Έχεις Μήνυμα… (30 Μαρτίου 2016)

Τὴν φαιδρὰν διανύοντες, τῶν Νηστειῶν εὐωχίαν βοῶμεν· Ἅπαντας διατήρησον ἐν εἰρήνῃ Κύριε, πάσης τῆς μηχανίας τοῦ ἐχθροῦ ῥυσάμενος, καὶ ἀξίωσον ἡμᾶς ὡς ὑπεράγαθος, τὸν Σταυρόν σου τὸν σεπτόν, φόβῳ ἀσπάσασθαι, ὁ δι’ αὐτοῦ τὰ ἐλέη σου, παρέχων τῇ οἰκουμένῃ, μόνε Πολυέλεε.

Κάθισμα του Όρθρου της Τετάρτης, Γ’ Νηστειών

_____

[…] Βέβαια, η ζωή άρχισε να αγριέυει. Ηθική, αρχές, αξίες, συλλογικά οράματα έπαψαν πια να βρίσκονται και τόσο αυτονόητα. Μείνανε βέβαια ως ωραίες κοινωνικές και θρησκευτικές κορώνες, η εφαρμογή τους όμως άρχισε να στοιχίζει. Πως να αντιτάξεις την εντιμότητα σε μια κοινωνία, που έχει αυτονότητη την απάτη; Πως να επικαλεστείς την αγάπη, όταν όλος ο περίγυρός σου έχει απορροφθεί στο κυνήγι του ατομικού θριάμβου; Πως να μην περιθωριοποιηθείς, όταν η συνέπεια σε κανόνες ηθικούς, ακόμη και οικονομικούς έφτασε να μοιάζει ουτοπική και ανεφάρμοστη;

Δεν τα αναφέρω όλα αυτά θρηνώντας. Άλλωστε η νοσταλγία για ένα εξιδανικευμένο από τη μνήμη παρελθόν, ούτε ωφελεί ούτε και ανταποκρίνεται πλήρως στην πραγματικότητα. Αντίθετα, μέσα στον ορυμαγδό και τις κατεδαφίσεις, βρίσκω και μια αιτία χαράς: Γκρεμίζονται πια οι ψευδαισθήσεις πως ο κόσμος μπορεί να πορευτεί προς την αειφορία αριθμών και ψυχών με τον αυτόματο πιλότο. Τα όνειρα ξαναβρίσκουν πια το τίμημά τους. Ήρθε ο καιρός που κοστίζουν ξανά. Κι επειδή δεν είναι πλέον ούτε αυτονόητα, ούτε δωρεάν, βρίσκονται ξανά σε θέση να γεννήσουν ήρωες.

Αυτός είναι λοιπόν ο νέος ορισμός του ήρωα: Ο καθημερινός αγωνιστής, που κάθε μέρα, κάθε στιγμή, δίνει με το λόγο και την πράξη σημάδια ενός κόσμου ανθρωπιάς, ενάντια σε όσα απάνθρωπα και ντροπιαστικά έχουν αποδεχτεί οι άνθρωποι ως φυσιολογικά και μοιραία. Ο απλός άνθρωπος, που συνειδητά δεν μπλέχτηκε στις διαδικασίες της εξουσίας, προστατεύοντας την ψυχή του από συμβιβασμούς, ψεύδη και προδοσία. Ο άνθρωπος που φρόντισε να κρατήσει την ακοή του ζωντανή στο κάλεσμα του διπλανού του και τη ματιά του έτοιμη να δει τι συμβαίνει έξω από την αυλή του.

Σ΄αυτόν τον ηρωϊσμό πρέπει ν΄αποφασίσουμε αν θα μυήσουμε τα παιδιά μας. Η απόφαση δεν είναι εύκολη, διότι τέτοιες επιλογές μπορεί να έχουν κόστος σ΄αυτό που ο κόσμος ονομάζει «επιτυχία». Μπορεί να χρειαστούν κόπο, μπορεί να απαιτήσουν και χρόνο, κυρίως όμως είναι βέβαιο πως θα στηριχτούν σε παράδειγμα προσωπικό.   […]

Ηλία Λιαμή

«Δυό στάλες κουράγιο για συντρόφους και γονείς»