Έχεις Μήνυμα… (4 Ιουνίου 2016)

[…] Μόνο όταν καταστήσουμε σαφή στους νέους -και στους λιγότερο νέους- τη μυστηριακότητα της αγάπης, μπορούμε να τους κάνουμε να καταλάβουν το μυστήριο του γάμου. Επειδή το μυστήριο αυτό είναη η πλήρης αποκάλυψη του νοήματος της αγάπης. Ο άνδρας και η γυναίκα, η αβεβαιότητά τους όσο και ο δυναμισμός τους, οι αμφιβολίες τους, καθώς και οι διαισθήσεις τους, αναλαμβάνονται από το μυστήριο στην απέραντη πραγματικότητα της αγάπης του Χριστού για την Εκκλησία του, της αγάπης του Θεού για το λαό του, και τελικά του πληρώματος της αγάπης της Αγίας Τριάδας, την οποία μας μεταδίδει ο Χριστός. Η αγάπη αυτή προηγείται, θεμελιώνει και ανανεώνει την αγάπη μας. Είναι σαν να ζήσαμε στην επιφάνεια ενός απείρου βάθους αγάπης. «Κάθε μεγάλη αγάπη είναι μια σταυρωμένη αγάπη», λέει ο Παύλος Ευδοκίμωφ. Με το σταυρό αυτό, με το θάνατο αυτό για να ζήσει ο άλλος, με αυτή τη θυσιαστική συγγνώμη, οι εδραιωμένες συνήθειες και ο πρόχειρος έρωτας διαλύονται και η αγάπη που ανανεώνει τη φτωχή και ελαττωματική μας τρυφεράδα ανυψώνεται από τα ανεξάντλητα βάθη. […]

Από την στιμγή της ανάστασης του Χριστού, ένα πεδίο αθανασίας έχει ανοίξει στην αδιαφάνεια του κόσμου, ο εκκλησιαστικός, μυστηριακός χώρος, όπου τα πάντα μπορούν να μεταβληθούν σε φως. Σώμα Χριστού, χριστοειδής χώρος της καρδιάς. Κάποια μέρα θα χρειαστεί να ριχτούμε στην άβυσσο του φωτός με όλο το βάρος της αγωνίας μας, της επιθυμίας μας, του πόνου μας και της χαράς μας, με όλο το βάρος της αγάπης μας, της ζωής μας και του σωματικού μας θανάτου, με όλο το βάρος του σώματός μας. Επειδή, αντίθετα από τη γενικευμένη πεποίθηση, το σώμα μου δεν είναι ο εαυτός μου. Είναι μόνο ο εαυτός μου όταν ανήκει στον Χριστό, όταν παίρνει τη θέση του στο ρεύμα της ζωής της κοινωνίας των αγίων, στην πηγή του ζώντος ύδατος του Σώματος του Χριστού.

Ολιβιέ Κλεμάν

«Αγάπη, Γάμος, Έρωτας»