Έχεις Μήνυμα… (21 Νοεμβρίου 2015)

[…] Η Παναγία δεν έκανε τίποτε άλλο στη γη, παρά μόνον υπηρέτησε την κένωσι και το κρύψιμο του Θεού, για να μπορούμε εμείς να τον έχωμε, χωρίς να αντιδρούμε. Ας δούμε ένα παράδειγμα.  Είναι δυνατόν κάποτε να θέλης συμβουλή ή να χρειάζεσαι ευλογία ή μερικά χρήματα. Επειδή όμως αντιδράς σε μένα, εγώ τα δίνω στον φίλο σου ή σε κάποιον άλλον, για να σου τα δώση. Εσύ τότε τα παίρνεις, του φιλάς τα χέρια και κλαίγοντας του λες: Με έσωσες σήμερα. Τα δέχεσαι, χωρίς να ξέρης ότι πίσω από αυτόν κρύβομαι εγώ. Κάτι ανάλογο κάνει ο Θεός.

Το κρύψιμο αυτό το συναντάμε και στα μυστήρια. Κρύβεται ο Θεός κάτω από την οσμή, την γεύσι και την όρασι του άρτου και του οίνου, κάτω από το άοσμο και το άγευστο και το άχρωμο του ύδατος, κάτω από το έλαιον ή από οποιοδήποτε συστατικό του κάθε μυστηρίου. Βρήκε αυτόν τον τρόπο η σοφία του Θεού, διότι ο Άνθρωπος δεν θα μπορούσε διαφορετικά να κρατήσει τον Θεόν. Παίρνοντας όμως αυτά τα στοιχεία ως ευχάριστη γεύσι, παίρνει τον Χριστόν, την θεότητα.

Σε τι απέβλεπε η γέννησις της Παναγίας εκ λαγόνων στειρωτικών, η αφάνεια της υπάρξεώς της; Πως και πότε γεννήθηκε; Πως εν συνεχεία και που έγιναν τα περίφημα Εισόδιά της, ο Ευαγγελισμός και τα υπόλοιπα ανθρώπινα γεγονότα της ζωής της; Δεν μας διαφωτίζει το Ευαγγέλιο, ώστε χρειάζεται το Πρωτευαγγέλιο του Ιακώβου να μας πη κάτι γι΄αυτά. Ανθρώπινα λόγια, θα έλεγε κάποιος, συνιστούν το περιεχόμενο του αποκρύφου Ευαγγελίου του Ιακώβου, κάτω όμως από τα λόγια κρύβονται απόρρητα γεγονότα: η γέννησις της Παναγίας, τα Εισόδιά της, ο Ευαγγελισμός, η σύλληψις του Χριστού.

«Ρήμα Θεού εγένετο», λέγει ο ευαγγελιστής Λουκάς «επί Ιωάννην», προς τον Ιωάννη τον Πρόδρομο, να έλθη στην περιοχή του Ιορδάνη, για να κηρύξει βάπτισμα μετανοίας. Ακόμη και αυτή η φράσις δείχνει το κρύψιμο του Θεού. Το ίδιο συνέβη και όταν η Θεοτόκος εισήλθε στα Άγια των Αγίων΄ χωρίς να το καταλάβη, κρύφθηκε μέσα της ο Χριστός. Η Παναγία δεν ήξερε το πως, έκρυβε όμως τον Χριστόν από όλους. Κρύψιμο ήταν επίσης ο θάνατός της΄ δεν γνωρίζομε τον τρόπο με τον οποίον εκοιμήθη η Θεομήτωρ, η πνοή των αγγέλων, των αγίων, των ανθρώπων, το χάρμα των αποστόλων.  […]

Αρχιμανδρίτου Αιμιλιανού Σιμωνοπετρίτου

«Λόγοι εόρτιοι και μυσταγωγικοί»