Έχεις Μήνυμα… (26 Ιανουαρίου 2016)

Κάποιος χλεύαζε μια κουκουβάγια για μερικά από τα ιδιαίτερα γνωρίσματά της, που τη διαφοροποιούν από τα άλλα πουλιά. Απαριθμούσε ένα – ένα από αυτά. Η κουκουβάγια, αντί να τα παραδεχθεί, προσπαθούσε να τα δικαιολογήσει και να τα αντικρούσει με εύστοχο λόγο και λογικοφανή επιχειρήματα.

– Τι μεγάλο κεφάλι που έχεις! Είσαι κεφάλα!

– Του Δία το κεφάλι να δεις τι μεγάλο που είναι, απαντά η κουκουβάγια.

– Τι γαλαζωπά μάτια που έχεις!

– Αυτά τα μάτια μου είναι όπως της γαλαζομάτας Αθηνάς.

– Και η φωνή σου είναι λυπητερή, θλιβερή και στριγγιά, όχι ευχάριστη.

– Η φωνή όμως της καρακάξας είναι πιο άσχημη, ανταπαντά πάλι η κουκουβάγια.

– Πω πω και κάτι ψιλοπόδαρα που έχεις!

– Ναι, έτσι είναι τα δικά μου πόδια, αλλά του ψαρονιού πώς σου φαίνονται;

– Πρόσεξε, σοφή μου, της λέει στο τέλος ο συνομιλητής της, ότι από αυτά ένα μόνο ελάττωμα έχει το καθένα τους. Εσύ όμως τα έχεις όλα μαζί και σε μεγάλο βαθμό, κουκουβάγια μεγαλοκέφαλη, με τα γαλαζωπά σου μάτια και τη στριγγόφωνη, λυπητερή φωνή σου, κουκουβάγια μου ψιλοπόδαρη.

Σκόνταψε η ταλαίπωρη κουκουβάγια και δεν ήξερε τι να απαντήσει.

Αγίου Γρηγορίου Θεολόγου

Ποίημα ΚΗ΄,»Κατά πλουτούντων», Τόμος 9ος