ο λόγος του Κυρίου «εκείνος θα σας διδάξει τα πάντα και θα σας υπενθυμίσει τα πάντα», κυρίως στην περίπτωση των Οικουμενικών Συνόδων επιβεβαιώνεται.

Η πεποίθηση αυτή της Εκκλησίας είναι αρχαιότατη και μαρτυρείται από τους αρχαιότατους Πατέρες της Εκκλησίας. Ο Γρηγόριος ο θαυματουργός μιλώντας για την τοπική Ιερή Σύνοδο στην Άγκυρα λέει: «μέχρι να αποφασίσουν κάτι από κοινού για αυτά τα θέματα οι Άγιοι που συνεδριάζουν, και πριν από αυτούς αποφασίσει το Άγιο Πνεύμα, διότι ο Θεός εμφυσά τη δικαιοσύνη Του στους αμέτρητους Ιερείς που συγκεντρώθηκαν σε σύνοδο». Αν λοιπόν ο άγιος Πατέρας κάπως έτσι εκφράζεται για μια τοπική Σύνοδο, δεν θα πει το ίδιο και για τις Οικουμενικές, καθώς δεν έχει να πει κάτι παραπάνω γι’ αυτές; Μήπως η Εκκλησία ανέκαθεν δεν αναγνώριζε μόνο εαυτήν αλάθητη και αναμάρτητη; Και πώς όχι, αφού αυτή είναι η μόνη εκλεκτή νύμφη του Κυρίου;

Η Εκκλησία είναι η μόνη αναμάρτητη και αλάθητη και ως τέτοια μόνο αυτήν οφείλουν όλοι να αναγνωρίζουν· διότι τότε μόνο μπορεί και Οικουμενικές Συνόδους να συγκροτήσει και να δογματίσουν αυτές αλάθητο κανόνα. Αν η Εκκλησία δεν διαθέτει αυτό το ιδιαίτερο προσόν, οι Οικουμενικές Σύνοδοι δεν έχουν κανένα κύρος στις συνειδήσεις των πιστών.

Γ) Τρίτο ιδιαίτερο προσόν των Οικουμενικών Συνόδων είναι η υπεροχή και η αυθεντία, εξαιτίας των οποίων όχι μόνο προτείνει με συμβουλευτικό τρόπο τα δίκαια και τα αληθινά, αλλά και πειθαναγκάζει σε υποταγή αυτούς που είναι αντίθετοι επιβάλλοντας τις αρμόζουσες ποινές και κρίνοντας και ανακρίνοντας και Πάπες και Πατριάρχες και τους Αρχιερείς και Επισκόπους σε όλη τη γη και γενικά όλο τον κλήρο και τον λαό.

Δ) Τέταρτο και τελευταίο προσόν των Οικουμενικών Συνόδων είναι το να αποφασίζουν οριστικά και τελικά για κάθε ζήτημα που αναφύεται. […]

Αγίου Νεκταρίου

«Περί των Ιερών Συνόδων»