Έχεις Μήνυμα… (23 Μαΐου 2016)

[…] Ακούγοντας ότι η Προσευχή του Ιησού δεν πρέπει να είναι ούτε διαλεκτική ούτε εξεικονιστική, αλλά ένα μέσο υπέρβασης τόσο των εικόνων όσο και των σκέψεων πολλοί παρασύρονται στο συμπέρασμα ότι ένας τέτοιος τρόπος προσευχής βρίσκεται πολύ πέρα από τις δυνατότητές τους. Η απάντησή μας είναι η εξής: ο δρόμος του Ονόματος δεν είναι μιας ομάδας εκλεκτών΄ όλοι μπορούν να τον βαδίσουν. Όταν κάνεις το πρώτο βήμα μην σε απασχολεί τόσο να αποδιώχνεις τις σκέψεις και τις εικόνες που σχηματίζονται στο μυαλό. Όπως είπαμε: το φρόνημά σου να είναι θετικό, όχι αρνητικό. Φέρε στο νου σου όχι αυτό που πρέπει να αποκλεισθεί, αλλά αυτό που ο νους σου πρέπει να προσλάβει. Μη συλλογίζεσαι τις σκέψεις σου και το πως θα τις απομακρύνεις΄ σκέψου τον Ιησού. Στρέψου ολόκληρος, με όλη την φλόγα και την αφοσίωσή σου, στο πρόσωπο του Σωτήρα. Νιώσε την παρουσία Του. Μίλησέ Του με αγάπη. Αν η προσοχή σου διασπάται -πράγμα αναπόφευκτο- μην αποθαρρυνθείς. Ήπια, χωρίς εκνευρισμό και εσωτερικό θυμό, συγκέντρωσέ την ξανά. Κι αν σου ξεστρατίσει ξανά και ξανά , εσύ επανέφερέ την και πάλι. Επίστρεψε στο κέντρο – στο ζωντανό και προσωπικό κέντρο, τον Ιησού Χριστό. […]

Π. Καλλίστου Ware, Επισκόπου Διοκλείας

«Η δύναμη του Ονόματος»