Έχεις Μήνυμα… (8 Μαρτίου 2016)

«Η Βασιλεία του Θεού βιάζεται και βιασταί αρπάζουσιν αυτήν»- Ματθ. 11,12

[…] Προσεύχεσαι΄ η Προσευχή σου γίνεται με επιτυχία και έχεις εσωτερική απόδειξη ότι ο Κύριος την ακούει και ευαρεστείται να τη δεχτεί ευνοϊκά΄ οι σκέψεις σου βρίσκονται σε ειρήνη΄ αισθάνεσαι ανακούφιση και γλυκύτητα στην καρδιά σου΄ στο τέλος όμως της Προσευχής σου, εξαιτίας της παραμικρής αδυναμίας της καρδιάς και των σκέψεών σου, βαρύ φορτίο πλακώνει την καρδιά σου και αισθάνεσαι μεγάλη δυσκολία στην Προσευχή και μάλιστα και αποστροφή προς αυτή αντί της προηγούμενης ανακούφισης και τάσης προς την Προσευχή. Μην απελπίζεσαι φίλε μου΄ αυτές είναι παγίδες του εχθρού που θέλει να μας ειρωνεύεται, ιδιαίτερα στο τέλος μιας ευσεβούς πράξης, για να πέσουμε σε απογοήτευση και να νομίσουμε ότι οι προηγούμενοι κόποι μας στο άγιο έργο που κάνουμε πήγαν χαμένοι.

Μάθε λοιπόν να μη χαλαρώνεις την Ψυχή σου κατά την ώρα της Προσευχής ούτε για μια στιγμή΄ να προσεύχεσαι πνευματικά και αληθινά, χωρίς διακοπή και να μη θέλεις να κολεκεύσεις το Θεό με μία μόνο λέξη – μη προφέρεις δηλαδή ούτε μία μόνο λέξη με υποκρισία. Ας είναι η Προσευχή σου η έκφραση της αλήθειας, το στόμα του Αγιου Πνεύματος και να μην επιτρέπεις να εξυπηρετήσει (η Προσευχή σου) ούτε και με μία μόνο λέξη το ψέμα του Εχθρού, ούτε να γίνει με οποιοδήποτε τρόπο το όργανο του Διαβόλου.

Και για να ελευθερώσεις την Ψυχή σου από το Βαρύ Φορτίο του Πονηρού και να σβήσεις τη φωτιά του, να προσεύχεσαι με ζεστή καρδιά στο Θεό εξομολογούμενος κατά την ώρα της Προσευχής με ειλικρίνεια μπροστά Του τα σφάλματά σου, την υποκρισία σου. Και θα βρεις Ειρήνη και Ανακούφιση. Μη Βιάζεσαι΄ να λες και να κάνεις το κάθε τι με Ησυχία, θα επιτύχεις. Ο εχθρός μάς βιάζει και μας ανησυχεί΄ δεν υπάρχει λόγος Βίας και συγχήσεως. Λέγουν, συνήθως ότι, όταν δεν αισθάνεσαι όρεξη για Προσευχή, είναι καλύτερα να μην προσεύχεσαι΄ αυτό όμως είναι πονηρή σαρκική σοφιστεία (ψευτιά). Αν προσεύχεσαι μόνο όταν έχεις όρεξη, θα πάψεις να προσεύχεσαι΄ αυτό επιθυμεί η σάρκα [«Η Βασιλεία των ουρανών βιάζεται» Ματθ. 11,12 (η Βασιλεία των Ουρανών, η Σωτηρία, κερδίζεται με τη Βία (του Εαυτού σου, της φύσεώς σου)]. Δε θα μπορέσεις να κερδίσεις τη σωτηρία σου, αν δεν βιάσεις τον Εαυτό σου.

Μάθε να προσεύχεσαι΄ βίαζε τον Εαυτό σου στην Προσευχή. Στην αρχή θα βρεις δυσκολίες, ύστερα όμως όσο περισσότερο βιάζεις τον Εαυτό σου, τόσο ευκολότερα θα προσεύχεσαι. Στην αρχή όμως είναι πάντοτε αναγκαίο να βιάζει κανείς τον Εαυτό του.

Η καρδιά μας καθημερινά πεθαίνει πνευματικά, και μόνο θερμή Προσευχή που συνοδεύεται από δάκρυα, τη ζωογονεί και την κάνει πάλι να αναπνέει. Αν δεν προσευχόμαστε καθημερινά με αρκετή πνευματική ζεστασιά, εύκολα και γρήγορα θα πεθάνουμε πνευματικά.

Όταν κάποια εσωτερική ανησυχία ή αδυναμία της καρδιάς σε εμποδίζει να προφέρεις τις λέξεις της Προσευχής κατά την ώρα της Θείας Ακολουθίας, να ξέρεις ότι αυτή η ανησυχία και αδυναμία είναι απάτη του εχθρού, δηλαδή του Δαίμονος΄διώξε από πάνω σου τη δυσφορία, τη λιποψυχία και τη δειλία και να προφέρεις το όνομα του Κυρίου χωρίς Βία, ήρεμα και δυνατά΄ έτσι θα νικήσεις την ανησυχία και την αδυναμία σου και θα κερδίσεις Θάρρος και Δύναμη. Τα πάντα είναι δυνατά για εκείνους που πιστεύουν και ελπίζουν στο Θεό. Πρέπει να παλεύουμε και να νικάμε.

Κάποιος, όταν κατά την ώρα της Προεσυχής αισθάνθηκε αποχαύνωση και αδυναμία σώματος και Ψυχής και τάση για ύπνο, ξεσήκωσε τον Εαυτό του με την παρακάτω ερώτηση: «Με Ποιόν μιλάς, Ψυχή μου;«.

Μετά από αυτό παρουσίασε με ζωηρότητα μπροστά του τον Κύριο και άρχισε να προσεύχεται με δάκρυα και προθυμία μεγάλη΄ η Προσευχή του ζωήρεψε, ο νους και η καρδιά του φωτίστηκαν και ο ίδιος γενικά αναζωογονήθηκε. Αυτό αποδεικνύει πόση σημασία έχει το να αναπαριστάνει (να φέρνει μπροστά του ζωντανό) τον Κύριο και να περπατεί κοντά Του (ή μαζί του).

Αν -εξακολούθησε (να λέει) εκείνος- Ψυχή μου δεν τολμάς να συνομιλείς με αδιαφορία και νωθρότητα με πρόσωπο ανώτερό σου για να μην το προσβάλεις, πως τότε τολμάς να συνομιλείς μ΄αυτο τον τρόπο στον Κύριο; […]

Γιατί μόνο η στενή πύλη και η στενή οδός οδηγούν στη Ζωή; Ποιός κάνει στενό το δρόμο των εκλεκτών; Ο κόσμος πιέζει τους εκλεκτούς, ο Διάβολος τους πιέζει, η σάρκα τους πιέζει΄ αυτά κάνουν στενό το δρόμο μας προς τη Βασιλεία των Ουρανών.

Μην τσιγγουνεύεσαι τον Εαυτό σου, αλλά να προσεύχεσαι με θερμή καρδιά, ακόμα και αν έχεις ταλαιπωρηθεί όλη μέρα΄ μην παραμελείς την Αγία Προσευχή΄ να προσεύχεσαι μέχρι το τέλος (της Προσευχής) στο Θεό με όλη την καρδιά σου, γιατί αυτό είναι το καθήκον σου απέναντι στο Θεό. Εφόσον έβαλες το χέρι σου πάνω στο αλέτρι, μην κοιτάς πίσω. […]

Εκείνος μας λυπάται και θέλει να επιστρέψουμε σ΄Αυτόν με όλη την καρδιά μας. Εκείνος θέλει να ανήκουμε πάντοτε σ΄Αυτόν.

Αγίου Ιωάννου της Κροωστάνδης

«Με ποιόν μιλάς ψυχή μου;»