Έχεις Μήνυμα… (17 Φεβρουαρίου 2016)

[…] Το να μάθουν οι σύζυγοι να ζουν μαζί χρειάζεται υπομονή, θεϊκό κουράγιο και ταπείνωση. Τα ζευγάρια πρέπει να μάθουν να συμβιβάζονται με τους περιορισμούς τους και να έρχονται σε συνεννόηση με τις εξουσιαστικές δομές μέσα στις οποίες κινούντια και ενεργούν. Η αγάπη είναι κάτι περισσότερο από θερμά αισθήματα. Είναι μια στάση και μια διάθεση για φωτισμένη αυτοπροσφορά. Είναι ο τρόπος να κρατηθεί  η πιστότητα και η προσήλωση στο μυστήριο της τελείας αγάπης, με την οποία οι σύζυγοι οδηγούνται σε μια ανανεωμένη ελευθερία, αγάπη, ελπίδα και χαρά, μέσα από τις πολλές αποξενώσεις και επιστροφές τους.

Η ποιότητα ενός γάμου προσδιορίζεται από πολλούς παράγοντες, όπως η πνευματική ωριμότητα, η συναισθηματική σταθερότητα και η σωματική υγεία των συζύγων. Οι οικογενειακές σχέσεις, οι πολιτιστικές συνήθειες και οι οικονομικές ανησυχίες επηρεάζουν, επίσης, το γάμο. Αυτές και άλλες θλιβερές καταστάσεις και αβεβαιότητες που υπάρχουν τόσο στο σπίτι όσο και στη δουλειά μπορούν να γίνουν διαλυτικά και ενοχλητικά ζητήματα. Όταν αυτές οι καταστάσεις μείνουν ανεξέλεγκτες, μπορούν αν οδηγήσουν σε σοβαρά προβλήματα και ανεπάρκειες στο γάμο. Γι΄αυτό οι σύζυγοι πρέπει να είναι ταπεινοί και υπομονετικοί μεταξύ τους και να εργάζονται σκληρά για να λύσουν αυτά τα ζητήματα μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη, συγγνώμη, τρυφερότητα και καλοσύνη. Αυτό το καθήκον ωστόσο απαιτεί κάτι περισσότερο από μόνη την καλή θέληση των συζύγων. Επειδή οι ανθρώπινες δυνατότητες και ικανότητες εύκολα εξαντλούνται, οι σύζυγοι πρέπει να μάθουν να τρέφουν την εσωτερική τους ζωή με προσευχή, με τα μυστήρια της Εκκλησίας, με την πνευματική καθοδήγηση και μέριμνα και με έργα γνήσιας ευσέβειας και φιλανθρωπίας. Αυτά τα πράγματα όχι μόνο ενεργοποιούν τον άνθρωπο αλλά και γίνονται αφορμή για μια συνεχή ανανέωση του δεσμού του γάμου. […]

Πρωτοπρεσβυτέρου Αλκιβιάδη Καλύβα

«Γάμος, Αγάπη, Έρωτας«