Έχεις Μήνυμα… (17 Μαρτίου 2016)

Κύριε, ἐμοὶ τῷ ἁμαρτωλῷ ἔθου μετάνοιαν, ἐμὲ τὸν ἀνάξιον, σῶσαι βουλόμενος, ἀμετρήτῳ ἐλέει σου, σοὶ προσπίπτω δεόμενος. Ἐν νηστείαις, τὴν ψυχήν μου σύγκαμψον, ὅτι πρὸς σὲ κατέφυγον, τὸν μόνον Πολυέλεον.

Αποστίχα των Αίνων του Όρθρου της Πέμπτης, Α’ Νηστειών

_____

Όλοι οι ορθόδοξοι χριστιανοί διατάσσονται από τις δεσποτικές προσταγές του Κυρίου μας Ιησού Χριστού να μεταλαμβάνουν συχνά. Το ίδιο ορίζουν οι Πράξεις και οι Κανόνες των αγίων Αποστόλων και των ιερών Συνόδων, καθώς και οι μαρτυρίες των θείων Πατέρων. Η εντολή αυτή δίδεται από τα ίδια τα λόγια, την τάξη και την ιεροπραξία της θείας Λειτουργίας, όπως και από αυτή καθ’ εαυτή την Θεία Μετάληψη. […]

Πρέπει να είναι συχνή και αδιάκοπη, «για να μη ζούν πλέον» κατά τον ίδιο Απόστολο, «οι ζωντανοί πιστοί ζωή ατομική και σαρκική, αλλά τη ζωή του Χριστού που για αυτούς πέθανε και αναστήθηκε». Αναγκαστικά, απαιτείται να λαμβάνεται αδιάκοπα και το συστατικό αυτής της ζωής, δηλαδή η θεία Μετάληψη. 

Για το Βάπτισμα είπε· «Αμήν αμήν λέγω σοι· εάν μη γεννηθή εξ ύδατος και Πνεύματος, ου δύναται εισελθείν εις την Βασιλείαν του Θεού»  (Ιωάν. γ΄ 15). Ομοίως και για τη θεία Μετάληψη· «Αμήν αμήν λέγω υμίν· εάν μη φάγητε την σάρκα του υιού του ανθρώπου, και πίητε αυτού το αίμα, ουκ έχετε ζωήν εν εαυτοίς». Καθώς είναι αδύνατον, χωρίς το Βάπτισμα, να ζήσει κάποιος πνευματική ζωή και να σωθεί, κατά τον ίδιο τρόπο, είναι αδύνατο να ζήσει κάποιος χωρίς τη θεία Μετάληψη. Υπάρχει όμως μία διαφορά. Το Βάπτισμα γίνεται μόνο μία φορά. Η θεία Μετάληψη τελείται συνεχώς και κάθε μέρα. Από τα παραπάνω, ορθά συμπεραίνουμε ότι δύο στοιχεία είναι απαραίτητα, όσον αφορά τη θεία Μετάληψη. Το ένα είναι πως πρέπει να λαμβάνεται, και το άλλο πως πρέπει συνεχώς να λαμβάνεται.

  Όταν ο Κύριος παρέδωσε αυτό το Μυστήριο στους μαθητές του, δεν είπε συμβουλευτικά, «όστις θέλει να φάγη το σώμα μου» και «όστις θέλει ας πίη το αίμα μου» όπως αλλού είπε «όστις θέλει οπίσω μου ελθείν» και «εάν θέλης τέλειος είναι», αντιθέτως, φώναξε προστακτικά, «λάβετε φάγετε, τούτο μου εστι το σώμα», και «πίετε εξ αυτού πάντες, τούτο εστί το αίμα μου», δηλαδή, αναπόφευκτα «πρέπει να φάτε το σώμα μου και οπωσδήποτε πρέπει να πιείτε το αίμα μου». Και λέει πάλι, «τούτο ποιείτε εις την εμήν ανάμνησιν» (Λουκ. κβ΄ 19), δηλαδή  «σας παραδίδω αυτό το Μυστήριο για να το τελείτε όχι μία ή δύο ή και τρεις φορές αλλά (όπως εξηγεί ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος) κάθε ημέρα, σε ανάμνηση των παθών, του θανάτου μου και όλης μου της οικονομίας». […]

Βασιζόμενοι σε όλα αυτά τα ιερά σημεία της θείας Λειτουργίας, σας ζητώ να μου πείτε αδελφοί μου, με φόβο Θεού και συνείδησης της ψυχής σας, δεν είναι φανερό ότι οι χριστιανοί που πηγαίνουν στη Λειτουργία είναι υποχρεωμένοι να μεταλαμβάνουν συχνά; Δεν έχουν χρέος να κάνουν κάτι τέτοιο, για να φαίνεται πως η Θεία Μετάληψη είναι κοινωνία, σύναξη, δείπνος και για να μη γίνονται παραβάτες εκείνων που πιστεύουν και ομολογούν; Εάν όμως δε μεταλαμβάνουν, όπως άλλωστε παραδέχονται, φοβάμαι, πραγματικά φοβάμαι, μήπως γίνονται παραβάτες. Δεν ξέρω αν ακολουθούν την αληθινή τάξη και εάν βρίσκονται στον πρέποντα τόπο, ο ιερέας που προσκαλεί τους πιστούς να κοινωνήσουν και οι ιερολογίες, οι ιεροπραξίες και οι τάξεις που τελούνται κατά τη θεία Λειτουργία. Αυτό το λέω επειδή όλοι παραιτούνται αμέσως και δε βρίσκεται ούτε ένας χριστιανός να ανταποκριθεί σ’ αυτές τις αιτήσεις και να υπακούσει στο κάλεσμα του ιερέα, ή για να πω καλύτερα στο κάλεσμα του Θεού, αλλά γυρίζει πίσω με τα Άγια άπρακτος χωρίς κανένας να Τον καταδεχθεί και να πλησιάσει να μεταλάβει. […]

Μάταια γίνεται η καθημερινή θεία Λειτουργία, αφού δε μεταλαμβάνετε. Μάταια στεκόμαστε μπροστά στο θυσιαστήριο αφού κανένας δεν έρχεται να κοινωνήσει. Αυτά σας τα λέω, όχι για να κοινωνείτε απλά και κατά τύχη, αλλά για να κάνετε τον εαυτό σας άξιο.

Άνθρωπε, δεν είσαι άξιος να μεταλάβεις; Δεν είσαι άξιος ούτε και τις υπόλοιπες ευχές της θείας Λειτουργίας να ακούσεις. Ακούς το διάκονο που στέκεται και φωνάζει, όσοι είστε σε κατάσταση μετανοίας παρακαλέστε το Θεό να σας συγχωρήσει. Όσοι δεν μεταλαμβάνουν βρίσκονται ακόμη στο επίπεδο της μετανοίας για τις αμαρτίες που έχουν διαπράξει. […]

Πες μου κάτι, σε παρακαλώ. Ας υποθέσουμε ότι καλούσαν κάποιον σε ένα τραπέζι. Αυτός πήγαινε εκεί να πλύνει τα χέρια του, να καθίσει και φρόντιζε να είναι έτοιμος για το τραπέζι. Έπειτα όμως, δεν έτρωγε. Αυτός δεν προσέβαλε τον βασιλιά που τον κάλεσε; Δε θα ήταν καλύτερα να μην είχε πάει καθόλου; Το ίδιο έκανες και συ. Ήρθες στην τράπεζα, έψαλλες με τους υπόλοιπους τον ύμνο και ομολόγησες πως είσαι άξιος να κοινωνήσεις αφού δεν έφυγες μαζί με τους ανάξιους. Πως, λοιπόν, έμεινες και δε μεταλαμβάνεις από την τράπεζα;

Λες ότι είσαι ανάξιος. Τότε, όμως, είσαι ανάξιος και να ακούσεις ακόμα εκείνες τις άγιες ευχές, επειδή το Άγιο Πνεύμα κατεβαίνει όχι μόνο κατά τα Μυστήρια αλλά και κατά τη διάρκεια εκείνων των ψαλμωδιών. Δε βλέπεις πως οι δούλοι των κυρίων πλένουν πρώτα την τράπεζα, καθαρίζουν το σπίτι και μετά τοποθετούν τα πιάτα; Το ίδιο γίνεται και με τις ευχές. Πλένουμε σαν με σφουγγάρι την Εκκλησία, με τη φωνή του διακόνου. Έτσι, τα Μυστήρια θα τελεστούν σε καθαρή Εκκλησία και δε θα βρεθεί μολυσμός. Οι ακάθαρτοι οφθαλμοί είναι ανάξιοι να βλέπουν τέτοια θεάματα. Τα μολυσμένα αυτιά είναι ανάξια να ακούν αυτές τις ψαλμωδίες, διότι έτσι προστάζει ο νόμος· έπρεπε να λιθοβολείται ακόμα και το άγριο ζώο που θα πλησίαζε το όρος του Σινά. Οι Ισραηλίτες ήταν τόσο πολύ ανάξιοι που δεν τους επέτρεψε να σταθούν ούτε κάτω, στις παρυφές του όρους, αν και ύστερα πλησίασαν και είδαν τον τόπο που ήρθε ο Θεός. Το ίδιο ισχύει και για σένα, χριστιανέ. Αν δεν είσαι άξιος, μετά τη θεία Λειτουργία, να πλησιάσεις και να δείς το Θεό, τότε να φεύγεις καλύτερα μαζί με τους κατηχούμενους, γιατί δεν έχεις τίποτα περισσότερο από αυτούς. Γιατί, το να σφάλλει κάποιος απέναντι στο Θεό πριν βαπτισθεί, δεν έχει την ίδια βαρύτητα με το να σφάλλει κάποιος αφού βαπτιστεί κάνοντας τον εαυτό του ανάξιο της θείας Κοινωνίας. Έχω να σας πω περισσότερα και πιο φοβερά από αυτά. Δε θέλω όμως να βαρυφορτώσω το νού σας. Φθάνουν και αυτά. Εκείνοι που δεν έχουν σωφρονιστεί με όσα έχω πεί ούτε και με περισσότερα μπορούν να συνετιστούν.
Για να μην κατακριθείτε, λοιπόν, περισσότερο, σας παρακαλώ να έρχεστε στη θεία Λειτουργία και να γίνεστε άξιοι και έτοιμοι, όταν έρχεστε, να μεταλαμβάνετε. […]

Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου

«Περί της συνεχούς μεταλήψεως των Αχράντων του Χριστού Μυστηρίων»