Έχεις Μήνυμα… (14 Ιουνίου 2016)

[…] – Ξέρεις, ο Αδάμ δεν κρύφτηκε μόνο από τον Θεό. Όταν κατάλαβε πως όλα ήταν φανερά στα μάτια του Θεού, απέστρεψε τα μάτια κι από τη γυναίκα. Κρύφτηκε κι απ΄ την άλλη μισή του ύπαρξη. Της έριξε την ευθύνη και την κατάρα του, καταδίκασε μπροστά στον Θεό την σάρκα από την σάρκα του. Για αιώνες το γένος των ανθρώπων έμαθε να πολεμάει με την ίδια του τη σάρκα. Η γυναίκα ντύθηκε την ενοχή και ο άντρας την τυραννία. Κι εγώ στα χαρακώματα αυτής της μάχης γεννήθηκα. Όταν το σχέδιο του Θεού ξεδιπλώθηκε -όσο ξεδιπλώθηκε- μπροστά στα μάτια μου, σκέφτηκα στην αρχή να διαμαρτυρηθώ. «Γιατί, Θεέ μου, μια γυναίκα», άκουσα μέσα μου μια φωνή, «κλειδί και πύλη εξόδου του ανθρώπου από το πικρό του αδιέξοδο»; Πριν προλάβω ν΄ ανοίξω διάλογο μ΄ αυτήν την αγανάκτηση, άκουσα τη φωνή μέσα μου, γεμάτη περιφρόνηση, να μου ψιθυρίζει: «Τι να περιμένει κανείς από μια γυναίκα»! Πριν προλάβω και στην περιφρόνηση να απαντήσω, η ίδια φωνή σχεδόν με διέταξε: «Εσύ να αναλάβεις»! […]

Ηλία Λιαμή

«Δυό στάλες κουράγιο για συντρόφους και γονείς»